Il mastino dei Baskerville

Bay

Mr.

Sherlock Holmes

Sherlock Holmes,

sabahları genellikle çok geç kalkardı,

who was usually very late in the mornings,

bütün geceyi uykusuz geçirdiği, hiç de seyrek olmayan zamanlar hariç;

save upon those not infrequent occasions when he was up all night,

ama o sabah kahvaltı masasında oturuyordu.

was seated at the breakfast table.

Şöminenin önündeki halının üzerinde durup ziyaretçimizin önceki akşam unutup gittiği bastonu elime aldım.

I stood upon the hearth-rug and picked up the stick which our visitor had left behind him the night before.

Güzel,

It was a fine,

kalın bir bastondu;

thick piece of wood,

başı yumru gibi şişkindi,

bulbous-headed,

halk arasında

of the sort which is known as a

“Penang avukatı” denen cinstendi.

“Penang lawyer.”

Başın hemen altında, eni neredeyse bir inç olan geniş bir gümüş halka vardı.

Just under the head was a broad silver band nearly an inch across.

“James Mortimer’a,

“To James Mortimer,

M.R.C.S.,

M.R.C.S.,

C.C.H.'deki dostlarından”

from his friends of the C.C.H.,”

sözleri kazınmıştı üzerine,

was engraved upon it,

bir de tarih:

with the date

“1884”.

“1884.”

Eski usul aile hekimlerinin taşıdığı türden bir bastondu bu: ağırbaşlı,

It was just such a stick as the old-fashioned family practitioner used to carry—dignified,

sağlam

solid,

ve insana güven veren.

and reassuring.

“Evet,

“Well,

Watson,

Watson,

buna ne dersin?”

what do you make of it?”