En 1859, la filozofo John Stuart Mill starigas simplan demandon: ĝis kie la socio rajtas kontroli individuon? Lia respondo resumiĝas en unu principo: ĉiu devas povi pensi, paroli kaj vivi laŭ sia plaĉo, kondiĉe ke li ne malutilas al aliaj.
Mill defendas la liberecon de esprimo, eĉ por ideoj, kiuj ŝokas, kaj avertas kontraŭ la „tiraneco de la plimulto“. En la epoko de la sociaj retoj, liaj argumentoj helpas scii, kion oni rajtas diri, kaj kion oni devas toleri.
Kun la traduko ĉiam antaŭ la okuloj, vi povas legi ĉi tiun fundamentan tekston en la lingvo, kiun vi lernas.
