Ницше мұнда ақиқатты бейтарап іздейміз дейтін философтардың мызғымас сенімдеріне шабуыл жасайды. Ол жақсылық пен жамандық туралы түсініктеріміз қайдан шыққанын сұрап, күш пен мақтанышты дәріптейтін қожайындар моралін және кішіпейілдік пен аяушылықты ізгілікке айналдыратын құлдар моралін ажыратады.
Неге өзіміз сенетін нәрсеге сенетінімізді ойлауға итермелейтін арандатушы кітап. Әйгілі сөз де осы кітаптан шыққан: «тұңғиыққа ұзақ қарасаң, тұңғиық та саған үңіледі».
Көбіне өте қысқа үзінділермен жазылған кітап үйреніп жүрген тіліңізде афоризмнен афоризмге, өз ырғағыңызбен оқылады.
