İvan İlyiç, rahat, saygın ve düzenli bir hayat kurmuş, herkesin saydığı bir yargıçtır. Bir gün sıradan bir düşüşün ardından böğründe tuhaf bir ağrı başlar ve bir daha geçmez. Hastalığının ağır olduğunu ve ailesinin hiçbir şey görmüyormuş gibi davranmayı yeğlediğini yavaş yavaş anlar.
Ölümün karşısında gerçekten yaşayıp yaşamadığını kendine sorar. Tolstoy'un bu kısa öyküsü gücünden hiçbir şey kaybetmemiştir: herkesin eninde sonunda sorduğu soruyu, gerçekten neyin önemli olduğu sorusunu sorar.
Sade ve dolaysız bir üslupla yazılmış öykü, öğrendiğiniz dilde kolayca okunur.
