رابرت ویلیام چمبرز: از کدام کتاب شروع کنیم؟

در نیویورک آغاز قرن بیستم، ویلیام دستین، جوانی ورشکسته، با شعبده‌بازی با موش‌هایی که به هر رنگی درآورده روزگار می‌گذراند. یکی از آن‌ها، که سبز است، به خانه‌ی همسایه‌اش، اتلیندا، که نقاشی جوان است، می‌گریزد. ویلیام، که شوهر او می‌شود، دستگاهی اختراع می‌کند که «جریان‌های روانی» را می‌گیرد و دو نفری را که برای هم ساخته شده‌اند به هم وصل می‌کند. او با اتلیندا و خواهرزنش ساکاریسا شرکتی به نام موش سبز بنیاد می‌گذارد تا ثروتمند شود. اما هر آزمایش دیدارهایی پیش‌بینی‌نشده و خنده‌دار پیش می‌آورد، در خیال‌پردازی سبکی که علم و عشق را به بازی می‌گیرد. گفت‌وگوهای سرزنده‌اش خواندن آن را به زبانی که یاد می‌گیرید دلپذیر می‌کنند.

نمایشنامه‌ای ممنوع با نام «پادشاه زردپوش» دست‌به‌دست می‌شود. پرده‌ی نخست بی‌خطر به نظر می‌رسد، اما هر کس پرده‌ی دوم را بخواند در جنون فرو می‌رود. در این مجموعه داستان، مردی گمان می‌کند قرار است بر آمریکا فرمان براند، پیکرتراشی آبی می‌یابد که موجودات زنده را به مرمر بدل می‌کند، و فکر نگهبان کلیسایی در همسایگی یک نقاش را رها نمی‌کند. در آن با کارکوسا و نشان زرد آشنا می‌شویم، رازهایی که اچ. پی. لاوکرافت و بسیاری از نویسندگان پس از او را مسحور کردند. ترس در آن از چیزی می‌آید که هیچ‌وقت کامل گفته نمی‌شود. داستان‌ها را یکی‌یکی، به دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.