«Мен ауру адаммын... Мен зұлым адаммын.» Санкт-Петербургтің бір бұрышына оқшауланған, ызалы әрі жалғыз бұрынғы ұсақ шенеуніктің сыр ақтаруы осылай басталады. Алдымен ол ақыл мен прогрестен неге бас тартатынын әдейі арандатқандай түсіндіреді. Сосын бұрынғы жолдастарымен өткізген қорлыққа толы кешті және жас әйел Лизамен кездесуін баяндайды.
Бұл баяндаушы бәрін, өзін де, оқырманды да мазақ етеді, соған қарамастан баурап алады. Бұл кітапты көбіне Достоевскийдің ұлы романдарына апаратын есік деп санайды.
Аудармасы үнемі көз алдыңызда тұрғандықтан, бұл қызу мәтінді үйреніп жүрген тіліңізде оқи аласыз.
