کاتالوگ کامل

آلبرت اینشتین خودش نسبیت را برای عموم مردم توضیح می‌دهد. برای اینکه حرفش را بفهمند، از نمونه‌های روزمره کمک می‌گیرد: قطاری که در امتداد سکویی حرکت می‌کند، دو آذرخش که در یک لحظه فرود می‌آیند، سنگی که از پنجره‌ی یک واگن رها می‌شود. برای دنبال کردنش، از سرعت نور تا خمیدگی فضا، به ریاضیات پیشرفته نیازی نیست. سرانجام می‌فهمیم چرا زمان و فضا آن چیزی نیستند که گمان می‌کردیم، و این را خود اینشتین توضیح می‌دهد. این کتاب با سبکی روشن و فصل‌هایی کوتاه نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در سال ۱۸۵۹، جان استوارت میل، فیلسوف، پرسشی ساده پیش می‌کشد: جامعه تا کجا حق دارد فرد را مهار کند؟ پاسخ او در یک اصل خلاصه می‌شود: هر کس باید بتواند آن‌طور که می‌خواهد بیندیشد، سخن بگوید و زندگی کند، تا وقتی که به دیگران زیان نرساند. میل از آزادی بیان دفاع می‌کند، حتی برای اندیشه‌هایی که تکان‌دهنده‌اند، و نسبت به «استبداد اکثریت» هشدار می‌دهد. در روزگار شبکه‌های اجتماعی، استدلال‌هایش کمک می‌کنند بدانیم چه می‌توان گفت و چه را باید تحمل کرد. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این متن بنیادین را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

«من آدم بیماری هستم… آدم بدجنسی هستم.» اعتراف کارمند دون‌پایه‌ی سابقی، تلخ و تنها، که در گوشه‌ای از سن پترزبورگ کناره گرفته، این‌گونه آغاز می‌شود. او نخست، با لحنی تحریک‌آمیز، توضیح می‌دهد چرا عقل و پیشرفت را نمی‌پذیرد. سپس از شبی تحقیرآمیز با رفقای قدیمی‌اش می‌گوید، و از دیدارش با زنی جوان به نام لیزا. این راوی همه‌چیز را دست می‌اندازد، هم خودش و هم خواننده را، و با این حال آدم را مسحور می‌کند. این کتاب را اغلب دروازه‌ی ورود به رمان‌های بزرگ داستایفسکی می‌دانند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این متن پرالتهاب را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در وال استریت، حقوقدانی محرری تازه به نام بارتلبی را به کار می‌گیرد، جوانی رنگ‌پریده، کم‌حرف و در آغاز بسیار کوشا. روزی، وقتی کارفرمایش از او می‌خواهد نسخه‌ای را با او بازخوانی کند، بارتلبی فقط پاسخ می‌دهد: «ترجیح می‌دهم نکنم.» سپس همین جمله را در برابر همه‌ی درخواست‌ها تکرار می‌کند، بی‌آنکه هرگز دفتر را ترک کند. این داستان کوتاه، هم خنده‌دار و هم نگران‌کننده، پرسشی پیش می‌کشد که فراموش نمی‌شود: با کسی که مؤدبانه و بی‌خشم همه‌چیز را رد می‌کند چه باید کرد؟ جمله‌اش، «ترجیح می‌دهم نکنم»، در همه‌ی دنیا مشهور شده است. این داستان را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در یک روز جشن، در پیرایوس، بندر آتن، سقراط و دوستانش از خود می‌پرسند عدالت چیست، و آیا انسان عادل از انسان ستمگر خوشبخت‌تر است. سقراط برای پاسخ، شهری آرمانی را تصور می‌کند که فیلسوفان بر آن فرمان می‌رانند. همین‌جاست که تمثیل مشهور غار را بازمی‌گوید: زندانیانی در بند، سایه‌هایی روی دیوار را واقعیت می‌پندارند. بیش از دو هزار سال است که این کتاب به بحث‌ها درباره‌ی قدرت، آموزش و حقیقت دامن می‌زند. هنوز هم کمک می‌کند از خود بپرسیم چه کسی باید حکومت کند، و چرا. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این گفت‌وگوی بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در صبحی زیبا از ماه ژوئن، در لندن، کلاریسا دالووی مهمانی‌ای را که شب برگزار می‌کند آماده می‌کند. در طول روز، که صدای ناقوس بیگ بن به آن ضرباهنگ می‌دهد، به جوانی‌اش و به پیتر والش، مردی که با او ازدواج نکرد، فکر می‌کند. جای دیگری از شهر، سپتیموس، سربازی سابق، هنوز جنگ را در درون خود دارد. همه‌ی رمان در یک روز می‌گذرد، و از شخصیتی به شخصیت دیگر می‌رویم گویی صدای فکرشان را می‌شنویم. جمله‌ی نخستش، که در آن خانم دالووی می‌گوید گل‌ها را خودش خواهد خرید، مشهور مانده است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در لندن، گابریل سایم، شاعری که پنهانی پلیس شده، موفق می‌شود به عضویت شورای عالی آنارشیست‌های اروپا انتخاب شود. هر یک از هفت عضو آن نام یکی از روزهای هفته را دارد، و سایم پنجشنبه می‌شود. آنجا به توطئه‌ای پی می‌برد، و به رئیسی غول‌پیکر و هولناک که همه او را یکشنبه می‌نامند. تعقیب‌ها، نقاب‌هایی که فرو می‌افتند، وارونگی‌ها: هیچ چیز آن نیست که به نظر می‌رسد. چسترتن از آن رمان جاسوسی پرطنزی ساخته که خودش عنوان فرعی «یک کابوس» را برایش برگزیده است. با سرعت تمام پیش می‌رود و این رمان را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در دولت واحد، که دیواری گرداگردش است، انسان‌ها دیگر نام ندارند، بلکه شماره دارند. همه با یک برنامه‌ی زمانی زندگی می‌کنند، در خانه‌هایی شیشه‌ای که در آن‌ها هر کس همه‌چیز را می‌بیند. د-۵۰۳، مهندس سفینه‌ای که باید این خوشبختی کامل را به سیاره‌های دیگر ببرد، برای ساکنان آن سیاره‌ها دفتر خاطراتی می‌نویسد. سپس با ای-۳۳۰ آشنا می‌شود، زنی که قواعد را رعایت نمی‌کند. این رمان، که در اتحاد شوروی ممنوع بود، یکی از نخستین داستان‌های بزرگ درباره‌ی جامعه‌ای تمامیت‌خواه است، و جورج اورول پیش از نوشتن «۱۹۸۴» آن را خوانده بود. مثل دفتر خاطرات و با یادداشت‌های کوتاه نوشته شده، و با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، آن را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

سنکا، فیلسوف و مشاور امپراتور نرون، برای نزدیکانش می‌نویسد تا به آن‌ها کمک کند بهتر زندگی کنند. نخستین گفت‌وگو از این شش گفت‌وگو می‌گوید که زندگی کوتاه نیست، بلکه ما آن را هدر می‌دهیم، سرگرم هر کاری جز زیستن. گفت‌وگوهای دیگر از آرامش جان، از زندگی سعادتمند و از آرامش فرزانه در برابر توهین‌ها سخن می‌گویند. پندهایش درباره‌ی بهره بردن از زمان و مهار خویش هنوز با خواننده‌ی امروز سخن می‌گویند، و بسیاری از جمله‌هایش برای به خاطر سپردن ساخته شده‌اند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

دیوگنس لائرتیوس زندگی و اندیشه‌های فیلسوفان یونان باستان را، از تالس تا اپیکور، روایت می‌کند. در آن می‌بینیم که تالس در حال نگاه کردن به ستارگان در گودالی می‌افتد، و دیوگنس کلبی در روز روشن، با فانوسی در دست، در جست‌وجوی انسان است، یا از اسکندر بزرگ می‌خواهد که از جلوی آفتابش کنار برود. این حکایت‌ها، خنده‌دار یا شگفت‌آور، اندیشمندان بزرگ را نزدیک و انسانی می‌کنند. با دیدن اینکه هر کدام چگونه زندگی می‌کرد، می‌فهمیم چه می‌اندیشید: دروازه‌ای زنده به خاستگاه‌های فلسفه. هر زندگی روایتی جداگانه است، و این کتاب را با سرعت دلخواه خودتان به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

دکتر ریموند در آزمایشگاهش مغز دختری جوان به نام مری را جراحی می‌کند تا او بتواند جهان پنهان پشت جهان ما را ببیند، چیزی که قدما «دیدن خدای پان» می‌نامیدند. سال‌ها بعد، در لندن، مردانی از طبقه‌ی بالای جامعه یکی پس از دیگری خودکشی می‌کنند، و به نظر می‌رسد هر بار همان زن سر راهشان قرار گرفته است. این داستان کوتاه، که تکه‌تکه و مثل یک تحقیق روایت می‌شود، ترس را ذره‌ذره می‌نشاند. لاوکرافت آن را می‌ستود، و از بزرگ‌ترین آثار کلاسیک ادبیات وهم است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید به زبانی که یاد می‌گیرید بر خود بلرزید.

پزشکی روستایی را شبانه، در بحبوحه‌ی بوران، فرا می‌خوانند، اما اسبی برای رفتن ندارد. در یک مستعمره‌ی کیفری، افسری با غرور دستگاه عجیبی برای اعدام را به بازدیدکننده‌ای نشان می‌دهد. هنرمند گرسنگی هفته‌ها در قفسش چیزی نمی‌خورد، در حالی که جمعیت کم‌کم دلزده می‌شود. در این سه داستان تکان‌دهنده‌ی کافکا، زندگی روزمره بی‌خبر به کابوس می‌لغزد، و فراموششان نمی‌کنیم. کوتاه‌اند و با جمله‌هایی دقیق نوشته شده‌اند، و هر کدام را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

حدود سال ۴۰۰ میلادی، آگوستین، که اسقف هیپو در شمال آفریقا شده، زندگی‌اش را روایت می‌کند و مستقیم با خدا سخن می‌گوید. کودکی‌اش را به یاد می‌آورد، گلابی‌هایی را که فقط برای لذت بدی کردن دزدیده، جوانی‌اش در کارتاژ و جست‌وجوی طولانی‌اش برای حقیقت را. تا روزی که در باغی در میلان صدای کودکی را می‌شنود که می‌خواند: «برگیر و بخوان». این کتاب را اغلب نخستین زندگی‌نامه‌ی خودنوشت بزرگ غرب می‌دانند. در آن مردی را می‌یابیم که شک می‌کند، اشتباه می‌کند و در جست‌وجوی خویش است، با صداقتی که هنوز هم دل را می‌لرزاند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

«انسان آزاد زاده شده است، و همه‌جا در بند است.» روسو از همین مشاهده آغاز می‌کند و در پی شکلی از پیوند است که در آن هر کس، با پیوستن به همه، فقط از خودش فرمان ببرد. از این پیمان، اندیشه‌ای ساده بیرون می‌کشد: قدرت از آن مردم است و قانون باید بیانگر اراده‌ی همگان باشد. روسو، در برابر کسانی که قدرت را بر زور یا بر حق الهی بنا می‌کردند، آن را بر توافق شهروندان بنا می‌کند. این کتاب کوچک الهام‌بخش انقلاب فرانسه بود و هنوز هم کمک می‌کند بفهمیم اندیشه‌های ما درباره‌ی دموکراسی و برابری از کجا آمده‌اند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این متن بنیادین را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در سال ۱۸۴۵، هنری دیوید ثورو با دستان خودش کلبه‌ای کنار برکه‌ی والدن، در جنگل‌های ماساچوست، می‌سازد و دو سال تنها در آن ساکن می‌شود. لوبیا می‌کارد، فصل‌ها و جانوران را تماشا می‌کند و نیازهایش را به ضروری‌ترین‌ها کاهش می‌دهد. کتابی که ما را فرا می‌خواند از خود بپرسیم به‌راستی برای زندگی به چه نیاز داریم. برای همه‌ی کسانی که در پی زندگی ساده‌تر، آزادتر و نزدیک‌تر به طبیعت‌اند به مرجعی بدل شده است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید آن را فصل به فصل و سر فرصت به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

سه داستان از داستایفسکی. در «شب‌های روشن»، رؤیاپرداز جوان و تنهایی چهار شب پیاپی در شب‌های روشن سن پترزبورگ با دختری جوان آشنا می‌شود که منتظر کسی است. در «نازنین»، مردی بر بالین پیکر همسر جوانش بیدار می‌ماند و می‌کوشد بفهمد. در «رؤیای آدم مضحک»، مردی نومید به خواب می‌رود و رؤیایی می‌بیند که همه‌چیز را دگرگون می‌کند. این داستان‌ها، لطیف، تراژیک یا پیشگویانه، چهره‌ی دیگری از رمان‌نویس بزرگ روس را نشان می‌دهند. این داستان‌های کوتاه را هر کدام یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه چهار داستان از زیباترین داستان‌های چخوف را گرد آورده است. در «بخش شماره‌ی ۶»، پزشکی شهرستانی با یکی از بیماران تیمارستانش هم‌صحبت می‌شود و سرانجام از خود می‌پرسد دیوانه‌ی واقعی کیست. در «بانو با سگ ملوس»، مرد و زنی که هر کدام جداگانه همسر دارند در یالتا با هم آشنا می‌شوند و به عشقی گرفتار می‌شوند که پیش‌بینی‌اش را نکرده بودند. با اسقفی تنها و بیمار در آستانه‌ی عید پاک و نامزد جوانی که تصمیم می‌گیرد همه‌چیز را رها کند هم روبه‌رو می‌شویم. چخوف هرگز داوری نمی‌کند: در چند صفحه، حس یک زندگی کامل را به ما منتقل می‌کند. این داستان‌ها را هر کدام یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه سه داستان دریایی را گرد آورده است. در «جوانی»، مارلو نخستین سفرش را به عنوان افسر به یاد می‌آورد، روی کشتی باری کهنه و فرسوده‌ای که در راه شرق آتش می‌گیرد. در «تیفون»، ناخدا مک‌ویر، مردی بی‌تخیل، کشتی بخارش را با دویست کارگر چینی در انبار به دل طوفانی هولناک می‌برد. در «همزاد پنهان»، ناخدای جوانی ناشناسی را که نیمه‌شب شناکنان رسیده در کشتی پنهان می‌کند. کنراد، که بیست سال دریانورد بود، دریا را مثل هیچ نویسنده‌ی دیگری ملموس می‌کند: خطر، تنهایی ناخدا، شجاعت آدم‌های معمولی. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید آن‌ها را به زبانی که یاد می‌گیرید کشف کنید.

پدر براون، کشیش کاتولیک کوچک‌اندامی با ظاهری حواس‌پرت، پرونده‌هایی را که پلیس و دانشمندان را سردرگم می‌کنند حل می‌کند، اغلب همراه دوستش فلامبو، دزد سابقی که کارآگاه شده است. دانشمندی که در پاریس به خیانت متهم شده، مسافرانی که راهزنان در کوهستان‌های ایتالیا جلویشان را می‌گیرند، خانواده‌ای قدیمی در کورنوال: هر معما به لطف جزئی‌ای که هیچ‌کس ندیده گشوده می‌شود. دوازده داستان پلیسی پر از طنز و تناقض، که در آن‌ها این کشیش بی‌سروصدا، که دل آدمی را خوب می‌شناسد، پیش از همه حقیقت را حدس می‌زند. هر داستان را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در لندن اواخر قرن نوزدهم، آدولف ورلاک مغازه‌ی کوچک و مشکوکی در سوهو دارد و با همسرش وینی و استیوی، برادر کوچک وینی که کندذهن است، زندگی می‌کند. او پنهانی برای سفارتخانه‌ای خارجی آنارشیست‌ها را می‌پاید. روزی کارفرمایش از او می‌خواهد که به رصدخانه‌ی گرینویچ حمله کند. این رمان، که از یک سوءقصد نافرجام واقعی الهام گرفته، یکی از نخستین رمان‌های بزرگ درباره‌ی تروریسم است و همچنان به‌طرزی شگفت‌آور امروزی است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان تیره و طنزآمیز را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در روستاهای انگلستان قرن نوزدهم، لیدی کنستانتین تنها در ملکش زندگی می‌کند، در حالی که شوهرش در آفریقا شیر شکار می‌کند. به او قول داده که تقریباً هیچ‌کس را نبیند، و حوصله‌اش سر رفته است. بالای برجی قدیمی، با سوییتین سنت کلیو آشنا می‌شود، جوانی بیست‌ساله که آسمان را رصد می‌کند و آرزو دارد ستاره‌شناس شود. او در پژوهش‌هایش یاری‌اش می‌کند، و با وجود فاصله‌ی سن و طبقه، عشقی میانشان زاده می‌شود. تامس هاردی این داستان صمیمی را زیر پهنه‌ی بی‌کران آسمان پرستاره روایت می‌کند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این رمان لطیف را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در سن پترزبورگ، راسکولنیکف، دانشجوی سابقی بسیار فقیر، در اتاقکی زیر شیروانی زندگی می‌کند. او به این باور رسیده که برخی انسان‌های استثنایی حق دارند از قانون بگذرند، و پیرزنی رباخوار را با تبر می‌کشد. از آن پس ترس و تب رهایش نمی‌کنند، و بازپرس پورفیری، زیرک و صبور، گویی فکرهایش را می‌خواند. از همان آغاز می‌دانیم قاتل کیست، و با این حال تعلیق هیچ‌وقت کم نمی‌شود: همه‌چیز در وجدان او رخ می‌دهد. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این شاهکار داستایفسکی را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

این جلد چهارم «خاطرات آن سوی گور» سال‌های ۱۸۱۵ تا ۱۸۲۸ را در بر می‌گیرد. شاتوبریان در آن از دوره‌ی صدروزه می‌گوید، که آن را در گنت در کنار لویی هجدهم می‌گذراند، و از نبرد واترلو، که غرشش را از دور می‌شنود. سپس تبعید و مرگ ناپلئون در سنت هلن می‌آید. شاتوبریان از کارنامه‌ی خودش هم می‌گوید: سفیر در برلین و لندن، و سپس وزیر امور خارجه. شاهدی از نزدیک، سقوط ناپلئون و بازگشت پادشاهان را از درون روایت می‌کند و چهره‌ی دوستش مادام رکامیه را ترسیم می‌کند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این خاطرات مشهور را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در پاریس، ترز، زن جوانی از طبقه‌ی اشراف که بی‌عشق ازدواج کرده، در سالن شیکش ملول است. در سفری به فلورانس، شهری که زنبق سرخ نشان آن است، عاشق ژاک دوشارتر، هنرمندی حساس و پرشور، می‌شود. اما ژاک حسود است، و فکر گذشته‌ی ترز آزارش می‌دهد. داستان بزرگی از عشق و حسادت زیر آفتاب توسکانی، به قلم آناتول فرانس، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان زیبا را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.