Иван Ильич өзіне жайлы, абыройлы әрі жөнге келтірілген өмір құрған құрметті судья. Бір күні қарапайым құлаудан кейін бүйірінде біртүрлі ауырсыну пайда болады да, енді одан арылмайды. Ол ауруының ауыр екенін және отбасы ештеңені көрмегенсуді жөн көретінін біртіндеп түсінеді.
Өлім алдында ол шынымен өмір сүрдім бе деп ойлайды. Толстойдың бұл қысқа хикаясы күшін жоғалтқан жоқ: ол әркім ертелі-кеш қоятын сұрақты, шын мәнінде не маңызды деген сұрақты қояды.
Қарапайым әрі тура мәнермен жазылған хикая үйреніп жүрген тіліңізде оңай оқылады.
