دو نفر بر برجی

در روستاهای انگلستان در قرن نوزدهم، لیدی کنستانتین در املاکش تنها زندگی می‌کند، در حالی که شوهرش در آفریقا شیر شکار می‌کند. او به شوهرش قول داده است که تقریباً با هیچ‌کس دیدار نکند، و حوصله‌اش سر رفته است. بالای برجی قدیمی، با سوییتین سنت کلیو آشنا می‌شود، جوانی بیست‌ساله که مادربزرگش او را بزرگ کرده است؛ او آسمان را رصد می‌کند و آرزو دارد ستاره‌شناس شود. لیدی کنستانتین در پژوهش‌هایش به او کمک می‌کند و میانشان عشقی پدید می‌آید که اختلاف سن و جایگاه اجتماعی راهش را دشوار می‌کند. توماس هاردی این داستان خصوصی را زیر پهنه‌ی بی‌کران آسمان پرستاره قرار می‌دهد.