Rzym, III wiek, po upadku Palmyry. Szlachetny Lucjusz Manliusz Pizon pisze do przyjaciółki Fausty, która została na Wschodzie. Opowiada jej o królowej Zenobii, pokonanej i zesłanej pod Rzym, i o cesarzu Aurelianie, budzącym postrach wojowniku, który postanawia zmiażdżyć chrześcijan. A sam Pizon wyznaje tę nową wiarę.
Ta powieść przywraca do życia Rzym z czasów, gdy ścierają się dwie religie, widziany od środka przez zagrożonego świadka. Jest kontynuacją „Zenobii”, ale Pizon opowiada Fauście, co stało się z królową: łatwo więc wejść w tę historię.
Tę powieść, napisaną w formie listów, czyta się łatwo, list po liście, w języku, którego się uczysz.
