De tijdmachine

Een uitvinder legt zijn vrienden een theorie voor waarin de tijd een vierde dimensie is, en verdwijnt daarna in een machine van eigen makelij. Uitgeput keert hij terug om te vertellen over zijn reis naar het jaar 802.701, in een wereld van tuinen waar een tenger en ledig volk leeft, de Eloi. Onder de grond huizen andere wezens, en de reiziger begrijpt allengs wat de twee soorten met elkaar verbindt. Het verhaal verkent de evolutie, de tot het uiterste doorgevoerde klassenscheiding en de verre bestemming van de mensheid. Wells vestigt er de tijdreis als onderwerp van fictie en als instrument van maatschappijkritiek.