کاتالوگ کامل

در قرن شانزدهم، ماکیاولی، دیپلمات فلورانسی‌ای که از قدرت کنار گذاشته شده، این رساله‌ی کوچک را می‌نویسد تا توضیح دهد شهریار چگونه قدرت را به دست می‌گیرد و، مهم‌تر از آن، چگونه نگهش می‌دارد. او به نمونه‌هایی از دوران باستان و ایتالیای روزگار خودش تکیه می‌کند و بی‌پرده پند می‌دهد: باید مایه‌ی ترس بود یا محبوب، سر قول ماند یا دروغ گفتن را بلد بود؟ در آن می‌فهمیم کسانی که حکومت، رهبری یا مذاکره می‌کنند چگونه می‌اندیشند: درس‌هایش درباره‌ی قدرت دیروز و امروز به یک اندازه به کار می‌آیند. این کتاب چنان روشن‌بین است که واژه‌ای از آن زاده شده: «ماکیاولیستی». با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر کلاسیک بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

سون تزو، سردار و راهبرد‌شناس چینی، در سیزده فصل کوتاه اصول جنگ و پیروزی را شرح می‌دهد. اندیشه‌ی محوری‌اش هنوز غافلگیر می‌کند: بهترین راهبرد‌شناس بی‌نبرد پیروز می‌شود، با شناختن حریف، شناختن خود و برگزیدن لحظه‌ی درست. این اصول بسیار فراتر از میدان نبرد به کار می‌آیند. امروز آن‌ها را در کسب‌وکار، مذاکره، ورزش و زندگی روزمره به کار می‌برند تا بهتر پیش‌بینی کنند، تصمیم بگیرند و قانع کنند. گزین‌گویه‌های کوتاه و روشنش را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

یک صبح، گرگور زامزا، فروشنده‌ی دوره‌گرد ساده‌ای، بیدار می‌شود و می‌بیند به حشره‌ای عظیم بدل شده است. او که در اتاقش محبوس است، دیگر نمی‌تواند کار کند، و خانواده‌اش، که به حقوق او وابسته بود، باید یاد بگیرد با او زندگی کند. این داستان کوتاه، تکان‌دهنده و آمیخته به طنز سیاه، نشان می‌دهد وقتی خانواده‌ی کسی دیگر جز باری در او نمی‌بیند، از او چه می‌ماند. کافکا با جمله‌هایی ساده و دقیق می‌نویسد: متنی بسیار مناسب برای نخستین تجربه‌ی خواندن به زبانی که یاد می‌گیرید.

در لندن، اوترسن، که محضردار است، نگران دوست قدیمی‌اش دکتر جکیل، پزشکی محترم، است. جکیل در وصیت‌نامه‌اش همه‌ی دارایی‌اش را به آقای هاید نامی می‌بخشد، مردی خشن که همه از او می‌ترسند. اوترسن تحقیق را آغاز می‌کند تا بفهمد چه چیزی این دو مرد را به هم پیوند می‌دهد. این رمان کوتاه از بخش تاریکی می‌گوید که هر کس در خود دارد، و به یکی از مشهورترین رازگشایی‌های ادبیات می‌رسد. با ضرباهنگ تندش، این اثر کلاسیک برای خواندن به زبانی که یاد می‌گیرید بسیار مناسب است.

اپیکتتوس، برده‌ی سابقی که فیلسوف شد، از تمایزی ساده آغاز می‌کند. چیزهایی هست که به ما بستگی دارد: داوری‌ها، خواسته‌ها و انتخاب‌هایمان. و چیزهایی هست که به ما بستگی ندارد: تن، پول، نظر دیگران. او با گزین‌گویه‌هایی کوتاه می‌آموزد که چگونه از نگرانی درباره‌ی آنچه از دست ما بیرون است دست برداریم تا بر آنچه در توان ماست اثر بگذاریم. پندهایش کمک می‌کنند در برابر دشواری‌ها آرامش خود را حفظ کنیم و کمتر بازیچه‌ی رویدادها باشیم. بسیاری از خوانندگان در تمام عمر آن را کنار خود نگه می‌دارند. جمله‌های کوتاه و روشنش را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این کتاب کوچک، که به لائوتسه، فرزانه‌ی چینی، نسبت داده می‌شود، هشتادویک شعر کوتاه درباره‌ی تائو، راهی که همه‌چیز را هدایت می‌کند، گرد آورده است. آب را می‌ستاید، که با نرمی‌اش بر سنگ چیره می‌شود، و تهی بودن را، که به کوزه سودمندی‌اش را می‌بخشد. بیش از دو هزار سال است که خوانندگانش در آن می‌آموزند بی‌آنکه زور بزنند عمل کنند، ساده بمانند و آرامش بیابند. متن‌های بسیار کوتاهش را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

ویکتور فرانکنشتاین، دانشمند جوان ژنوی و شیفته‌ی علم، موفق می‌شود به موجودی ساخته از ماده‌ی مرده جان ببخشد. او، وحشت‌زده از آنچه آفریده، می‌گریزد، و آفریده‌ی رهاشده باید تنها جهان و انسان‌هایی را کشف کند که طردش می‌کنند. این رمانی است که مشهورترین هیولا را پدید آورد. پرسشی پیش می‌کشد که هنوز هم تازه است: ما در برابر آنچه می‌آفرینیم چه مسئولیتی داریم؟ رمانی بزرگ که می‌توانید به زبانی که یاد می‌گیرید کشفش کنید، با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است.

مخترعی انگلیسی برای دوستانش توضیح می‌دهد که زمان بُعدی مثل بُعدهای دیگر است، و سپس با ماشینی که خودش ساخته راهی می‌شود. هنگام بازگشت، خسته و درمانده، آینده‌ای بسیار دور را وصف می‌کند که در آن الوی‌ها، مردمی نحیف و بی‌خیال، میان باغ‌ها زندگی می‌کنند، در حالی که موجوداتی دیگر زیر زمین پنهان شده‌اند. با همین کتاب بود که سفر در زمان به موضوع بزرگی برای رمان بدل شد. اچ. جی. ولز در آن تصور می‌کند اگر شکاف میان ثروتمندان و فقیران هزاران سال عمیق‌تر شود، بشریت به چه سرنوشتی دچار خواهد شد. این رمان کوتاه مثل داستانی در جمع دوستان روایت شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

مارکوس اورلیوس، امپراتور رم، در میان جنگ‌ها و دغدغه‌های قدرت، فقط برای خودش یادداشت‌هایی می‌نوشت تا آرام و عادل بماند. در آن‌ها آنچه را به‌راستی اهمیت دارد به خود یادآوری می‌کند: انجام وظیفه، پذیرفتن آنچه نمی‌توان تغییرش داد، و آشفته نشدن از دیگران. این اندیشه‌ها کمک می‌کنند در برابر دشواری‌های روزمره فاصله بگیریم و وقتی همه‌چیز پیرامونمان در تلاطم است آرامش خود را حفظ کنیم. کوتاه و روشن‌اند و آن‌ها را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در لندن، یک نقاش تصویر دوریان گری، جوانی با زیبایی استثنایی، را می‌کشد. دوریان در برابر تابلو آرزویی می‌کند: همیشه جوان بماند و به جای او، این تصویر پیر شود. زیر نفوذ لرد هنریِ کلبی‌مسلک، به زندگی لذت‌جویانه‌ای رو می‌آورد و هر گناهش ردی بر بوم می‌گذارد. آن‌وقت دوریان تابلو را از چشم همه پنهان می‌کند. داستانی گیرا درباره‌ی زیبایی، بدی و بهای جوانی جاودان، که سخنان نغز اسکار وایلد در آن می‌درخشد. گفت‌وگوهای پرطنزش خواندن آن را به زبانی که یاد می‌گیرید جذاب می‌کند.

مارلو، دریانوردی انگلیسی، می‌پذیرد که برای شرکتی که تجارت عاج می‌کند، کشتی بخاری را بر رودی بزرگ در آفریقا براند. در سراسر مسیر رو به بالادست، از کورتز با او حرف می‌زنند، درخشان‌ترین کارگزار شرکت. او که در ژرف‌ترین نقطه‌ی جنگل جا گرفته، به‌تنهایی بیش از همه‌ی دیگران عاج می‌فرستد. اما هیچ‌کس به‌راستی نمی‌داند آنجا چه بر سر او آمده است. این داستان کوتاه خواننده را به سفری گیرا به دل استعمار می‌برد، آنجا که قدرت دیگر مرزی ندارد. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این داستان را به زبانی که یاد می‌گیرید کشف کنید.

در سال ۱۸۰۵، در محفل‌های سن پترزبورگ، همه از ناپلئون حرف می‌زنند. پی‌یر بزوخوف، جوانی دست‌وپاچلفتی که قرار است ثروتی عظیم به ارث ببرد، در جست‌وجوی معنایی برای زندگی‌اش است. دوستش، شاهزاده آندری بالکونسکی، برای گریز از ملال به جنگ می‌رود، و ناتاشا روستوای جوان سرشار از شور زندگی است. از آسترلیتز تا آتش‌سوزی مسکو، تولستوی نبردهای بزرگ و زندگی خانواده‌ها، عشق و جنگ را در هم می‌آمیزد. شخصیت‌هایش را می‌بینیم که بزرگ می‌شوند، عاشق می‌شوند، اشتباه می‌کنند و تغییر می‌کنند، مثل آدم‌هایی که می‌شناسیم. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این رمان بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

ژان والژان، که پس از نوزده سال اعمال شاقه به خاطر دزدیدن یک نان آزاد شده، از همه‌جا رانده می‌شود، تا شبی که اسقفی او را به خانه‌اش راه می‌دهد. او که با نامی جعلی آدم دیگری شده، کوزت کوچک را، که خانواده‌ی تناردیه آزارش می‌دهند، پیش خود می‌آورد و پنهانی بزرگش می‌کند. اما بازرس ژاور باور ندارد که یک محکوم بتواند عوض شود. ویکتور هوگو در پیرامون آن‌ها یک قرن کامل را، تا سنگرهای پاریس، زنده می‌کند. یکی از شخصیت‌هایش حتی به یک واژه بدل شده است: در زبان فرانسه هنوز به پسربچه‌ی گستاخ پاریسی «گاوروش» می‌گویند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در آتن، آگاتون شاعر پیروزی‌اش را در مسابقه‌ی تراژدی جشن می‌گیرد. مهمانانش، که سقراط هم در میانشان است، تصمیم می‌گیرند شب را به این بگذرانند که هر کدام به نوبت در ستایش عشق سخن بگویند. آریستوفانس، شاعر کمدی‌نویس، می‌گوید انسان‌ها روزگاری دوتایی بودند و چون زئوس آن‌ها را دو نیم کرد، از آن پس در جست‌وجوی نیمه‌ی خود هستند. اصطلاح «عشق افلاطونی» از همین گفت‌وگو می‌آید. پرسش‌هایش هنوز دغدغه‌ی همه است: چرا عاشق می‌شویم، و به‌راستی در دیگری دنبال چه هستیم؟ مثل گفت‌وگویی میان دوستان نوشته شده، و با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این گفت‌وگوی کوتاه را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در سال ۱۸۴۸، در آستانه‌ی انقلاب‌ها، مارکس و انگلس این متن کوتاه را منتشر می‌کنند که با جمله‌ای مشهور آغاز می‌شود: «شبحی در اروپا در گشت و گذار است، شبح کمونیسم.» آن‌ها تاریخ را همچون مبارزه‌ی طبقات روایت می‌کنند، برآمدن بورژوازی را شرح می‌دهند و کارگران را به اتحاد فرا می‌خوانند. چه با اندیشه‌هایش همراه باشیم چه نه، کمتر متنی به این اندازه جهان را دگرگون کرده است. جمله‌ی پایانی‌اش، «کارگران جهان متحد شوید!»، همه‌جا شناخته شده است، و خواندنش به فهم بخش بزرگی از قرن بیستم کمک می‌کند. مثل یک فراخوان نوشته شده، و با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

زرتشتِ فرزانه پس از ده سال تنهایی در کوهستان، به میان مردم فرود می‌آید تا خبری به آن‌ها بدهد: «خدا مرده است.» او آن‌ها را فرا می‌خواند که دیگر از ارزش‌هایی که به آن‌ها آموخته‌اند پیروی نکنند و ارزش‌های خودشان را بیافرینند. این کتاب اندیشه‌ی ابرانسان را وارد فرهنگ کرد. بسیاری از خوانندگان هنوز در آن فراخوانی نیرومند می‌یابند برای اینکه به‌تمامی خود شوند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این گفتارها را، که کوتاه و آهنگین‌اند مثل شعر، به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

خوزه ریزال در این نوشته‌ها، که برای دانش‌آموزان فیلیپین گرد آمده، خودش زندگی‌اش را روایت می‌کند: کودکی‌اش در کالامبا، کنار دریاچه‌ای بزرگ، مادرش که شب‌ها خواندن را به او یاد می‌دهد، مدرسه‌ی سخت‌گیر بینیان، و سپس موفقیت‌هایش در کالج مانیل. صفحه‌های دیگر از سفرهایش، از ژاپن تا انگلستان، و از تبعیدش در داپیتان می‌گویند. در این کتاب قهرمان ملی فیلیپین را از درون می‌شناسیم، و افزون بر آن، ضرب‌المثل‌ها، چیستان‌ها و افسانه‌ای از سرزمینش را هم در آن می‌یابیم. با جمله‌های ساده نوشته شده و این کتاب کوچک را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

دکتر سیمائو باکامارته پس از بازگشت از اروپا در ایتاگوائی، شهرکی در برزیل، ساکن می‌شود و آنجا تیمارستانی به نام خانه‌ی سبز باز می‌کند تا دیوانگی را با روشی علمی بررسی کند. نخست چند نفر از ساکنان را که کمی عجیب‌اند در آن حبس می‌کند، سپس آدم‌های محترم را، و سپس آن‌قدر آدم که سرانجام چهار پنجم شهر در تیمارستان جا می‌گیرند. ماشادو د آسیس، بزرگ‌ترین نویسنده‌ی برزیل، با طنزی گزنده پرسشی پیش می‌کشد که هم لبخند می‌آورد و هم به فکر وامی‌دارد: چه کسی تعیین می‌کند چه چیزی عادی است؟ این داستان کوتاه و پرطنز را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

کاندید جوان، که در قصری در وستفالی بزرگ شده، از معلمش پانگلوس می‌آموزد که «در بهترین جهان ممکن، همه‌چیز به بهترین وجه است». او را به خاطر بوسه‌ای به کونگوند زیبا بیرون می‌اندازند، و او از جنگ، دادگاه تفتیش عقاید، زلزله‌ی لیسبون و مستعمره‌های آمریکا می‌گذرد. کاندید در هر فاجعه درس استادش را تکرار می‌کند، و ولتر با طنزی گزنده کسانی را که می‌خواهند همه‌چیز را توضیح دهند دست می‌اندازد. جمله‌اش درباره‌ی «بهترین جهان ممکن» در همه‌ی یادها مانده است. فصل‌های بسیار کوتاه و طنز تیزش آن را قصه‌ای می‌کنند که به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید خوانده می‌شود.

اتین لانتیه، بیکار، در شبی از ماه مارس به ورو، معدنی در شمال فرانسه، می‌رسد و در گروه ماهو، معدنچی، به کار گرفته می‌شود. در ته معدن با گرما، خطر و گرسنگی خانواده‌ها آشنا می‌شود، و کاترین، دختر ماهو، دلش را می‌برد. اتین، که سر به شورش برداشته، معدنچیان را به اعتصابی بزرگ علیه شرکت می‌کشاند. نام کتاب یادآور ماهی از بهار است که دانه‌ها در آن جوانه می‌زنند، مثل امید به جهانی عادلانه‌تر. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان بزرگ زولا را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

فیودور کارامازوف، پدری خسیس و هرزه، با پسر بزرگش دیمیتری بر سر پول و بر سر یک زن درگیر است. دو پسر دیگرش راه‌هایی مخالف در پیش گرفته‌اند: ایوان، که وجود شر در جهان آزارش می‌دهد، و آلیوشای مهربان، نوآموزی در یک صومعه. یک شب پیرمرد را می‌کشند و همه‌ی بدگمانی‌ها متوجه دیمیتری می‌شود. هم پرونده‌ای جنایی است و هم رمان بزرگ یک خانواده؛ آخرین کتاب داستایفسکی است و برای بسیاری از خوانندگان، بزرگ‌ترین آن‌ها. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این شاهکار را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

اسماعیل، ملوان جوانی، در نانتاکت سوار پکوود می‌شود، کشتی شکار نهنگی به فرماندهی ناخدا اهب. اهب در نبرد با نهنگ سفیدی به نام موبی دیک یک پایش را از دست داده و فقط یک فکر دارد: پیدا کردن و کشتن او. این رمان نهنگ سفید را نماد همه‌ی وسواس‌ها کرد، و جمله‌ی نخستش، «مرا اسماعیل صدا کنید»، یکی از مشهورترین جمله‌های ادبیات است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این ماجرای بزرگ دریایی را به زبانی که یاد می‌گیرید از سر بگذرانید.

دکارت تعریف می‌کند که چگونه، سرخورده از همه‌ی آنچه در مدرسه آموخته بود، تصمیم گرفت همه‌چیز را از صفر آغاز کند. چهار قاعده‌ی ساده برای درست اندیشیدن برای خود می‌گذارد، و در همه‌چیز شک می‌کند، تا به تنها چیزی برسد که نمی‌تواند در آن شک کند: «می‌اندیشم، پس هستم». کتابی کوچک که شیوه‌ی استدلال را دگرگون کرد. امروز هم کمک می‌کند خودمان، با روش و روحیه‌ی نقادانه، بیندیشیم. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این متن بنیادین را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

پانزده داستان که دوبلین حدود سال ۱۹۰۰ را، از کودکی تا بزرگسالی، روایت می‌کنند. پسری مدرسه‌ای آرزو دارد به بازاری بزرگ برود، دختری جوان در ترک همه‌چیز و رفتن با یک ملوان تردید دارد، کارمندی خشمش را در الکل غرق می‌کند، خانواده‌ای در ایام کریسمس برای مهمانی رقص سالانه‌اش گرد هم می‌آید. جویس آدم‌های معمولی را که در روزمرگی گرفتارند، در لحظه‌ای که زندگی‌شان کمی دگرگون می‌شود، به تصویر می‌کشد. مجموعه با «مردگان» پایان می‌یابد، یکی از زیباترین داستان‌های کوتاهی که تا کنون نوشته شده است. داستان‌ها کوتاه‌اند و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.