ما

در دولت واحد که دیواری شیشه‌ای گرداگردش کشیده شده، آدم‌ها شماره دارند، سر ساعت معین زندگی می‌کنند و در آپارتمان‌های شفاف می‌نشینند. د-۵۰۳، مهندس سفینه‌ی انتگرال، دفتری می‌نویسد که آن را به مردمانی تقدیم می‌کند که قرار است فتح شوند، تا آنکه با آی-۳۳۰ آشنا می‌شود و او از قاعده‌ها بیرونش می‌کشد. آنچه آنگاه احساس می‌کند در زبانش نامی ندارد. رمان آزادی، خوشبختی تحمیلی و آنچه را از یک فرد می‌ماند وقتی همه چیز مشترک است می‌کاود. زامیاتین یکی از نخستین صورت‌های پادآرمان‌شهر مدرن را به دست می‌دهد.