کاتالوگ کامل

دوده، که در آسیابی کهنه در پرووانس ساکن شده، داستان‌های آن سرزمین را برای خوانندگان پاریسی‌اش می‌نویسد. در آن با بز آقای سگن آشنا می‌شویم که در کوهستان آرزوی آزادی دارد، با کشیش کوکونیان که با موعظه‌ای درباره‌ی دوزخ بر اندام کلیساروندگانش لرزه می‌اندازد، و با پدر گوشه که اکسیرش صومعه‌اش را ثروتمند می‌کند. این قصه‌ها، میان شوخی، افسانه و اندوه، برای نسل‌هایی از کودکان آشنایند و در هر صفحه گرمای آفتاب و وزش باد میسترال حس می‌شود. کوتاه‌اند و با سبکی ساده و آهنگین نوشته شده‌اند، و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

لوییز گینی چهره‌ی شش تن از انگلستان قدیم را ترسیم می‌کند که در سایه‌ی نام‌های بزرگ مانده‌اند، از جمله زنی از دوستان جان دان شاعر و دو دوست ساموئل جانسون. او از ۱۵۶۱ تا ۱۸۳۰ خانواده‌ها، دوستی‌ها و آثارشان را دنبال می‌کند. این چهره‌نگاری‌های زنده، پر از جزئیات واقعی، ما را از راه دوستی‌ها و زندگی روزمره به سه قرن زندگی انگلیسی می‌برند. هر چهره‌نگاری را جداگانه، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

زنی جوان از طبقه‌ی بالای جامعه‌ی نیویورک، که ناگهان ورشکسته شده، تقریباً بی‌آنکه فکر کند با دانکن مک‌کیل ازدواج می‌کند، مهندسی سابق و اسکاتلندی‌تبار که در غرب کانادا گندم‌کار شده است. او زندگی تازه‌اش را کشف می‌کند: کلبه‌ای تخته‌ای در دل دشت، کارگر مزرعه‌ای سوئدی، مرغ‌ها، آشپزی و تنهایی. او همه‌چیز را، روز به روز، در دفتری که خطاب به دوستش ماتیلدا آن می‌نویسد، با طنز و صراحتی تعریف می‌کند که او را بسیار دوست‌داشتنی می‌کند. مثل دفتر خاطرات و با لحنی پرشور و طبیعی نوشته شده و این رمان را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

بنجامین فرانکلین زندگی‌اش را برای پسرش روایت می‌کند، از سال‌های شاگردی‌اش در چاپخانه‌ی برادرش در بوستون. در هفده‌سالگی می‌گریزد و تقریباً بی‌پول، با سه نان بزرگ زیر بغل، به فیلادلفیا می‌رسد. آنجا چاپخانه‌دار می‌شود، روزنامه‌ای منتشر می‌کند، کتابخانه‌ای بنیاد می‌گذارد و سیزده فضیلت برای خود تعیین می‌کند که هر روز در دفترچه‌ای کوچک یادداشتشان می‌کند. این یکی از نخستین روایت‌های کامیابی از راه کار است، و بسیاری از خوانندگان هنوز در آن پندهایی عاقلانه برای سامان دادن به کارها و قانع کردن دیگران می‌یابند. فرانکلین با طنز و سادگی می‌نویسد، و کتابش را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

ادوارد کورتلنت، آمریکایی ثروتمندی، پس از دو سال در جنگل‌های برمه به پاریس برمی‌گردد تا نورا هریگن را دوباره ببیند. نورا خواننده‌ی مشهور اپرا شده که با نامی ایتالیایی در اپرا می‌خواند. وقتی کورتلنت به زور وارد خانه‌اش می‌شود، نورا به سویش شلیک می‌کند بی‌آنکه به او بخورد، و سپس ناپدید می‌شود، و روزنامه‌ها از آدم‌ربایی سخن می‌گویند. دو سال پیش میان آن دو چه گذشته است؟ رمان کم‌کم پرده از آن برمی‌دارد، میان کمدی و تعلیق، از پاریس تا دریاچه‌ی کومو. سبک و پر از چرخش است و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

هریت مارتینو در سال ۱۸۰۲ در نوریچ به دنیا می‌آید و از نوجوانی شنوایی‌اش را از دست می‌دهد. با این حال نویسنده می‌شود و با داستان‌هایی که اقتصاد را برای همه توضیح می‌دهند به موفقیتی عظیم می‌رسد. به آمریکا سفر می‌کند و آنجا علیه بردگی موضع می‌گیرد، سپس پنج سال بیماری را از سر می‌گذراند. برای روزنامه‌ی بزرگی در لندن هم می‌نویسد. فلورنس فنویک میلر در این زندگی‌نامه چهره‌ی زنی آزاد و خستگی‌ناپذیر را ترسیم می‌کند که توانست صدایش را در روزگاری که کمتر به زنان گوش می‌دادند به گوش برساند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این زندگی شگفت را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

نیچه در اینجا به یقین‌های فیلسوفانی می‌تازد که ادعا می‌کنند بی‌طرفانه در پی حقیقت‌اند. از خود می‌پرسد اندیشه‌های ما درباره‌ی نیک و بد از کجا می‌آیند، و اخلاق سروران را، که نیرو و غرور را می‌ستاید، از اخلاق بردگان، که فروتنی و ترحم را فضیلت می‌شمارد، جدا می‌کند. کتابی جسورانه که آدم را وامی‌دارد از خود بپرسد چرا به آنچه باور دارد باور دارد. جمله‌ای مشهور از آن به یادگار مانده است: «اگر دیری در مغاک بنگری، مغاک نیز در تو می‌نگرد.» به صورت پاره‌نوشته‌هایی، اغلب بسیار کوتاه، نوشته شده و آن را هر بار یک گزین‌گویه و سر فرصت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در لندن، لایونل مورتیمر، وکیل جوانی بی‌موکل و نویسنده‌ای بی‌ناشر، دیگر نمی‌تواند اجاره‌اش را بپردازد. روزی، اسبی رمیده را مهار می‌کند و زن جوانی به نام بئاتریس بلر را نجات می‌دهد. بئاتریس از پیمانی سری با او سخن می‌گوید که چند دولت در پی‌اش هستند، و از او می‌خواهد کمکش کند برای پس گرفتنش از خانه‌ای دزدی کنند. لایونل با شادی می‌پذیرد. دیگران هم پا به ماجرا می‌گذارند، از جمله تونی وایلد، بیکاره‌ی ثروتمندی در پی هیجان. کمدی انگلیسی سبک و پرطنزی که در آن قهرمانی بی‌پول از سر جوانمردی دزد می‌شود. با نشاط نوشته شده و این رمان را با لبخند به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

فیلیپ، که او را پیت صدا می‌زنند، رازدار و طعنه‌زن است و هیچ چیز واقعاً شیفته‌اش نمی‌کند. برادر کوچکش فاکس، پسری چاق و خودپسند، بی‌وقفه لاف می‌زند و گمان می‌کند آینده‌ای بزرگ در انتظار اوست. دو برادر، پسران کارخانه‌داری در شهری کوچک، برای تحصیل راهی می‌شوند و با زنان جوانی بسیار متفاوت روبه‌رو می‌شوند: پیانونوازی از خانواده‌ای سرشناس، دختری که قرار است آموزگار شود، دختر بانکداری ثروتمند. کمدی‌ای ظریف و کمی اندوهگین درباره‌ی دو سرشت متضاد، و شیوه‌ی عشق ورزیدنشان. لحن طعنه‌آمیزش آن را خواندنی دلپذیر به زبانی که یاد می‌گیرید می‌کند.

در کنتاکی، به سال ۱۹۲۵، الن گدی، دختری شانزده‌ساله، در مزرعه‌ی خانوادگی کار می‌کند. پدرش، مردی سخت‌گیر، همه‌ی امیدش را به خواهر کوچک‌ترِ الن بسته که پیانو می‌آموزد. الن دلباخته‌ی کارگر کشاورز جوانی می‌شود که از او سوءاستفاده می‌کند و سپس ناپدید می‌شود. الن، باردار، رازش را پنهان می‌کند و مزرعه را ترک می‌کند. او را در طول حدود دوازده سال، از میان رکود بزرگ، با آهنگ فصل‌ها، دام‌ها و ترانه‌های مردمی دنبال می‌کنیم: تصویری حساس و بی‌پرده از زندگی روستایی. با سبکی ساده و صریح نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در قرن هجدهم، در یکی از شهرهای آب‌گرم انگلستان، روزها میان حمام‌ها، مجلس‌های رقص و میزهای قمار می‌گذرد. فرانسیس ورنن، قماربازی غرق در بدهی که از گریختن با او حرف می‌زند، به فیلیدای جوان اظهار عشق می‌کند، و شاعر جوانی هم می‌کوشد دلش را به دست آورد. اما مادر فیلیدا نمی‌خواهد دخترش شوهر کند. کمدی آداب و رسومی پرنکته، نخستین رمان کامپتن مکنزی، که در آن افسون کلاه‌گیس‌های پودرزده و مجلس‌های رقص روزگار گذشته را بازمی‌یابیم. لحن سبک و طنزش آن را خواندنی دلپذیر به زبانی که یاد می‌گیرید می‌کنند.

در دره‌ای در تیرول، دو جوان انگلیسی در سفر، ویل دوریل، شاعر و موسیقی‌دان، و دوستش فلوریان وود، با لینت آشنا می‌شوند، دختر جوانی که گاوها را می‌چراند و صدایی استثنایی دارد. مهمان‌خانه‌دار روستا، که معلم آواز اوست، می‌خواهد از او خواننده‌ی اپرا بسازد و با او ازدواج کند. اما شکارچی جوان و حسودی هم به او اظهار عشق می‌کند. از چراگاه‌های کوهستانی تا صحنه‌های اپرا، داستانی از عشق و جاه‌طلبی، که در آن صدایی کمیاب همه‌ی نگاه‌ها را به خود می‌کشد. این داستان با طنز روایت شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

بر ساحل مین، ناخدای جوان بوید میو فرمانده‌ی قایق تفریحی جولیوس مارستن، سرمایه‌دار ثروتمند وال استریت، است و دلباخته‌ی دخترش، آلما، می‌شود. مارستن جلوی مهمانانش او را تحقیر می‌کند و او تصمیم می‌گیرد برود. همان شب، در مه، کشتی بادبانی بسیار کهنه‌ای پر از الوار در گذر به او گیر می‌کند و برخلاف میلش او را به دریای آزاد می‌کشاند. پس از یک طوفان، به خانواده‌های ماهیگیری که از جزیره‌شان رانده شده‌اند کمک می‌کند، و با مارستن، که می‌خواهد خطوط کشتی‌های بخار ساحل را تصاحب کند، رودررو می‌شود. رمانی ماجرایی و عاشقانه و پرطنز، با آهنگ ترانه‌های قدیمی ملوانان. گفت‌وگوهای زنده و داستان گیرایش آن را خواندنی دلپذیر به زبانی که یاد می‌گیرید می‌کنند.

در سال ۱۸۵۴، هری هاردینج، افسر جوان تفنگداران ولزی، چشم‌به‌راه رفتن به جنگ با روسیه است. در ملکی بزرگ در ولز، لیدی استل را، که در سکوت دوستش دارد، و رقیبی نگران‌کننده را دوباره می‌بیند. سپس هنگش راهی کریمه می‌شود، و هری نبرد اینکرمان و سنگرهای برابر سواستوپول را تجربه می‌کند. رمانی از جنگ و عشق، که از نزدیک سربازانی را دنبال می‌کند که زیر پرچم اژدهای سرخ پیش می‌روند. خود هری داستانش را روایت می‌کند، و این رمان پرکنش را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در پایان ۱۸۵۳، نیوتن نورکلیف، ستوان جوان نیزه‌داران بریتانیا، باخبر می‌شود که هنگش در بهار به جنگ در شرق خواهد رفت. آخرین مرخصی‌اش را در اسکاتلند، در کنار لیدی لوییزا، که دوستش دارد، می‌گذراند، زنی که برکلی، افسری سرد و حیله‌گر، هم دلش را به او بسته است. نیوتن و لوییزا پنهانی نامزد می‌شوند، و سپس نیوتن راهی کریمه می‌شود. این رمان، که افسری سابق نوشته، ما را از زندگی پادگانی تا یورش تیپ سبک در بالاکلاوا می‌برد، یورش همان «ششصد» نفری که تنیسون در شعری مشهورشان کرد. خود نیوتن داستانش را روایت می‌کند و این رمان را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

پل کلیفورد جوان، که در میخانه‌ای بدنام در لندن بزرگ شده، به خاطر دزدی‌ای که نکرده به زندان می‌افتد. از آنجا دزدی واقعی بیرون می‌آید و رئیس خوش‌پوش دسته‌ای از راهزنان می‌شود که مسافران ثروتمند را غارت می‌کنند. سپس عاشق زن جوانی از طبقه‌ی بالای جامعه به نام لوسی برندن می‌شود. این رمان با جمله‌ای آغاز می‌شود که مشهور مانده است: «شبی تاریک و طوفانی بود.» اسنوپی آن را افسانه‌ای کرد و این جمله یکی از پرنقل‌قول‌ترین آغازهای رمان در جهان است. این رمان پر از کنش و طنز است و آن را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

چیچیکوف به شهری در ولایات می‌رسد، همه‌ی اعیان شهر را افسون می‌کند و به دیدن زمینداران اطراف می‌رود. معامله‌ای عجیب به آن‌ها پیشنهاد می‌کند: خریدن سرف‌های مرده‌شان. این روستاییان از آخرین سرشماری به بعد مرده‌اند، اما هنوز نامشان در دفترها هست و اربابانشان همچنان برایشان مالیات می‌پردازند. از ملکی به ملک دیگر، خسیس، آدم نتراشیده، بیوه‌زن بدگمان و خیال‌پرداز از برابر چشممان می‌گذرند: گوگول از آن‌ها گنجینه‌ای از چهره‌های بی‌نظیر می‌سازد، و یکی از خنده‌دارترین رمان‌های ادبیات روس. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این رمان پرطنز را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

یک صبح ماه مه ۱۹۱۹، در لندن، فیلیپ اسدیل، نقاش، در کارگاهش در چلسی به دوستانش صبحانه می‌دهد. ناگهان هواپیمایی در همان نزدیکی سقوط می‌کند، و دو خلبان که به یک چتر نجات آویزان‌اند روی بام می‌افتند: یکی مرده است، و دیگری، چامی اسمیت، دوست دوران جنگ نقاش، زنده مانده. روی بام تپانچه‌ای هم پیدا می‌کنند که شلیک کرده است. دوستان به جای خبر کردن پلیس تصمیم می‌گیرند ماجرا را پنهان نگه دارند و خودشان در پی حقیقت بگردند. تحقیق را یکی از مهمانان روایت می‌کند. داستان گیرا و لحن طعنه‌آمیزش، خواندن آن را به زبانی که یاد می‌گیرید دلپذیر می‌کند.

تورچی، پادوی سابق دفتر با موهای سرخ، حالا منشی خصوصی رئیس شرکت بزرگی در نیویورک شده است. او که با وی ازدواج کرده و تازه پدر شده، در پایان جنگ جهانی اول در حومه‌ی شهر زندگی می‌کند. چه در دفتر و چه در خانه، در کار همکاران، همسایه‌ها و دوستانش دخالت می‌کند، به‌ویژه وقتی پای عشق در میان باشد. هفده داستان خنده‌دار به هم پیوسته، که خود تورچی با زبان رک نیویورکی‌اش و با طنز فراوان روایت می‌کند. کوتاه و زنده‌اند و آن‌ها را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

رافائل دو والانتن جوان، ورشکسته و مصمم به مردن، وارد مغازه‌ی عتیقه‌فروشی می‌شود که پوست جانوری پوشیده از نشانه‌ها را به او پیشکش می‌کند. این طلسم همه‌ی آرزوهای دارنده‌اش را برآورده می‌کند، اما با هر آرزو کوچک‌تر می‌شود، و زندگی صاحبش همراه با آن کوتاه می‌شود. رافائل، که یک‌شبه ثروتمند شده، باید میان عمر دراز و برآوردن خواسته‌هایش یکی را برگزیند. بالزاک در آن امر فراطبیعی را با تصویر پاریس روزگار خودش در هم می‌آمیزد. این رمان اصطلاحی به جا گذاشته که هنوز در فرانسه به کار می‌رود: «مثل چرم ساغری آب شدن». با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

لندن، ۱۸۶۹: رابرت اورنج، نماینده‌ی جوان و کاتولیک پارلمان با اصلیتی فرانسوی و تحت حمایت دیزرائیلی، با بریجیت ازدواج می‌کند، بیوه‌ی جوانی که با عشقی تقریباً مذهبی دوستش دارد. در همان روز عروسی خبر می‌رسد که شوهر نخست بریجیت، که گمان می‌کردند غرق شده، زنده است: پس ازدواجشان معتبر نیست. اورنج، که میان سیاست، ایمانش و نگاه مردم سرگردان است، باید راه خود را برگزیند، در حالی که لیدی سارا دو ترورل جاه‌طلب به او نظر دارد. این رمان از عشق، شرافت و وجدان سخن می‌گوید. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید آن را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

آستین بیدول، زاده‌ی بروکلین، در جوانی وارد دفتری در وال استریت می‌شود و آنجا به قمار و پول بادآورده خو می‌گیرد. در سال ۱۸۷۳، همراه برادرش جرج و دو همدست، دست به کاری با جسارتی بی‌مانند می‌زند: قبولاندن برات‌های جعلی به بانک انگلستان. سپس فرار از راه ایرلند، اسپانیا و کوبا، محاکمه و زندان می‌آیند. این خاطرات یک کلاهبردار واقعی است که امور مالی، پلیس و زندان‌های قرن نوزدهم را از درون روایت می‌کند. به صورت اول شخص و مثل داستانی ماجرایی روایت شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

بری مک‌دانلد، هجده‌ساله، نزدیک کارلایل در خانه‌ی مادربزرگی سخت‌گیر بزرگ می‌شود که از تئاتر بیزار است و گذاشته او باور کند مادرش مرده است. روزی که بری می‌فهمد این مادر، که بازیگر است، زنده است، می‌گریزد تا پیدایش کند. در راه با اسکاتلندی ثروتمندی که از آمریکا برگشته آشنا می‌شود و او بری را با خودرو به گشتی در اسکاتلند می‌برد. کمدی عاشقانه‌ای پرطراوت، با جاده‌ها و چشم‌اندازهای اسکاتلند در پس‌زمینه. بخشی از داستان را خود بری روایت می‌کند و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در رم قرن سوم، پس از سقوط پالمیرا، لوکیوس مانلیوس پیسو، اشراف‌زاده‌ای رومی، به دوستش فاوستا، که در شرق مانده، نامه می‌نویسد. از ملکه زنوبیا برایش می‌گوید، که شکست خورده و در نزدیکی رم تبعید شده، و از امپراتور اورلیان، جنگاوری هراس‌انگیز که تصمیم می‌گیرد مسیحیان را درهم بکوبد. حال آنکه خود پیسو هم پیرو همین دین تازه است. این رمان رم را در روزگاری که دو دین با هم درگیرند، از درون و از نگاه شاهدی در خطر، زنده می‌کند. دنباله‌ی «زنوبیا» است، اما پیسو در آن برای فاوستا تعریف می‌کند که بر سر ملکه چه آمده است: بی‌دردسر وارد داستان می‌شویم. به صورت نامه نوشته شده و آن را نامه به نامه به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.