کاتالوگ کامل

از ۱۷۹۳ تا ۱۷۹۵، مری وولستون‌کرافت، نویسنده‌ی انگلیسی، تقریباً هر روز به گیلبرت ایملی، مرد آمریکایی‌ای که دوستش دارد، نامه می‌نویسد. همه‌چیز در پاریس و در دوران انقلاب آغاز می‌شود: برای گریز از زندانی که انگلیسی‌ها را تهدید می‌کند، خود را «مادام ایملی» می‌نامد. اما ایملی اغلب سفر می‌رود، و او از لوهاور، جایی که دخترشان فانی به دنیا می‌آید، و سپس از سوئد و نروژ برایش می‌نویسد. این نامه‌های خصوصی، نویسنده‌ی «دفاع از حقوق زن» را همان‌طور که بود نشان می‌دهند: زنی آزاد که بی‌پرده می‌گوید از عشق چه می‌خواهد. پرمهر، پرشور و گاهی شوخ‌اند، و آن‌ها را یکی‌یکی، به دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در جنگ جهانی اول، فردریک هنری، جوانی آمریکایی، برای ارتش ایتالیا در جبهه‌ی کوهستان آمبولانس می‌راند. آنجا با کاترین بارکلی، پرستاری انگلیسی، آشنا می‌شود. زخمی می‌شود و او را در بیمارستانی در میلان درمان می‌کنند، و رابطه‌ی آن دو به عشقی بزرگ بدل می‌شود. همینگوی خودش در این جبهه آمبولانس رانده بود، زخمی شده بود و عاشق پرستاری شده بود. او جنگ را بی‌هیچ قهرمان‌پردازی روایت می‌کند، و عشقی را که می‌کوشد از جنگ بگریزد. جمله‌های کوتاه و ساده و گفت‌وگوهای فراوانش خواندنش را به زبانی که یاد می‌گیرید آسان می‌کنند.

شوالیه دگریو، جوانی هفده‌ساله از خانواده‌ای سرشناس، در آمیان مانون لسکوی زیبا را می‌بیند که او را به صومعه می‌برند. بی‌درنگ با او می‌گریزد و به خاطر او از همه‌چیز می‌گذرد: خانواده‌اش، ثروتش، آبرویش. میان گریزها، تقلب در قمار و روزهای زندان، او را تا لوئیزیانا دنبال خواهد کرد. مانون دگریو را دوست دارد، اما تجمل را هم دوست دارد، و همه‌ی رازش در همین است: هیچ‌وقت نمی‌دانیم به او خیانت خواهد کرد یا همراهش خواهد رفت. این داستان، که در سال ۱۷۳۱ منتشر شد، همچنان یکی از زیباترین داستان‌های شیدایی در ادبیات است. این داستان را خود دگریو روایت می‌کند و آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

دکتر مانت پس از هجده سال زندان در باستیل آزاد می‌شود و دخترش لوسی را، که گمان می‌کرد او مرده است، دوباره می‌یابد. در لندن، لوسی با دو مرد آشنا می‌شود که به‌طرز عجیبی شبیه هم‌اند: چارلز دارنی، اشراف‌زاده‌ای فرانسوی که از نام خانوادگی‌اش گذشته، و سیدنی کارتن، وکیلی درخشان اما دلزده. به‌زودی انقلاب درمی‌گیرد و همه‌ی آن‌ها را به پاریس می‌کشاند. جمله‌ی آغازینش، «بهترین زمان‌ها بود، بدترین زمان‌ها بود»، یکی از مشهورترین جمله‌های ادبیات است، و پایانش هنوز خوانندگان را منقلب می‌کند. این کتاب پر از تعلیق و چرخش‌های غافلگیرکننده است و آن را با اشتیاق به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

جین ایر، دختری یتیم که زن‌دایی‌اش آزارش می‌داد و سپس در مدرسه‌ی شبانه‌روزی سخت‌گیری بزرگ شد، معلم سرخانه در قصر تورنفیلد می‌شود. آنجا با اربابش، آقای راچستر، مردی عبوس و پیش‌بینی‌ناپذیر، آشنا می‌شود و دل به او می‌بازد. اما خانه رازی را پنهان می‌کند، و شب‌ها صداهایی عجیب در راهروها می‌پیچد. داستان بزرگی از عشق و راز، با قهرمانی که حاضر نیست از آزادی و عزتش بگذرد. خود جین داستانش را روایت می‌کند، گویی رازی را با ما در میان می‌گذارد، و این رمان را با اشتیاق به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در رم، در زمان امپراتور نرون، وینیسیوس، اشراف‌زاده‌ی جوان، عاشق لیگیا می‌شود، شاهزاده‌خانمی بیگانه که در خانواده‌ای رومی بزرگ شده است. وینیسیوس که عادت دارد به هرچه بخواهد برسد، می‌خواهد لیگیا را به زور به دست آورد، اما او از دستش می‌گریزد و وینیسیوس می‌فهمد که لیگیا مسیحی است. وقتی رم می‌سوزد و نرون دنبال مقصر می‌گردد، مسیحیان را جلوی جانوران درنده‌ی میدان نمایش می‌اندازند. این رمان بزرگ عاشقانه و ماجرایی نویسنده‌اش را در همه‌ی دنیا شناساند، و سینکیویچ در سال ۱۹۰۵ جایزه‌ی نوبل گرفت. عنوانش از پرسشی مشهور می‌آید: «کوو وادیس، دومینه؟»، یعنی «کجا می‌روی، خداوندا؟» این کتاب پر از کنش و صحنه‌های بزرگ است و آن را با اشتیاق به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

پاریس، ۱۸۱۹. در پانسیون ساده‌ی ووکه، باباگوریوی پیر، رشته‌فرنگی‌ساز سابق، از همه‌چیز می‌گذرد تا به دو دخترش برسد که در طبقه‌ی بالای جامعه ازدواج کرده‌اند. همسایه‌ی جوانش، راستینیاک، دانشجوی فقیری که از شهرستان آمده، آرزوی ورود به این جهان درخشان را دارد. ووترن مرموز، مستأجر دیگری، قواعد بی‌رحم آن را برایش توضیح می‌دهد. این رمان در زبان فرانسه راستینیاک را به اسمی عام برای جوان جاه‌طلب بدل کرد. یکی از قله‌های «کمدی انسانی» است، درباره‌ی پول، جاه‌طلبی و عشق یک پدر. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان بزرگ بالزاک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

الیور توئیست، که در نوانخانه‌ای برای فقیران به دنیا آمده، گرسنه بزرگ می‌شود و روزی جرئت می‌کند کمی بیشتر فرنی بخواهد، کاری که رسوایی به پا می‌کند. به لندن می‌گریزد و آنجا به چنگ فیگن می‌افتد، پیرمردی که دسته‌ای از بچه‌ها را برای جیب‌بری از رهگذران تربیت می‌کند. دیکنز فلاکت بچه‌های فقیر لندن را نشان می‌دهد، و شخصیت‌هایش، مثل فیگنِ حیله‌گر، مشهور مانده‌اند. داستانی تکان‌دهنده درباره‌ی معصومیت، در برابر جهانی که به کسی رحم نمی‌کند. با فصل‌هایی پر از چرخش، این رمان را با اشتیاق به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه‌ی کوچک مشهورترین نثرهای جو زی‌چینگ را گرد آورده است. در «از پشت سر»، پدری دست‌وپاچلفتی از روی ریل‌های یک ایستگاه می‌گذرد تا برای پسرش پرتقال بخرد. جای دیگر، نویسنده شب‌هنگام زیر نور ماه در اطراف برکه‌ای از نیلوفرهای آبی قدم می‌زند، یا با قایقی بر رود چین‌هوای در نانجینگ می‌لغزد. این متن‌ها، که در همه‌ی مدرسه‌های چین خوانده می‌شوند، آن پدری را که از پشت سر دیده می‌شود به یکی از تکان‌دهنده‌ترین خاطره‌های ادبیات چین بدل کرده‌اند. کوتاه، لطیف و بسیار آهنگین‌اند، و آن‌ها را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

لو شون کودکی و جوانی‌اش را به یاد می‌آورد: باغ صدگیاه که در آن بازی می‌کرد، دایه‌ی پیرش و کتاب هیولاهایی که به او هدیه داد، جشن معبدی که فقط پس از ازبر خواندن درسش می‌توانست آن را ببیند. سپس بیماری پدرش می‌آید، و سال‌های دانشجویی‌اش در ژاپن، در کنار استادش فوجینو. ده خاطره‌ی تلخ و شیرین، که در آن‌ها کودکی بزرگ‌ترین نویسنده‌ی مدرن چین و چین روزگار گذشته را کشف می‌کنیم. این کتاب کوتاه را خاطره به خاطره به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

پردیکان، که تازه دکترایش را گرفته، به قصر پدرش برمی‌گردد که می‌خواهد او را به ازدواج دخترعمویش کامی، که تازه از صومعه بیرون آمده، درآورد. کامی او را پس می‌زند. پردیکان برای اینکه او را بیازارد، وانمود می‌کند به روزت، دختر روستایی جوانی، دل باخته است، و بازی غرور میان پسرعمو و دخترعمو هر لحظه خطرناک‌تر می‌شود. این نمایشنامه‌ی موسه، میان خنده و اشک، یکی از زیباترین تک‌گویی‌ها درباره‌ی عشق را در خود دارد، و نامش در زبان فرانسه به یک اصطلاح بدل شده است: با عشق نباید بازی کرد. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

یازده داستان درباره‌ی چین دهه‌ی ۱۹۲۰. در آن با بیوه‌زنی روبه‌رو می‌شویم که همه‌ی روستا در ایام سال نو طردش می‌کنند، ادیبی سرخورده که در مهمان‌خانه‌ای تنها شراب می‌نوشد، زوجی جوان که فقر از هم جدایشان می‌کند، و مردی که می‌خواهد چراغ همیشه‌روشن معبد روستایش را خاموش کند. لو شون، بزرگ‌ترین نویسنده‌ی مدرن چین، پس از «فریاد» در اینجا داستان‌هایی شخصی‌تر عرضه می‌کند که با مهربانی و روشن‌بینی کشوری در حال دگرگونی را نشان می‌دهند. داستان‌ها کوتاه‌اند و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

تونیو کروگر، پسر خانواده‌ای محترم در لوبک، با این حس بزرگ می‌شود که با دیگران فرق دارد. همکلاسی‌اش هانس هانسن را، که بور و مطمئن از خود است، می‌ستاید، و سپس عاشق اینگه‌ی بور می‌شود که اصلاً متوجه او نمی‌شود. وقتی نویسنده می‌شود، نه میان هنرمندان احساس تعلق می‌کند و نه میان آدم‌های «عادی» که پنهانی به آن‌ها رشک می‌برد. توماس مان بسیاری از خود را در این کتاب گذاشته است: کتابی برای همه‌ی کسانی که روزی خود را جدا از دیگران حس کرده‌اند. این داستان کوتاه را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید، با ترجمه‌ای که همیشه پیش چشمتان است.

زنی جوان پس از به دنیا آمدن نوزادش از پا افتاده است، و شوهرش، که پزشک است، او را در خانه‌ای قدیمی که برای تابستان اجاره کرده‌اند جا می‌دهد. نوشتن و کار کردن را برایش ممنوع می‌کنند، و او روزهایش را در اتاقی با کاغذدیواری زرد و زشت می‌گذراند. پنهانی دفتر خاطرات می‌نویسد، و سرانجام باور می‌کند که شکلی پشت نقش‌های دیوار تکان می‌خورد. شارلوت پرکینز گیلمن خودش چنین درمان استراحتی را از سر گذرانده بود، و این داستان کوتاه حس ناخوشایندی می‌آفریند که در هر صفحه بزرگ‌تر می‌شود. آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

سه داستان از داستایفسکی. در «شب‌های روشن»، رؤیاپرداز جوان و تنهایی چهار شب پیاپی در شب‌های روشن سن پترزبورگ با دختری جوان آشنا می‌شود که منتظر کسی است. در «نازنین»، مردی بر بالین پیکر همسر جوانش بیدار می‌ماند و می‌کوشد بفهمد. در «رؤیای آدم مضحک»، مردی نومید به خواب می‌رود و رؤیایی می‌بیند که همه‌چیز را دگرگون می‌کند. این داستان‌ها، لطیف، تراژیک یا پیشگویانه، چهره‌ی دیگری از رمان‌نویس بزرگ روس را نشان می‌دهند. این داستان‌های کوتاه را هر کدام یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

دو داستان عشق جوانی. در «نخستین عشق»، پسری شانزده‌ساله که تعطیلات را در روستا می‌گذراند، دلباخته‌ی همسایه‌اش می‌شود، شاهزاده‌خانم جوانی که ستایندگان دورش را گرفته‌اند، و می‌آموزد که عشق چه بهایی می‌تواند داشته باشد. در «آسیا»، مسافری کنار رود راین با زن جوانی آزاد، مغرور و پیش‌بینی‌ناپذیر آشنا می‌شود و در گفتن احساسش به او درنگ می‌کند. تورگنیف این عشق‌های فراموش‌نشدنی را با خویشتن‌داری و دلتنگی روایت می‌کند. این دو داستان با سبکی زلال و نرم نوشته شده‌اند و آن‌ها را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در سرزمینی معدنی در شمال اسپانیا، نلا، دختر یتیم، فقیر و نه‌چندان زیبایی، عصاکش پابلو، جوانی نابینا، است. پابلو او را به خاطر مهربانی‌اش و به خاطر شیوه‌ای که جهان را برایش وصف می‌کند دوست دارد. روزی جراحی مشهور با امید بازگرداندن بینایی پابلو به روستا می‌آید. داستانی عاشقانه، لطیف و جانسوز که پرسشی ساده پیش می‌کشد: پابلو وقتی چشمانش باز شوند چه خواهد دید؟ این یکی از محبوب‌ترین رمان‌های گالدوس، رمان‌نویس بزرگ اسپانیا، است. داستان گیرا و شخصیت‌های دوست‌داشتنی‌اش خواندنش را به زبانی که یاد می‌گیرید دلپذیر می‌کنند.

این مجموعه چهار داستان از زیباترین داستان‌های چخوف را گرد آورده است. در «بخش شماره‌ی ۶»، پزشکی شهرستانی با یکی از بیماران تیمارستانش هم‌صحبت می‌شود و سرانجام از خود می‌پرسد دیوانه‌ی واقعی کیست. در «بانو با سگ ملوس»، مرد و زنی که هر کدام جداگانه همسر دارند در یالتا با هم آشنا می‌شوند و به عشقی گرفتار می‌شوند که پیش‌بینی‌اش را نکرده بودند. با اسقفی تنها و بیمار در آستانه‌ی عید پاک و نامزد جوانی که تصمیم می‌گیرد همه‌چیز را رها کند هم روبه‌رو می‌شویم. چخوف هرگز داوری نمی‌کند: در چند صفحه، حس یک زندگی کامل را به ما منتقل می‌کند. این داستان‌ها را هر کدام یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه شش تراژدی بزرگ شکسپیر را به نثر روایت می‌کند. در آن شاهزاده هملت را بازمی‌یابیم که می‌خواهد انتقام پدرش را بگیرد، مکبث را که همسرش او را به جنایت می‌کشاند، اتللوی مغربیِ حسود و شاه لیر پیر را که دخترانش به او خیانت می‌کنند. رومئو و ژولیت، دلدادگان ورونا، هم آنجا هستند، همراه با تیمون آتنی، آن مرد بی‌اندازه ثروتمند. این قصه‌ها، که در سال ۱۸۰۷ برای خوانندگان جوان نوشته شده‌اند، در مشهورترین بخش‌ها همان واژه‌های خود شکسپیر را نگه می‌دارند. ساده‌ترین راه ورود به آثار اوست. این داستان‌ها ساده روایت شده‌اند و آن‌ها را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در سن پترزبورگ، راسکولنیکف، دانشجوی سابقی بسیار فقیر، در اتاقکی زیر شیروانی زندگی می‌کند. او به این باور رسیده که برخی انسان‌های استثنایی حق دارند از قانون بگذرند، و پیرزنی رباخوار را با تبر می‌کشد. از آن پس ترس و تب رهایش نمی‌کنند، و بازپرس پورفیری، زیرک و صبور، گویی فکرهایش را می‌خواند. از همان آغاز می‌دانیم قاتل کیست، و با این حال تعلیق هیچ‌وقت کم نمی‌شود: همه‌چیز در وجدان او رخ می‌دهد. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این شاهکار داستایفسکی را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در نیوانگلند، وقتی پدرشان به جنگ داخلی آمریکا رفته، چهار خواهر کنار مادرشان بزرگ می‌شوند: مگ، جو، بث و ایمی. خانواده پول کمی دارد، اما تخیل فراوان. جو، مستقل‌ترین آن‌ها، نمایشنامه می‌نویسد و آرزو دارد نویسنده شود. نخستین مهمانی‌های رقص، نخستین عشق‌ها، دعواها و آشتی‌ها: این رمان گرم درباره‌ی خانواده و آرزوی برگزیدن راه زندگی، نسل‌هاست که محبوب خوانندگان است. جو مارچ هنوز یکی از دوست‌داشتنی‌ترین قهرمانان زن ادبیات است. گفت‌وگوهای زنده و صحنه‌های روزمره‌اش را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در بوداپست، دسته‌ای از دانش‌آموزان از زمین بازی‌شان دفاع می‌کنند، زمینی بایر که میان یک کارگاه چوب‌بری و چند ساختمان گیر افتاده است. پیراهن‌قرمزها، دسته‌ای رقیب، می‌خواهند آن را تصاحب کنند، و جنگ با درجه‌ها، پرچم و نقشه‌های نبرد سازمان می‌یابد. نمچک کوچک، تنها عضو دسته که هیچ درجه‌ای ندارد، در این جنگ بیش از همه‌ی افسران شجاعت نشان می‌دهد. رمانی بزرگ درباره‌ی دوستی، وفاداری و شجاعت، که در هر سنی خوانده می‌شود و فراموش نمی‌شود. ساده نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

یک یکشنبه‌ی ماه نوامبر، اوگوستن مون، نوجوانی بی‌باک، به مدرسه‌ی سنت آگات می‌آید و فرانسوا، پسر آموزگار، را مسحور خود می‌کند. مون در یکی از گریزهایش گم می‌شود و به ملکی مرموز می‌رسد که در آن جشنی عجیب تدارک می‌بینند. آنجا با دختری جوان آشنا می‌شود که دیگر هرگز از جست‌وجویش دست برنمی‌دارد. رمانی از نوجوانی، رؤیا و دلتنگی، که خاطره‌ی لحظه‌ای را که گمان می‌کنیم همه‌چیز ممکن است دست‌نخورده نگه می‌دارد. فرانسوا داستان را مثل یک خاطره روایت می‌کند، و این رمان را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه سه داستان دریایی را گرد آورده است. در «جوانی»، مارلو نخستین سفرش را به عنوان افسر به یاد می‌آورد، روی کشتی باری کهنه و فرسوده‌ای که در راه شرق آتش می‌گیرد. در «تیفون»، ناخدا مک‌ویر، مردی بی‌تخیل، کشتی بخارش را با دویست کارگر چینی در انبار به دل طوفانی هولناک می‌برد. در «همزاد پنهان»، ناخدای جوانی ناشناسی را که نیمه‌شب شناکنان رسیده در کشتی پنهان می‌کند. کنراد، که بیست سال دریانورد بود، دریا را مثل هیچ نویسنده‌ی دیگری ملموس می‌کند: خطر، تنهایی ناخدا، شجاعت آدم‌های معمولی. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید آن‌ها را به زبانی که یاد می‌گیرید کشف کنید.