تائو ته چینگ

این متن حکمت چینی که به لائوتسه نسبت داده می‌شود، هشتاد و یک فصل کوتاه را گرد می‌آورد، میان کلام قصار و شعر. گرد تائو می‌چرخد، راهی که نه می‌توان نامش را برد و نه به چنگش آورد، و گرد فضیلتی که برای رهرو آن از آن برمی‌خیزد. ستایش آب، تهی و نرمی در آن خوانده می‌شود، و شیوه‌ای از حکمرانی به روش بی‌کنشی. کتاب اندازه، کناره‌گیری و وارونه کردن ارزش‌های متعارف را می‌کاود. لائوتسه بیش از آنکه آموزه‌ای عرضه کند، هنر خویشتن‌داری را پیش می‌نهد، در اینجا بر پایه‌ی ترجمه‌ی انگلیسی جیمز لگ (۱۸۹۱).