کاتالوگ کامل

دو جوان از طبقه‌ی بالای جامعه‌ی لندن، برای گریز از تعهداتشان، با خونسردی تمام دروغ می‌گویند. جک برای خود برادری به نام ارنست می‌سازد، و هر بار که برای خوش‌گذرانی به شهر می‌رود خودش را به این نام معرفی می‌کند. آلجرنون هم برای فرار از شام‌های ملال‌آور برای خود دوستی بیمار می‌سازد. همه‌چیز وقتی به هم می‌ریزد که دو زن جوان اعلام می‌کنند فقط با مردی ازدواج می‌کنند که نامش ارنست باشد. این خنده‌دارترین کمدی اسکار وایلد است، که در آن هر جمله از نکته‌سنجی می‌درخشد. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

لیوبوف رانفسکایا پس از سال‌ها زندگی در پاریس به ملک شهرستانی‌اش بازمی‌گردد که غرق در بدهی است. باید درباره‌ی سرنوشت باغ آلبالو، باغ کودکی‌اش، تصمیم گرفت. گرداگرد او برادرش، دخترانش، پیشخدمت پیر، دانشجویی ابدی و بازرگانی که پدرش سرف این خانواده بود گرد می‌آیند. این آخرین نمایشنامه‌ی چخوف است که خودش آن را کمدی می‌نامید: خنده و اندوه را در وداعی آرام با جهانی که محو می‌شود در هم می‌آمیزد. این نمایشنامه‌ی کوتاه سراسر با گفت‌وگو نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

هارپاگون، بورژوای ثروتمندی که دلش در گرو صندوقچه‌ی پر از طلایش است، می‌خواهد فرزندانش را به همسرانی پولدار بدهد تا هیچ خرجی نکند، و خودش با ماریان جوان ازدواج کند. اما پسرش کلئانت درست عاشق ماریان است، دخترش الیز عاشق والر است، و پیشخدمتی زیرک جای صندوقچه را پیدا کرده است. این یکی از مشهورترین کمدی‌های مولیر است. قهرمانش در زبان فرانسه به اسمی عام بدل شده است، «یک هارپاگون»، و فریادش «بی‌جهیزیه!» بیش از سه قرن است که مردم را می‌خنداند. این نمایشنامه با گفت‌وگوهای سرزنده نوشته شده و پر از سوءتفاهم است، و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

پردیکان، که تازه دکترایش را گرفته، به قصر پدرش برمی‌گردد که می‌خواهد او را به ازدواج دخترعمویش کامی، که تازه از صومعه بیرون آمده، درآورد. کامی او را پس می‌زند. پردیکان برای اینکه او را بیازارد، وانمود می‌کند به روزت، دختر روستایی جوانی، دل باخته است، و بازی غرور میان پسرعمو و دخترعمو هر لحظه خطرناک‌تر می‌شود. این نمایشنامه‌ی موسه، میان خنده و اشک، یکی از زیباترین تک‌گویی‌ها درباره‌ی عشق را در خود دارد، و نامش در زبان فرانسه به یک اصطلاح بدل شده است: با عشق نباید بازی کرد. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

سیلویا باید با دورانت، که هرگز او را ندیده، ازدواج کند. برای اینکه بی‌آنکه شناخته شود او را زیر نظر بگیرد، جای خدمتکارش لیزت را می‌گیرد. اما دورانت درست همین فکر را کرده و در لباس یک پیشخدمت از راه می‌رسد. آن‌وقت هر کدام عاشق کسی می‌شود که گمان می‌کند خدمتکار است، و دیگر نمی‌داند با دلش چه کند. این مشهورترین کمدی ماریوو است، بازی بسیار ظریفی از نقاب‌ها و احساس‌ها. نویسنده‌اش حتی واژه‌ای به زبان فرانسه داده است: «ماریوواژ»، برای گفت‌وگوی عاشقانه‌ی ظریف و پرناز. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در ناپل، در غیاب پدرانشان، اکتاو و لئاندر عاشق شده‌اند. اما این دو پیرمرد خسیس هرگز انتخاب پسرانشان را نمی‌پذیرند. اسکاپن پیشخدمت با ساختن نیرنگ پشت نیرنگ برای فریب پدرها آن‌ها را از گرفتاری بیرون می‌آورد، تا جایی که یکی از پدرها را در کیسه‌ای می‌کند تا کتکش بزند. شوخی و نکته‌سنجی در این کمدی در هم آمیخته‌اند، که مولیر در آن یکی از مشهورترین جمله‌هایش را نوشته است: «آخر او در آن کشتی پاروزنی چه می‌کرد؟» با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه شش تراژدی بزرگ شکسپیر را به نثر روایت می‌کند. در آن شاهزاده هملت را بازمی‌یابیم که می‌خواهد انتقام پدرش را بگیرد، مکبث را که همسرش او را به جنایت می‌کشاند، اتللوی مغربیِ حسود و شاه لیر پیر را که دخترانش به او خیانت می‌کنند. رومئو و ژولیت، دلدادگان ورونا، هم آنجا هستند، همراه با تیمون آتنی، آن مرد بی‌اندازه ثروتمند. این قصه‌ها، که در سال ۱۸۰۷ برای خوانندگان جوان نوشته شده‌اند، در مشهورترین بخش‌ها همان واژه‌های خود شکسپیر را نگه می‌دارند. ساده‌ترین راه ورود به آثار اوست. این داستان‌ها ساده روایت شده‌اند و آن‌ها را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه چهارده کمدی و رمانس شکسپیر را به نثر روایت می‌کند. در آن با جادوگر تبعیدی «طوفان» در جزیره‌اش، پریانی که در جنگل آتن آشوب به پا می‌کنند، تاجر ونیزی در برابر رباخوارش، دوقلوهایی که پیوسته با هم اشتباه گرفته می‌شوند و دختری جوان در لباس پسرانه روبه‌رو می‌شویم. این داستان‌ها، که مری لمب در سال ۱۸۰۷ برای خوانندگان جوان نوشت، پر از سوءتفاهم، لباس مبدل و پایان‌های خوش، راهی بسیار نرم و آسان برای آشنایی با شکسپیرند. هر قصه کوتاه و روشن است و آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.