Dwadzieścia cztery godziny z życia kobiety

W pensjonacie na Riwierze ucieczka pani Henriette, która odjechała z poznanym dzień wcześniej młodym Francuzem, dzieli stół stałych gości. Narrator, jedyny, który tej kobiety broni, otrzymuje wkrótce zwierzenie pani C., sześćdziesięciosiedmioletniej Angielki przechowującej od dwudziestu lat pamięć jednego dnia. Owdowiała i bezczynna, obserwowała pewnego wieczoru w kasynie Monte Carlo nie twarze graczy, lecz ich dłonie. Dłonie bardzo młodego mężczyzny zatrzymują jej wzrok, a ona postanawia się wtrącić. Opowieść porusza nagłą namiętność, przypadek i tę część istnienia, która mieści się w dwudziestu czterech godzinach.