کاتالوگ کامل

کاترین مورلند، هفده‌ساله و دختر یک کشیش، عاشق رمان‌های وحشت است. در سفر به باث، شهر مجلس‌های رقص و آب‌های معدنی، با ایزابلا ثورپِ جذاب و با هنری تیلنی، کشیش جوان و پرطنزی، دوست می‌شود. وقتی پدر هنری او را به صومعه‌ی قدیمی‌اش، نورثنگر ابی، دعوت می‌کند، کاترین خیال می‌کند در یکی از رمان‌هایش به سر می‌برد: شب طوفانی، کاغذهایی پنهان در گنجه‌ای کهنه، مرگ مرموز خانم تیلنی. جین آستن در این کتاب با مهربانی رمان‌های باب روز زمانه‌اش را دست می‌اندازد، و هرچه را که تخیل می‌تواند بسازد. طنز و گفت‌وگوهای سرزنده‌اش، خواندن آن را به زبانی که یاد می‌گیرید شادی‌بخش می‌کند.

در دولت واحد، که دیواری گرداگردش است، انسان‌ها دیگر نام ندارند، بلکه شماره دارند. همه با یک برنامه‌ی زمانی زندگی می‌کنند، در خانه‌هایی شیشه‌ای که در آن‌ها هر کس همه‌چیز را می‌بیند. د-۵۰۳، مهندس سفینه‌ای که باید این خوشبختی کامل را به سیاره‌های دیگر ببرد، برای ساکنان آن سیاره‌ها دفتر خاطراتی می‌نویسد. سپس با ای-۳۳۰ آشنا می‌شود، زنی که قواعد را رعایت نمی‌کند. این رمان، که در اتحاد شوروی ممنوع بود، یکی از نخستین داستان‌های بزرگ درباره‌ی جامعه‌ای تمامیت‌خواه است، و جورج اورول پیش از نوشتن «۱۹۸۴» آن را خوانده بود. مثل دفتر خاطرات و با یادداشت‌های کوتاه نوشته شده، و با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، آن را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

آرتور جوان، پسر پنهان شاه اوتر، به دست شوالیه اکتور بزرگ می‌شود بی‌آنکه چیزی از اصل و نسبش بداند. در پانزده‌سالگی شمشیری را که هیچ بزرگ‌زاده‌ای نتوانسته بود تکانش دهد از سنگ بیرون می‌کشد و پادشاه می‌شود. گرداگرد میز گرد، لانسلوت، تریستان و گالاهاد در پی ماجرا و در جست‌وجوی جام مقدس راه می‌افتند. مرلین، اکسکالیبر، کملوت: این افسانه‌ها، که اینجا به روایت توماس مالوری آمده‌اند، الهام‌بخش داستان‌های بی‌شماری از شوالیه‌ها بوده‌اند. با سبکی روشن و زنده روایت شده‌اند و آن‌ها را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

سنکا، فیلسوف و مشاور امپراتور نرون، برای نزدیکانش می‌نویسد تا به آن‌ها کمک کند بهتر زندگی کنند. نخستین گفت‌وگو از این شش گفت‌وگو می‌گوید که زندگی کوتاه نیست، بلکه ما آن را هدر می‌دهیم، سرگرم هر کاری جز زیستن. گفت‌وگوهای دیگر از آرامش جان، از زندگی سعادتمند و از آرامش فرزانه در برابر توهین‌ها سخن می‌گویند. پندهایش درباره‌ی بهره بردن از زمان و مهار خویش هنوز با خواننده‌ی امروز سخن می‌گویند، و بسیاری از جمله‌هایش برای به خاطر سپردن ساخته شده‌اند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

دیوگنس لائرتیوس زندگی و اندیشه‌های فیلسوفان یونان باستان را، از تالس تا اپیکور، روایت می‌کند. در آن می‌بینیم که تالس در حال نگاه کردن به ستارگان در گودالی می‌افتد، و دیوگنس کلبی در روز روشن، با فانوسی در دست، در جست‌وجوی انسان است، یا از اسکندر بزرگ می‌خواهد که از جلوی آفتابش کنار برود. این حکایت‌ها، خنده‌دار یا شگفت‌آور، اندیشمندان بزرگ را نزدیک و انسانی می‌کنند. با دیدن اینکه هر کدام چگونه زندگی می‌کرد، می‌فهمیم چه می‌اندیشید: دروازه‌ای زنده به خاستگاه‌های فلسفه. هر زندگی روایتی جداگانه است، و این کتاب را با سرعت دلخواه خودتان به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در شهرک کلویسترهام، در سایه‌ی کلیسای جامعش، ادوین درود جوان باید با رزا باد، نامزدی که از کودکی برایش برگزیده‌اند، ازدواج کند. عمویش، جان جسپر، رهبر گروه همسرایان، گویی با مهربانی دوستش دارد، اما پنهانی تریاک می‌کشد و شوری برای رزا در دل پنهان کرده است. در یک شب کریسمس، ادوین ناپدید می‌شود. دیکنز پیش از به پایان رساندن این رمان مرد، بی‌آنکه حل معمایش را به جا بگذارد. بیش از صد و پنجاه سال است که خوانندگان می‌کوشند حدس بزنند چه بر سر ادوین آمده است. این رمان پر از تعلیق است و آن را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

دوازده پرونده‌ی تازه‌ی شرلوک هلمز، به روایت دوستش دکتر واتسن. هلمز در آن‌ها اسب مسابقه‌ی مشهوری را که ناپدید شده پیدا می‌کند، نخستین پرونده‌اش را برای واتسن تعریف می‌کند و برادرش مایکرافت را به او معرفی می‌کند که در مشاهده از خودش هم چیره‌دست‌تر است. مجموعه با رویارویی او با پروفسور موریارتی، «ناپلئون جنایت»، پایان می‌یابد، یکی از مشهورترین ماجراهای ادبیات پلیسی. هر پرونده را یک‌نفس می‌خوانید، و این مجموعه با گفت‌وگوهای سرزنده‌اش برای خواندن به زبانی که یاد می‌گیرید بسیار مناسب است.

پاریس، ۱۸۱۹. در پانسیون ساده‌ی ووکه، باباگوریوی پیر، رشته‌فرنگی‌ساز سابق، از همه‌چیز می‌گذرد تا به دو دخترش برسد که در طبقه‌ی بالای جامعه ازدواج کرده‌اند. همسایه‌ی جوانش، راستینیاک، دانشجوی فقیری که از شهرستان آمده، آرزوی ورود به این جهان درخشان را دارد. ووترن مرموز، مستأجر دیگری، قواعد بی‌رحم آن را برایش توضیح می‌دهد. این رمان در زبان فرانسه راستینیاک را به اسمی عام برای جوان جاه‌طلب بدل کرد. یکی از قله‌های «کمدی انسانی» است، درباره‌ی پول، جاه‌طلبی و عشق یک پدر. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان بزرگ بالزاک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در پاییز ۱۹۱۸، خانواده‌ی هردیت در عمارت قدیمی‌شان در ساسکس، که خندقی گرداگردش است، مهمان دارند. هنگام شام، فریادی و سپس صدای شلیکی از طبقه‌ی بالا برمی‌خیزد. در اتاقش، ویولت، همسر جوان پسر خانواده، را می‌یابند که با گلوله کشته شده است. نه سلاحی هست و نه ردی، و پنجره‌ی باز شش متر از زمین فاصله دارد. یک مأمور اسکاتلندیارد، و سپس کارآگاه خصوصی مشهوری، در پی آن‌اند که بفهمند قاتل چگونه توانسته وارد شود و بیرون برود. معمایی واقعی در عمارتی انگلیسی، که با دقت تا آخرین صفحه ساخته شده است. این رمان پلیسی پر از تعلیق است و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

جاناتان هارکر، سردفتر جوانی، به ترانسیلوانی می‌رود تا فروش ملکی در نزدیکی لندن را به کنت دراکولا نهایی کند. در قصر دورافتاده، متوجه می‌شود که میزبانش هرگز غذا نمی‌خورد، هرگز در روز دیده نمی‌شود و تصویرش در آینه نمی‌افتد. به‌زودی جاناتان می‌فهمد که زندانی است. این رمانی است که مشهورترین خون‌آشام را آفرید و تصویرش را برای همیشه ثبت کرد: قصر، شب، دندان‌های نیش و ترسی که در کمین است. از راه دفترهای خاطرات و نامه‌ها روایت می‌شود و آن را مثل رمانی پرتعلیق به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

الیور توئیست، که در نوانخانه‌ای برای فقیران به دنیا آمده، گرسنه بزرگ می‌شود و روزی جرئت می‌کند کمی بیشتر فرنی بخواهد، کاری که رسوایی به پا می‌کند. به لندن می‌گریزد و آنجا به چنگ فیگن می‌افتد، پیرمردی که دسته‌ای از بچه‌ها را برای جیب‌بری از رهگذران تربیت می‌کند. دیکنز فلاکت بچه‌های فقیر لندن را نشان می‌دهد، و شخصیت‌هایش، مثل فیگنِ حیله‌گر، مشهور مانده‌اند. داستانی تکان‌دهنده درباره‌ی معصومیت، در برابر جهانی که به کسی رحم نمی‌کند. با فصل‌هایی پر از چرخش، این رمان را با اشتیاق به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه‌ی کوچک مشهورترین نثرهای جو زی‌چینگ را گرد آورده است. در «از پشت سر»، پدری دست‌وپاچلفتی از روی ریل‌های یک ایستگاه می‌گذرد تا برای پسرش پرتقال بخرد. جای دیگر، نویسنده شب‌هنگام زیر نور ماه در اطراف برکه‌ای از نیلوفرهای آبی قدم می‌زند، یا با قایقی بر رود چین‌هوای در نانجینگ می‌لغزد. این متن‌ها، که در همه‌ی مدرسه‌های چین خوانده می‌شوند، آن پدری را که از پشت سر دیده می‌شود به یکی از تکان‌دهنده‌ترین خاطره‌های ادبیات چین بدل کرده‌اند. کوتاه، لطیف و بسیار آهنگین‌اند، و آن‌ها را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در اسپانیای افسانه‌های کهن، شکارچی‌ای کنار چشمه‌ای پنهان زنی با چشمان سبز می‌بیند. شاعری جوان در دل شب به دنبال زنی ناشناس می‌دود که شاید فقط پرتوی از ماه باشد. جای دیگر، نوازنده‌ی نابینای ارگ آهنگی می‌نوازد که از مرگ هم جان به در می‌برد. این مجموعه شش داستان از این دست را، میان رؤیا و هراس، گرد آورده است. بکر، شاعر بزرگ رمانتیسم اسپانیا، آن‌ها را گویی کنار آتش و با سبکی ساده و آهنگین روایت می‌کند. هر داستان کوتاه است و آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

دکتر ریموند در آزمایشگاهش مغز دختری جوان به نام مری را جراحی می‌کند تا او بتواند جهان پنهان پشت جهان ما را ببیند، چیزی که قدما «دیدن خدای پان» می‌نامیدند. سال‌ها بعد، در لندن، مردانی از طبقه‌ی بالای جامعه یکی پس از دیگری خودکشی می‌کنند، و به نظر می‌رسد هر بار همان زن سر راهشان قرار گرفته است. این داستان کوتاه، که تکه‌تکه و مثل یک تحقیق روایت می‌شود، ترس را ذره‌ذره می‌نشاند. لاوکرافت آن را می‌ستود، و از بزرگ‌ترین آثار کلاسیک ادبیات وهم است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید به زبانی که یاد می‌گیرید بر خود بلرزید.

لو شون کودکی و جوانی‌اش را به یاد می‌آورد: باغ صدگیاه که در آن بازی می‌کرد، دایه‌ی پیرش و کتاب هیولاهایی که به او هدیه داد، جشن معبدی که فقط پس از ازبر خواندن درسش می‌توانست آن را ببیند. سپس بیماری پدرش می‌آید، و سال‌های دانشجویی‌اش در ژاپن، در کنار استادش فوجینو. ده خاطره‌ی تلخ و شیرین، که در آن‌ها کودکی بزرگ‌ترین نویسنده‌ی مدرن چین و چین روزگار گذشته را کشف می‌کنیم. این کتاب کوتاه را خاطره به خاطره به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

پردیکان، که تازه دکترایش را گرفته، به قصر پدرش برمی‌گردد که می‌خواهد او را به ازدواج دخترعمویش کامی، که تازه از صومعه بیرون آمده، درآورد. کامی او را پس می‌زند. پردیکان برای اینکه او را بیازارد، وانمود می‌کند به روزت، دختر روستایی جوانی، دل باخته است، و بازی غرور میان پسرعمو و دخترعمو هر لحظه خطرناک‌تر می‌شود. این نمایشنامه‌ی موسه، میان خنده و اشک، یکی از زیباترین تک‌گویی‌ها درباره‌ی عشق را در خود دارد، و نامش در زبان فرانسه به یک اصطلاح بدل شده است: با عشق نباید بازی کرد. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در این مجموعه، دانشمندان و دوستداران عتیقه به اشیای کهنه‌ای برمی‌خورند که هرگز نباید پیدا می‌شدند. در کلیسایی در پیرنه، بازدیدکننده‌ای آلبومی قدیمی را از خادم وحشت‌زده‌ی کلیسا می‌خرد. جای دیگر، گراوری قدیمی به‌طرزی مرموز از روزی به روز دیگر تغییر می‌کند، و سوتی که در ویرانه‌هایی کنار دریا پیدا شده، وقتی در آن می‌دمند چیزی را فرا می‌خواند. ام. آر. جیمز استاد داستان ارواح است: نزد او ترس از نکته‌ای کوچک زاده می‌شود، از یک سایه یا صدایی در اتاقی خالی. این داستان‌های کوتاه را هر کدام یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در آینده‌ای که انسان‌ها در زمین، مریخ و زهره زندگی می‌کنند، باک کندال در مرزهای منظومه‌ی شمسی گشت می‌زند. نزدیک پلوتو، سفینه‌ای غول‌پیکر به او حمله می‌کند و سپس سریع‌تر از نور می‌گریزد. فرماندهانش گمان می‌کنند کار دزدان فضایی است. اما او، که فیزیک‌دان هم هست، می‌فهمد که دشمن از ستاره‌ای دیگر آمده، و ناوگانی کامل به سوی منظومه‌ی شمسی پیش می‌آید. این اثر کلاسیک علمی‌تخیلی دهه‌ی ۱۹۳۰ مسابقه‌ای با زمان برای نجات بشریت است. کندال برای پیروزی باید سلاحی اختراع کند که هنوز هیچ‌کس تصورش را هم نکرده است. داستان با سرعت تمام پیش می‌رود و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

یازده داستان درباره‌ی چین دهه‌ی ۱۹۲۰. در آن با بیوه‌زنی روبه‌رو می‌شویم که همه‌ی روستا در ایام سال نو طردش می‌کنند، ادیبی سرخورده که در مهمان‌خانه‌ای تنها شراب می‌نوشد، زوجی جوان که فقر از هم جدایشان می‌کند، و مردی که می‌خواهد چراغ همیشه‌روشن معبد روستایش را خاموش کند. لو شون، بزرگ‌ترین نویسنده‌ی مدرن چین، پس از «فریاد» در اینجا داستان‌هایی شخصی‌تر عرضه می‌کند که با مهربانی و روشن‌بینی کشوری در حال دگرگونی را نشان می‌دهند. داستان‌ها کوتاه‌اند و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

سیلویا باید با دورانت، که هرگز او را ندیده، ازدواج کند. برای اینکه بی‌آنکه شناخته شود او را زیر نظر بگیرد، جای خدمتکارش لیزت را می‌گیرد. اما دورانت درست همین فکر را کرده و در لباس یک پیشخدمت از راه می‌رسد. آن‌وقت هر کدام عاشق کسی می‌شود که گمان می‌کند خدمتکار است، و دیگر نمی‌داند با دلش چه کند. این مشهورترین کمدی ماریوو است، بازی بسیار ظریفی از نقاب‌ها و احساس‌ها. نویسنده‌اش حتی واژه‌ای به زبان فرانسه داده است: «ماریوواژ»، برای گفت‌وگوی عاشقانه‌ی ظریف و پرناز. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

پزشکی روستایی را شبانه، در بحبوحه‌ی بوران، فرا می‌خوانند، اما اسبی برای رفتن ندارد. در یک مستعمره‌ی کیفری، افسری با غرور دستگاه عجیبی برای اعدام را به بازدیدکننده‌ای نشان می‌دهد. هنرمند گرسنگی هفته‌ها در قفسش چیزی نمی‌خورد، در حالی که جمعیت کم‌کم دلزده می‌شود. در این سه داستان تکان‌دهنده‌ی کافکا، زندگی روزمره بی‌خبر به کابوس می‌لغزد، و فراموششان نمی‌کنیم. کوتاه‌اند و با جمله‌هایی دقیق نوشته شده‌اند، و هر کدام را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

تونیو کروگر، پسر خانواده‌ای محترم در لوبک، با این حس بزرگ می‌شود که با دیگران فرق دارد. همکلاسی‌اش هانس هانسن را، که بور و مطمئن از خود است، می‌ستاید، و سپس عاشق اینگه‌ی بور می‌شود که اصلاً متوجه او نمی‌شود. وقتی نویسنده می‌شود، نه میان هنرمندان احساس تعلق می‌کند و نه میان آدم‌های «عادی» که پنهانی به آن‌ها رشک می‌برد. توماس مان بسیاری از خود را در این کتاب گذاشته است: کتابی برای همه‌ی کسانی که روزی خود را جدا از دیگران حس کرده‌اند. این داستان کوتاه را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید، با ترجمه‌ای که همیشه پیش چشمتان است.

در ناپل، در غیاب پدرانشان، اکتاو و لئاندر عاشق شده‌اند. اما این دو پیرمرد خسیس هرگز انتخاب پسرانشان را نمی‌پذیرند. اسکاپن پیشخدمت با ساختن نیرنگ پشت نیرنگ برای فریب پدرها آن‌ها را از گرفتاری بیرون می‌آورد، تا جایی که یکی از پدرها را در کیسه‌ای می‌کند تا کتکش بزند. شوخی و نکته‌سنجی در این کمدی در هم آمیخته‌اند، که مولیر در آن یکی از مشهورترین جمله‌هایش را نوشته است: «آخر او در آن کشتی پاروزنی چه می‌کرد؟» با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

حدود سال ۴۰۰ میلادی، آگوستین، که اسقف هیپو در شمال آفریقا شده، زندگی‌اش را روایت می‌کند و مستقیم با خدا سخن می‌گوید. کودکی‌اش را به یاد می‌آورد، گلابی‌هایی را که فقط برای لذت بدی کردن دزدیده، جوانی‌اش در کارتاژ و جست‌وجوی طولانی‌اش برای حقیقت را. تا روزی که در باغی در میلان صدای کودکی را می‌شنود که می‌خواند: «برگیر و بخوان». این کتاب را اغلب نخستین زندگی‌نامه‌ی خودنوشت بزرگ غرب می‌دانند. در آن مردی را می‌یابیم که شک می‌کند، اشتباه می‌کند و در جست‌وجوی خویش است، با صداقتی که هنوز هم دل را می‌لرزاند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.