Vierentwintig uur uit het leven van een vrouw

In een pension aan de Rivièra verdeelt de vlucht van mevrouw Henriette, vertrokken met een jonge Fransman die zij daags tevoren ontmoette, de stamtafel. De verteller, de enige die deze vrouw verdedigt, hoort kort daarna het vertrouwen van Mrs. C., een Engelse van zevenenzestig die al twintig jaar de herinnering aan één enkele dag bewaart. Als weduwe zonder bezigheid keek zij op een avond in het casino van Monte Carlo niet naar de gezichten van de spelers, maar naar hun handen. Die van een zeer jonge man houden haar vast, en zij besluit in te grijpen. Het verhaal verkent de plotselinge hartstocht, het toeval en het deel van een bestaan dat in vierentwintig uur past.