کاتالوگ کامل

این کتاب کوچک، که به لائوتسه، فرزانه‌ی چینی، نسبت داده می‌شود، هشتادویک شعر کوتاه درباره‌ی تائو، راهی که همه‌چیز را هدایت می‌کند، گرد آورده است. آب را می‌ستاید، که با نرمی‌اش بر سنگ چیره می‌شود، و تهی بودن را، که به کوزه سودمندی‌اش را می‌بخشد. بیش از دو هزار سال است که خوانندگانش در آن می‌آموزند بی‌آنکه زور بزنند عمل کنند، ساده بمانند و آرامش بیابند. متن‌های بسیار کوتاهش را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

دو جوان از طبقه‌ی بالای جامعه‌ی لندن، برای گریز از تعهداتشان، با خونسردی تمام دروغ می‌گویند. جک برای خود برادری به نام ارنست می‌سازد، و هر بار که برای خوش‌گذرانی به شهر می‌رود خودش را به این نام معرفی می‌کند. آلجرنون هم برای فرار از شام‌های ملال‌آور برای خود دوستی بیمار می‌سازد. همه‌چیز وقتی به هم می‌ریزد که دو زن جوان اعلام می‌کنند فقط با مردی ازدواج می‌کنند که نامش ارنست باشد. این خنده‌دارترین کمدی اسکار وایلد است، که در آن هر جمله از نکته‌سنجی می‌درخشد. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

پس از جنگ تروا، اولیس می‌خواهد به خانه‌اش، به جزیره‌ی ایتاکا، بازگردد. اما ده سال سرگردانی در پیش دارد: با غول یک‌چشم روبه‌رو می‌شود، از آواز پریان دریایی می‌گریزد و در برابر افسون کیرکه‌ی جادوگر ایستادگی می‌کند. در این میان، همسرش پنه‌لوپه خواستگارانی را که به کاخش هجوم آورده‌اند از خود می‌راند. این بزرگ‌ترین ماجرای ادبیات است، تا آنجا که نامش به واژه‌ای بدل شده است: یک اودیسه. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این روایت بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در سال دهم جنگ تروا، آگاممنون پادشاه، کنیزی را که سهم آشیل بود از او می‌گیرد. بزرگ‌ترین جنگاور یونانیان، خشمگین، به چادرش پناه می‌برد و از جنگیدن سر باز می‌زند. بی او، سپاه یونان عقب می‌نشیند و هکتور تروایی مردانش را تا باروی نگهبان کشتی‌ها پیش می‌برد. این منظومه با «خشم» آشیل آغاز می‌شود و همه‌ی داستان از آن سرچشمه می‌گیرد. نخستین روایت بزرگ ادبیات اروپاست، و برخی صحنه‌ها، مثل وداع هکتور با همسرش آندروماخه، هنوز هم دل‌ها را می‌لرزانند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این منظومه‌ی بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

پانزده داستان که دوبلین حدود سال ۱۹۰۰ را، از کودکی تا بزرگسالی، روایت می‌کنند. پسری مدرسه‌ای آرزو دارد به بازاری بزرگ برود، دختری جوان در ترک همه‌چیز و رفتن با یک ملوان تردید دارد، کارمندی خشمش را در الکل غرق می‌کند، خانواده‌ای در ایام کریسمس برای مهمانی رقص سالانه‌اش گرد هم می‌آید. جویس آدم‌های معمولی را که در روزمرگی گرفتارند، در لحظه‌ای که زندگی‌شان کمی دگرگون می‌شود، به تصویر می‌کشد. مجموعه با «مردگان» پایان می‌یابد، یکی از زیباترین داستان‌های کوتاهی که تا کنون نوشته شده است. داستان‌ها کوتاه‌اند و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در ایرلند، استیون ددالوس جوان در خانواده‌ای کاتولیک بزرگ می‌شود که کم‌کم فقیر می‌شود. او شاگرد یسوعیان است، مدتی از موعظه‌ای درباره‌ی دوزخ به وحشت می‌افتد و حتی به او پیشنهاد می‌کنند کشیش شود. اما حس می‌کند ندایی دیگر در درونش بلند می‌شود: ندای هنر. جویس در این کتاب، با پرده‌ای نازک، جوانی خودش را روایت می‌کند: اینکه پسری حساس چگونه نویسنده‌ای می‌شود که می‌خواهد خودش بیندیشد. قهرمانش نام ددالوس را دارد، شخصیت اسطوره‌های یونان که برای گریختن برای خود بال ساخته بود. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان بزرگ جویس را به زبانی که یاد می‌گیرید کشف کنید.

نمایشنامه‌ای ممنوع با نام «پادشاه زردپوش» دست‌به‌دست می‌شود. پرده‌ی نخست بی‌خطر به نظر می‌رسد، اما هر کس پرده‌ی دوم را بخواند در جنون فرو می‌رود. در این مجموعه داستان، مردی گمان می‌کند قرار است بر آمریکا فرمان براند، پیکرتراشی آبی می‌یابد که موجودات زنده را به مرمر بدل می‌کند، و فکر نگهبان کلیسایی در همسایگی یک نقاش را رها نمی‌کند. در آن با کارکوسا و نشان زرد آشنا می‌شویم، رازهایی که اچ. پی. لاوکرافت و بسیاری از نویسندگان پس از او را مسحور کردند. ترس در آن از چیزی می‌آید که هیچ‌وقت کامل گفته نمی‌شود. داستان‌ها را یکی‌یکی، به دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

لیوبوف رانفسکایا پس از سال‌ها زندگی در پاریس به ملک شهرستانی‌اش بازمی‌گردد که غرق در بدهی است. باید درباره‌ی سرنوشت باغ آلبالو، باغ کودکی‌اش، تصمیم گرفت. گرداگرد او برادرش، دخترانش، پیشخدمت پیر، دانشجویی ابدی و بازرگانی که پدرش سرف این خانواده بود گرد می‌آیند. این آخرین نمایشنامه‌ی چخوف است که خودش آن را کمدی می‌نامید: خنده و اندوه را در وداعی آرام با جهانی که محو می‌شود در هم می‌آمیزد. این نمایشنامه‌ی کوتاه سراسر با گفت‌وگو نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

گوستاو فون آشنباخ، نویسنده‌ای مشهور و رو به پیری، خسته از کار، برای استراحت به ونیز می‌رود. در هتل بزرگش در لیدو، شیفته‌ی زیبایی پسرکی لهستانی به نام تادزیو می‌شود که به چشمش بی‌نقص است. در همین حال، بیماری همه‌گیری پنهانی در شهر پخش می‌شود. این رمان کوتاه از شیفتگی به زیبایی می‌گوید، و از مردی بسیار مسلط بر خود که کم‌کم همه‌ی اختیارش را از دست می‌دهد. یکی از مشهورترین داستان‌های قرن بیستم است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این شاهکار را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

این مجموعه نُه قصه‌ی پریان از اسکار وایلد را گرد آورده است. تندیسی طلایی و پرستویی به یاری فقیران شهر می‌شتابند، بلبلی می‌خواهد گل سرخی به دانشجویی عاشق هدیه کند، و غولی خودخواه می‌بیند که باغش در زمستان می‌ماند. با پادشاهی جوان، شاهزاده‌خانمی اسپانیایی و ماهیگیری که حاضر است از روحش بگذرد هم روبه‌رو می‌شویم. این قصه‌های شاعرانه و پرطنز، که هم برای کودکان نوشته شده‌اند و هم برای بزرگسالان، بیش از یک قرن بعد هنوز دل را می‌لرزانند. هر قصه را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در صبحی زیبا از ماه ژوئن، در لندن، کلاریسا دالووی مهمانی‌ای را که شب برگزار می‌کند آماده می‌کند. در طول روز، که صدای ناقوس بیگ بن به آن ضرباهنگ می‌دهد، به جوانی‌اش و به پیتر والش، مردی که با او ازدواج نکرد، فکر می‌کند. جای دیگری از شهر، سپتیموس، سربازی سابق، هنوز جنگ را در درون خود دارد. همه‌ی رمان در یک روز می‌گذرد، و از شخصیتی به شخصیت دیگر می‌رویم گویی صدای فکرشان را می‌شنویم. جمله‌ی نخستش، که در آن خانم دالووی می‌گوید گل‌ها را خودش خواهد خرید، مشهور مانده است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

این مجموعه‌ی کوچک مشهورترین نثرهای جو زی‌چینگ را گرد آورده است. در «از پشت سر»، پدری دست‌وپاچلفتی از روی ریل‌های یک ایستگاه می‌گذرد تا برای پسرش پرتقال بخرد. جای دیگر، نویسنده شب‌هنگام زیر نور ماه در اطراف برکه‌ای از نیلوفرهای آبی قدم می‌زند، یا با قایقی بر رود چین‌هوای در نانجینگ می‌لغزد. این متن‌ها، که در همه‌ی مدرسه‌های چین خوانده می‌شوند، آن پدری را که از پشت سر دیده می‌شود به یکی از تکان‌دهنده‌ترین خاطره‌های ادبیات چین بدل کرده‌اند. کوتاه، لطیف و بسیار آهنگین‌اند، و آن‌ها را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در اسپانیای افسانه‌های کهن، شکارچی‌ای کنار چشمه‌ای پنهان زنی با چشمان سبز می‌بیند. شاعری جوان در دل شب به دنبال زنی ناشناس می‌دود که شاید فقط پرتوی از ماه باشد. جای دیگر، نوازنده‌ی نابینای ارگ آهنگی می‌نوازد که از مرگ هم جان به در می‌برد. این مجموعه شش داستان از این دست را، میان رؤیا و هراس، گرد آورده است. بکر، شاعر بزرگ رمانتیسم اسپانیا، آن‌ها را گویی کنار آتش و با سبکی ساده و آهنگین روایت می‌کند. هر داستان کوتاه است و آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

پردیکان، که تازه دکترایش را گرفته، به قصر پدرش برمی‌گردد که می‌خواهد او را به ازدواج دخترعمویش کامی، که تازه از صومعه بیرون آمده، درآورد. کامی او را پس می‌زند. پردیکان برای اینکه او را بیازارد، وانمود می‌کند به روزت، دختر روستایی جوانی، دل باخته است، و بازی غرور میان پسرعمو و دخترعمو هر لحظه خطرناک‌تر می‌شود. این نمایشنامه‌ی موسه، میان خنده و اشک، یکی از زیباترین تک‌گویی‌ها درباره‌ی عشق را در خود دارد، و نامش در زبان فرانسه به یک اصطلاح بدل شده است: با عشق نباید بازی کرد. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

سیلویا باید با دورانت، که هرگز او را ندیده، ازدواج کند. برای اینکه بی‌آنکه شناخته شود او را زیر نظر بگیرد، جای خدمتکارش لیزت را می‌گیرد. اما دورانت درست همین فکر را کرده و در لباس یک پیشخدمت از راه می‌رسد. آن‌وقت هر کدام عاشق کسی می‌شود که گمان می‌کند خدمتکار است، و دیگر نمی‌داند با دلش چه کند. این مشهورترین کمدی ماریوو است، بازی بسیار ظریفی از نقاب‌ها و احساس‌ها. نویسنده‌اش حتی واژه‌ای به زبان فرانسه داده است: «ماریوواژ»، برای گفت‌وگوی عاشقانه‌ی ظریف و پرناز. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

تونیو کروگر، پسر خانواده‌ای محترم در لوبک، با این حس بزرگ می‌شود که با دیگران فرق دارد. همکلاسی‌اش هانس هانسن را، که بور و مطمئن از خود است، می‌ستاید، و سپس عاشق اینگه‌ی بور می‌شود که اصلاً متوجه او نمی‌شود. وقتی نویسنده می‌شود، نه میان هنرمندان احساس تعلق می‌کند و نه میان آدم‌های «عادی» که پنهانی به آن‌ها رشک می‌برد. توماس مان بسیاری از خود را در این کتاب گذاشته است: کتابی برای همه‌ی کسانی که روزی خود را جدا از دیگران حس کرده‌اند. این داستان کوتاه را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید، با ترجمه‌ای که همیشه پیش چشمتان است.

در سال ۱۸۴۵، هنری دیوید ثورو با دستان خودش کلبه‌ای کنار برکه‌ی والدن، در جنگل‌های ماساچوست، می‌سازد و دو سال تنها در آن ساکن می‌شود. لوبیا می‌کارد، فصل‌ها و جانوران را تماشا می‌کند و نیازهایش را به ضروری‌ترین‌ها کاهش می‌دهد. کتابی که ما را فرا می‌خواند از خود بپرسیم به‌راستی برای زندگی به چه نیاز داریم. برای همه‌ی کسانی که در پی زندگی ساده‌تر، آزادتر و نزدیک‌تر به طبیعت‌اند به مرجعی بدل شده است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید آن را فصل به فصل و سر فرصت به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

این مجموعه شش تراژدی بزرگ شکسپیر را به نثر روایت می‌کند. در آن شاهزاده هملت را بازمی‌یابیم که می‌خواهد انتقام پدرش را بگیرد، مکبث را که همسرش او را به جنایت می‌کشاند، اتللوی مغربیِ حسود و شاه لیر پیر را که دخترانش به او خیانت می‌کنند. رومئو و ژولیت، دلدادگان ورونا، هم آنجا هستند، همراه با تیمون آتنی، آن مرد بی‌اندازه ثروتمند. این قصه‌ها، که در سال ۱۸۰۷ برای خوانندگان جوان نوشته شده‌اند، در مشهورترین بخش‌ها همان واژه‌های خود شکسپیر را نگه می‌دارند. ساده‌ترین راه ورود به آثار اوست. این داستان‌ها ساده روایت شده‌اند و آن‌ها را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

تروایی‌ها به کشتی‌های یونانی رسیده‌اند و آتش ناوگان را تهدید می‌کند. پاتروکلوس، دوست آشیل، اجازه می‌گیرد سلاح‌های او را بپوشد تا آن‌ها را پس براند، اما زیر ضربه‌های هکتور از پا درمی‌آید. آشیل، دیوانه از درد، با زرهی که ایزد هفائستوس ساخته است به نبرد بازمی‌گردد و پای دیوارهای تروا در پی هکتور است. این جلد دوم مشهورترین صفحه‌های منظومه را در بر دارد، صفحه‌های سوگ، انتقام و ترحمی که دشمن هنوز می‌تواند برانگیزد. نزدیک به سه هزار سال بعد، هیچ از نیرویشان کم نشده است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این روایت بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

هشت سال پیش، آن الیوت به توصیه‌ی نزدیکانش از ازدواج با فردریک ونت‌ورث، افسر جوان و تهی‌دست نیروی دریایی، چشم پوشید. امروز پدرش، که خودپسندی‌اش او را ورشکست کرده، باید ملک خانوادگی را اجاره دهد. و ونت‌ورث برمی‌گردد، حالا ناخدایی ثروتمند که بسیاری دلشان را به او بسته‌اند. آن پیوسته او را می‌بیند، اما هیچ حرفی بی‌پرده گفته نمی‌شود. آخرین رمان تمام‌شده‌ی جین آستن از فرصت دوباره در عشق می‌گوید، با همان ظرافت و طنزی که مایه‌ی شهرت او شده است. گفت‌وگوهای پرنکته و قهرمان دوست‌داشتنی‌اش خواندن آن را به زبانی که یاد می‌گیرید دلپذیر می‌کنند.

دوده، که در آسیابی کهنه در پرووانس ساکن شده، داستان‌های آن سرزمین را برای خوانندگان پاریسی‌اش می‌نویسد. در آن با بز آقای سگن آشنا می‌شویم که در کوهستان آرزوی آزادی دارد، با کشیش کوکونیان که با موعظه‌ای درباره‌ی دوزخ بر اندام کلیساروندگانش لرزه می‌اندازد، و با پدر گوشه که اکسیرش صومعه‌اش را ثروتمند می‌کند. این قصه‌ها، میان شوخی، افسانه و اندوه، برای نسل‌هایی از کودکان آشنایند و در هر صفحه گرمای آفتاب و وزش باد میسترال حس می‌شود. کوتاه‌اند و با سبکی ساده و آهنگین نوشته شده‌اند، و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

لوییز گینی چهره‌ی شش تن از انگلستان قدیم را ترسیم می‌کند که در سایه‌ی نام‌های بزرگ مانده‌اند، از جمله زنی از دوستان جان دان شاعر و دو دوست ساموئل جانسون. او از ۱۵۶۱ تا ۱۸۳۰ خانواده‌ها، دوستی‌ها و آثارشان را دنبال می‌کند. این چهره‌نگاری‌های زنده، پر از جزئیات واقعی، ما را از راه دوستی‌ها و زندگی روزمره به سه قرن زندگی انگلیسی می‌برند. هر چهره‌نگاری را جداگانه، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.