کاتالوگ کامل

در ادینبورو، به سال ۱۷۵۱، دیوید بالفور جوان تازه میراثش را گرفته است. می‌خواهد شهادت بدهد تا بی‌گناهی را که به یک قتل سیاسی متهم شده نجات دهد، اما صاحبان قدرت مقصرشان را از پیش برگزیده‌اند و می‌خواهند نگذارند دیوید حرف بزند. در همین زمان، با کاتریونا دراموند آشنا می‌شود، دختری جوان از هایلندز با شخصیتی قوی. توطئه‌ها، خطرها و داستانی عاشقانه در اسکاتلند پرآشوب قرن هجدهم در هم می‌آمیزند، جایی که دیوید دوباره آلن برک، دوست یاغی و لاف‌زنش، را می‌بیند. خود دیوید آن را روایت می‌کند، با گفت‌وگوهای فراوان، و آن را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در سال ۱۸۵۹، جان استوارت میل، فیلسوف، پرسشی ساده پیش می‌کشد: جامعه تا کجا حق دارد فرد را مهار کند؟ پاسخ او در یک اصل خلاصه می‌شود: هر کس باید بتواند آن‌طور که می‌خواهد بیندیشد، سخن بگوید و زندگی کند، تا وقتی که به دیگران زیان نرساند. میل از آزادی بیان دفاع می‌کند، حتی برای اندیشه‌هایی که تکان‌دهنده‌اند، و نسبت به «استبداد اکثریت» هشدار می‌دهد. در روزگار شبکه‌های اجتماعی، استدلال‌هایش کمک می‌کنند بدانیم چه می‌توان گفت و چه را باید تحمل کرد. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این متن بنیادین را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در شبی زمستانی، آلیس از آینه‌ی اتاق نشیمن می‌گذرد و خانه‌ای را می‌یابد که در آن همه‌چیز وارونه است. بیرون، دشت صفحه‌ی شطرنج عظیمی است که آلیس باید خانه به خانه از آن بگذرد تا ملکه شود. در راه با تویدلدام و تویدلدی، هامپتی دامپتی که روی دیوارش نشسته، و ملکه‌ی سرخ که بی‌وقفه می‌دود تا سر جایش بماند روبه‌رو می‌شود. در این دنباله‌ی «آلیس در سرزمین عجایب»، بازی با واژه‌ها و با منطق از آن هم بیشتر است. شعر مشهور «جبرواکی» هم در همین کتاب می‌آید. جمله‌های ساده و گفت‌وگوهای سرزنده‌اش آن را به اثری کلاسیک و ایده‌آل برای خواندن به زبانی که یاد می‌گیرید بدل می‌کنند.

دو روز پیش از کریسمس، کاترین به اوک‌وود می‌رسد تا تعطیلات را با دوستانش در کارور هاوس بگذراند، خانه‌ی قدیمی‌ای که سرپرستشان، نیودا، در آن زندگی می‌کند. راه را گم می‌کند، وارد خانه‌ای متروک می‌شود و آنجا سیلویا را می‌یابد، دختری هجده‌ساله که از وقتی زمین خورده دیگر نمی‌تواند راه برود، تنها، بی‌آتش و بی‌غذا. در کارور هاوس، پنجره‌ای مسدود، رد پاها و گذرگاهی پنهان به‌زودی معمایی پیش می‌کشند. این رمان نوجوانان، برگرفته از مجموعه‌ای درباره‌ی دختران آتش اردو، جنبشی آمریکایی برای دختران جوان، داستانی گرم است که در آن معما با دوستی و یاری به هم آمیخته است. ساده نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در سن پترزبورگ، هرمان، افسر جوانی، هر شب بازی ورق همقطارانش را تماشا می‌کند بی‌آنکه هرگز شرط ببندد. می‌شنود که گویا کنتسی پیر راز سه ورقی را می‌داند که حتماً می‌برند. برای نزدیک شدن به او، به لیزاوتا، دختر فقیری که در خانه‌ی کنتس زندگی می‌کند، اظهار عشق می‌کند و شبی پنهانی وارد خانه می‌شود. این داستان کوتاه پوشکین تنش را تا آخر بالا می‌برد و تردیدی بر جا می‌گذارد: تصادف، دیوانگی یا امری فراطبیعی؟ آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در روستایی در انگلستان، اِما وودهاوس، جوان، زیبا، ثروتمند و از خود مطمئن، سرگرمی‌اش جور کردن ازدواج دیگران است. هریت را، که دختری جوان و بی‌چیز است، زیر بال خود می‌گیرد و تصمیم می‌گیرد به سلیقه‌ی خودش شوهری برایش پیدا کند. اما اِما در خواندن دل‌ها خطا می‌کند، و پیش از همه در خواندن دل خودش. کمدی‌ای پر از سوءتفاهم، که در آن جین آستن با مهربانی قهرمانش را دست می‌اندازد، و ما پیش از آنکه خود را در اشتباه‌های او بازشناسیم به آن‌ها می‌خندیم. گفت‌وگوهای پرنکته‌اش را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

«من آدم بیماری هستم… آدم بدجنسی هستم.» اعتراف کارمند دون‌پایه‌ی سابقی، تلخ و تنها، که در گوشه‌ای از سن پترزبورگ کناره گرفته، این‌گونه آغاز می‌شود. او نخست، با لحنی تحریک‌آمیز، توضیح می‌دهد چرا عقل و پیشرفت را نمی‌پذیرد. سپس از شبی تحقیرآمیز با رفقای قدیمی‌اش می‌گوید، و از دیدارش با زنی جوان به نام لیزا. این راوی همه‌چیز را دست می‌اندازد، هم خودش و هم خواننده را، و با این حال آدم را مسحور می‌کند. این کتاب را اغلب دروازه‌ی ورود به رمان‌های بزرگ داستایفسکی می‌دانند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این متن پرالتهاب را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

معلم سرخانه‌ی جوانی برای مراقبت از دو کودک، مایلز و فلورا، به عمارتی دورافتاده در روستاهای انگلستان می‌رود. بچه‌ها دوست‌داشتنی‌اند، شاید بیش از اندازه. به‌زودی، بالای یک برج و سپس نزدیک یک برکه، دو پیکر می‌بیند که نباید آنجا باشند. ارواحی واقعی یا جنون معلم سرخانه؟ هنری جیمز تا آخرین سطر تردید را زنده نگه می‌دارد، و همین تردید است که این داستان را به یکی از مشهورترین داستان‌های ارواح بدل کرده است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

گوستاو فون آشنباخ، نویسنده‌ای مشهور و رو به پیری، خسته از کار، برای استراحت به ونیز می‌رود. در هتل بزرگش در لیدو، شیفته‌ی زیبایی پسرکی لهستانی به نام تادزیو می‌شود که به چشمش بی‌نقص است. در همین حال، بیماری همه‌گیری پنهانی در شهر پخش می‌شود. این رمان کوتاه از شیفتگی به زیبایی می‌گوید، و از مردی بسیار مسلط بر خود که کم‌کم همه‌ی اختیارش را از دست می‌دهد. یکی از مشهورترین داستان‌های قرن بیستم است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این شاهکار را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

ژولین سورل، پسر یک چوب‌بر در ژورا، فقیر، مغرور و جاه‌طلب است و پنهانی ناپلئون را می‌ستاید. او که معلم سرخانه‌ی خانواده‌ی شهردار وریر شده، همسر شهردار، مادام دو رنال، را می‌فریبد. سپس، از مدرسه‌ی علوم دینی بزانسون تا عمارت پاریسی مارکی دو لا مول، از پله‌های جامعه‌ای بالا می‌رود که تحقیرش می‌کند. این رمان بزرگ استاندال درباره‌ی جاه‌طلبی و عشق است. ژولین، تنها در برابر تمام جامعه، یکی از گیراترین قهرمانان ادبیات است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این شاهکار را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

ورتر جوان در روستایی آرام در آلمان ساکن می‌شود. در یک مجلس رقص با شارلوت آشنا می‌شود، زن جوان و تابناکی که از خواهران و برادران کوچکش مراقبت می‌کند، اما نامزد کس دیگری است. ورتر در نامه‌هایی که برای دوستش ویلهلم می‌نویسد، از خوشبختی‌اش و سپس از عذابش می‌گوید. این رمان کوتاه گوته را یک‌شبه مشهور کرد. همه‌ی اروپا شیفته‌ی ورتر شد، تا آنجا که جوانان، مثل او، کت آبی و جلیقه‌ی زرد پوشیدند. به صورت نامه نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه نُه قصه‌ی پریان از اسکار وایلد را گرد آورده است. تندیسی طلایی و پرستویی به یاری فقیران شهر می‌شتابند، بلبلی می‌خواهد گل سرخی به دانشجویی عاشق هدیه کند، و غولی خودخواه می‌بیند که باغش در زمستان می‌ماند. با پادشاهی جوان، شاهزاده‌خانمی اسپانیایی و ماهیگیری که حاضر است از روحش بگذرد هم روبه‌رو می‌شویم. این قصه‌های شاعرانه و پرطنز، که هم برای کودکان نوشته شده‌اند و هم برای بزرگسالان، بیش از یک قرن بعد هنوز دل را می‌لرزانند. هر قصه را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در آندلس، مسافری دانشمند با راهزنی تحت تعقیب به نام دن خوزه آشنا می‌شود، و سپس در قرطبه با زنی کولی که فال می‌گیرد: کارمن. ماه‌ها بعد، دن خوزه را در زندان، در شب پیش از اعدامش، دوباره می‌بیند و به سرگذشت او گوش می‌دهد. دن خوزه، سرباز جوانی که آینده‌ی روشنی داشت، روزی که با کارمن روبه‌رو شد همه‌چیزش را از دست داد. کارمن آزاد و گستاخ است و تسلیم هیچ‌کس نمی‌شود: او یکی از مشهورترین قهرمانان زن جهان شده، تا جایی که نامش به‌تنهایی شور و شیدایی را به یاد می‌آورد. این داستان کوتاه را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در جنگلی که کنار رود پاراناست، جانوران حرف می‌زنند، کار می‌کنند و با هم دعوا می‌کنند. در این هشت قصه، لاک‌پشتی غول‌پیکر مردی را که از او مراقبت کرده بود تا شهر بر پشت می‌برد، فلامینگوها با جوراب‌هایی از پوست مار به مهمانی رقص می‌روند، و تمساح‌ها به جنگ یک کشتی می‌روند. اوراسیو کیروگا این قصه‌ها را برای فرزندانش نوشت، در همان جنگلی که در آن زندگی می‌کرد. خنده‌دارند، گاهی بی‌رحم، و یکی از آن‌ها توضیح می‌دهد چرا پاهای فلامینگوها قرمز است. کوتاه‌اند و با جمله‌های ساده نوشته شده‌اند، و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

رابینسون کروزو، تنها بازمانده‌ی یک کشتی‌شکستگی، به جزیره‌ای خالی از سکنه می‌افتد. با آنچه از لاشه‌ی کشتی نجات می‌دهد، سرپناهی می‌سازد، کشت غله و پرورش بز را یاد می‌گیرد و روزها را با کندن شیار روی یک تیرک می‌شمارد. روزی، پس از سال‌ها تنهایی، روی ساحل رد پای برهنه‌ای می‌بیند. این نخستین رمان بزرگ بقاست، همان که الهام‌بخش همه‌ی داستان‌های کشتی‌شکستگان شد، و نام جمعه همان‌قدر مشهور مانده که نام رابینسون. خود رابینسون ماجرایش را، مثل یک دفتر روزانه، روایت می‌کند و این رمان را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه چهل قصه از قصه‌هایی را که برادران گریم گرد آوردند در بر دارد: سفیدبرفی و آینه‌ی جادویی ملکه، هانسل و گرتل که در جنگل گم شده‌اند، شنل قرمزی، سیندرلا، و قصه‌های کمتر شناخته‌شده‌ای مثل «چراغ آبی». در آن‌ها با جادوگرها، جانورانی که حرف می‌زنند و قهرمانان جوان و زیرک روبه‌رو می‌شویم. این‌ها همان قصه‌هایی‌اند که دو قرن است برای بچه‌ها تعریف می‌شوند، اینجا با متن آخرین ویراست برادران گریم، یعنی ویراست ۱۸۵۷، که اغلب تیره‌تر از روایت‌هایی است که می‌شناسیم. کوتاه‌اند و ساده نوشته شده‌اند، و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در قرن نوزدهم، کشتی بادبانی‌ای که دیک و امیلین، پسرعمو و دخترعمویی هشت‌ساله، را به سان فرانسیسکو می‌برد، در میانه‌ی اقیانوس آرام آتش می‌گیرد. بچه‌ها با پدی باتن، ملوان پیر ایرلندی، سوار قایقی می‌گریزند، و مه آن‌ها را از قایق‌های دیگر جدا می‌کند. به جزیره‌ای خالی از سکنه می‌رسند، که آبسنگی مرجانی گرداگردش است و از تالابی آبی پاسداری می‌کند، و پدی آنجا ماهی می‌گیرد، آشپزی می‌کند و مراقبشان است. سال‌ها می‌گذرند: بی مدرسه و بی جامعه‌ای که جهان را برایشان توضیح دهد، بچه‌ها آزاد بزرگ می‌شوند. دیک و امیلین، که حالا نوجوان‌اند، می‌بینند احساساتشان تغییر می‌کند. رمانی ماجرایی درباره‌ی طبیعت، معصومیت و کشف عشق. داستان گیرایش به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید خوانده می‌شود.

جان کارتر، افسر سابقی اهل ویرجینیا، به غاری در آریزونا پناه می‌برد و ناگهان خود را در مریخ می‌یابد. چون گرانش آنجا ضعیف‌تر است، جهش‌هایی عظیم می‌کند و نیرویی شگفت‌آور پیدا می‌کند. به دست جنگاوران سبز غول‌پیکر اسیر می‌شود، احترامشان را به دست می‌آورد و سپس با دژا توریس، شاهزاده‌خانمی که مثل او اسیر است، آشنا می‌شود. این رمان، نخستین کتاب از مجموعه‌ای بلند از ماجراهای مریخ، الهام‌بخش نسل‌هایی از نویسندگان علمی‌تخیلی بوده است. نبردها، دوستی و عشق در آن بی‌وقفه از پی هم می‌آیند. خود جان کارتر آن را روایت می‌کند و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در وال استریت، حقوقدانی محرری تازه به نام بارتلبی را به کار می‌گیرد، جوانی رنگ‌پریده، کم‌حرف و در آغاز بسیار کوشا. روزی، وقتی کارفرمایش از او می‌خواهد نسخه‌ای را با او بازخوانی کند، بارتلبی فقط پاسخ می‌دهد: «ترجیح می‌دهم نکنم.» سپس همین جمله را در برابر همه‌ی درخواست‌ها تکرار می‌کند، بی‌آنکه هرگز دفتر را ترک کند. این داستان کوتاه، هم خنده‌دار و هم نگران‌کننده، پرسشی پیش می‌کشد که فراموش نمی‌شود: با کسی که مؤدبانه و بی‌خشم همه‌چیز را رد می‌کند چه باید کرد؟ جمله‌اش، «ترجیح می‌دهم نکنم»، در همه‌ی دنیا مشهور شده است. این داستان را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در یک روز جشن، در پیرایوس، بندر آتن، سقراط و دوستانش از خود می‌پرسند عدالت چیست، و آیا انسان عادل از انسان ستمگر خوشبخت‌تر است. سقراط برای پاسخ، شهری آرمانی را تصور می‌کند که فیلسوفان بر آن فرمان می‌رانند. همین‌جاست که تمثیل مشهور غار را بازمی‌گوید: زندانیانی در بند، سایه‌هایی روی دیوار را واقعیت می‌پندارند. بیش از دو هزار سال است که این کتاب به بحث‌ها درباره‌ی قدرت، آموزش و حقیقت دامن می‌زند. هنوز هم کمک می‌کند از خود بپرسیم چه کسی باید حکومت کند، و چرا. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این گفت‌وگوی بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در صبحی زیبا از ماه ژوئن، در لندن، کلاریسا دالووی مهمانی‌ای را که شب برگزار می‌کند آماده می‌کند. در طول روز، که صدای ناقوس بیگ بن به آن ضرباهنگ می‌دهد، به جوانی‌اش و به پیتر والش، مردی که با او ازدواج نکرد، فکر می‌کند. جای دیگری از شهر، سپتیموس، سربازی سابق، هنوز جنگ را در درون خود دارد. همه‌ی رمان در یک روز می‌گذرد، و از شخصیتی به شخصیت دیگر می‌رویم گویی صدای فکرشان را می‌شنویم. جمله‌ی نخستش، که در آن خانم دالووی می‌گوید گل‌ها را خودش خواهد خرید، مشهور مانده است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در لندن، گابریل سایم، شاعری که پنهانی پلیس شده، موفق می‌شود به عضویت شورای عالی آنارشیست‌های اروپا انتخاب شود. هر یک از هفت عضو آن نام یکی از روزهای هفته را دارد، و سایم پنجشنبه می‌شود. آنجا به توطئه‌ای پی می‌برد، و به رئیسی غول‌پیکر و هولناک که همه او را یکشنبه می‌نامند. تعقیب‌ها، نقاب‌هایی که فرو می‌افتند، وارونگی‌ها: هیچ چیز آن نیست که به نظر می‌رسد. چسترتن از آن رمان جاسوسی پرطنزی ساخته که خودش عنوان فرعی «یک کابوس» را برایش برگزیده است. با سرعت تمام پیش می‌رود و این رمان را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

پدر براون کشیش کاتولیک کوچک‌اندامی است، دست‌وپاچلفتی، که همیشه چتر بزرگی دست‌وپایش را گرفته، و هیچ‌کس به او بدگمان نمی‌شود. با این حال این اوست که جنایتکاران را، آنجا که پلیس ناکام می‌ماند، رسوا می‌کند: دزدی نابغه که تغییر چهره داده، قاتلی که هیچ‌کس ورودش را ندیده، جنایتی در پای یک کلیسا. راز او: از بس به اعتراف‌ها گوش داده، بدی را بهتر از هر کسی می‌شناسد. این دوازده پرونده‌ی کوتاه او را به یکی از دوست‌داشتنی‌ترین کارآگاهان ادبیات بدل کرده‌اند. هر پرونده را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

شوالیه دگریو، جوانی هفده‌ساله از خانواده‌ای سرشناس، در آمیان مانون لسکوی زیبا را می‌بیند که او را به صومعه می‌برند. بی‌درنگ با او می‌گریزد و به خاطر او از همه‌چیز می‌گذرد: خانواده‌اش، ثروتش، آبرویش. میان گریزها، تقلب در قمار و روزهای زندان، او را تا لوئیزیانا دنبال خواهد کرد. مانون دگریو را دوست دارد، اما تجمل را هم دوست دارد، و همه‌ی رازش در همین است: هیچ‌وقت نمی‌دانیم به او خیانت خواهد کرد یا همراهش خواهد رفت. این داستان، که در سال ۱۷۳۱ منتشر شد، همچنان یکی از زیباترین داستان‌های شیدایی در ادبیات است. این داستان را خود دگریو روایت می‌کند و آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.