Pewnego ranka Józef K., ważny urzędnik banku, zostaje aresztowany w swoim mieszkaniu i nie wie dlaczego. Mimo to może dalej chodzić do pracy. Sąd, który go sądzi, obraduje na podmiejskich strychach zawalonych aktami, i nikt nie potrafi mu powiedzieć, o co jest oskarżony.
Kafka prosił przyjaciela, Maxa Broda, by po jego śmierci spalił tę powieść razem z innymi rękopisami. Max Brod odmówił. To w dużej mierze z tej książki pochodzi słowo „kafkowski”, określające każdą absurdalną sytuację, w której gubimy się wśród przepisów i urzędów.
Z dziwnymi, czasem niemal komicznymi scenami i z tłumaczeniem zawsze przed oczami powieść czyta się w języku, którego się uczysz.
