Pełny katalog

Aby uciec od obowiązków, dwaj młodzi ludzie z londyńskiego dobrego towarzystwa kłamią z zimną krwią. Jack wymyśla sobie brata o imieniu Ernest i przybiera to imię za każdym razem, gdy jedzie zabawić się w mieście. Algernon z kolei wymyśla chorego przyjaciela, by unikać nudnych kolacji. Wszystko się komplikuje, gdy dwie młode kobiety oświadczają, że poślubią tylko mężczyznę o imieniu Ernest. To najzabawniejsza komedia Oscara Wilde'a, w której każda kwestia iskrzy dowcipem. Tę komedię, napisaną w żywych, krótkich dialogach, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Po latach spędzonych w Paryżu Lubow Raniewska wraca do swojego prowincjonalnego majątku, pogrążonego w długach. Trzeba zdecydować o losie wiśniowego sadu, ogrodu jej dzieciństwa. Wokół niej spotykają się brat, córki, stary lokaj, wieczny student i kupiec, którego ojciec był chłopem pańszczyźnianym u tej rodziny. To ostatnia sztuka Czechowa, którą sam nazywał komedią: łączy śmiech z melancholią w łagodnym pożegnaniu ze znikającym światem. Tę krótką sztukę, napisaną w całości w dialogach, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Harpagon, bogaty mieszczanin, który ma obsesję na punkcie swojej szkatuły pełnej złota, chce wyswatać dzieci z majętnymi partiami, żeby nic nie wydać, i sam poślubić młodą Mariannę. Ale jego syn Kleant kocha właśnie Mariannę, córka Eliza kocha Walerego, a sprytny służący wypatrzył szkatułę. To jedna z najsłynniejszych komedii Molière'a. Jej bohater stał się rzeczownikiem pospolitym, „harpagon”, a jego okrzyk „Bez posagu!” bawi od ponad trzech stuleci. Napisaną w żywych dialogach i pełną qui pro quo sztukę czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Perdykan, świeżo upieczony doktor, wraca do zamku ojca, który chce go ożenić z kuzynką Kamilą, która dopiero co opuściła klasztor. Kamila go odpycha. Aby ją ukłuć, Perdykan udaje, że zaleca się do Rozalki, młodej wieśniaczki, a gra dumy między kuzynami staje się coraz groźniejsza. Między śmiechem a łzami ta sztuka Musseta zawiera jeden z najpiękniejszych monologów o miłości, a jej tytuł stał się we Francji przysłowiem: nie igra się z miłością. Tę sztukę, napisaną w żywych, krótkich dialogach, czyta się jednym tchem w języku, którego się uczysz.

Sylwia ma poślubić Doranta, którego nigdy nie widziała. Aby mu się przyjrzeć, nie będąc rozpoznaną, zamienia się miejscami ze swoją służącą Lizetą. Ale Dorant wpadł dokładnie na ten sam pomysł i przybywa przebrany za lokaja. Każde z nich zakochuje się więc w kimś, kogo bierze za służącego, i nie wie, co zrobić ze swoim sercem. To najsłynniejsza komedia Marivaux, bardzo subtelna gra masek i uczuć. Jej autor dał nawet językowi francuskiemu słowo: marivaudage, czyli wytworne, zalotne przekomarzanie się. Tę komedię, napisaną w żywych, krótkich dialogach, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

W Neapolu, pod nieobecność ojców, Oktaw i Leander zakochali się. Ale ci dwaj skąpi starcy nigdy nie zgodziliby się na wybór synów. Służący Skapen ratuje ich z opresji, wymyślając fortel za fortelem, by oszukać ojców, posuwając się aż do tego, że zamyka jednego z nich w worku i spuszcza mu lanie. Farsa i dowcip splatają się w tej komedii, w której Molière napisał jedną ze swoich najsłynniejszych kwestii: „Po kiegóż diabła łaził na ten statek?” Tę komedię, napisaną w żywych, krótkich dialogach, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Ten zbiór opowiada prozą sześć wielkich tragedii Szekspira. Spotykamy w nim księcia Hamleta, który chce pomścić ojca, Makbeta, którego do zbrodni popycha żona, Otella, zazdrosnego Maura, i starego króla Leara, zdradzonego przez córki. Są też Romeo i Julia, kochankowie z Werony, oraz niezmiernie bogaty Tymon Ateńczyk. Napisane w 1807 roku dla młodych czytelników, te opowieści w najsłynniejszych fragmentach zachowują słowa samego Szekspira. To najprostszy sposób, by wejść w jego twórczość. Opowiedziane prosto, te historie czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Ten zbiór opowiada prozą czternaście komedii i romansów Szekspira. Spotykamy w nim wygnanego czarodzieja z „Burzy” na jego wyspie, elfy, które sieją zamęt w lesie pod Atenami, kupca weneckiego w starciu z lichwiarzem, bliźnięta, które wciąż się myli, i dziewczynę przebraną za chłopca. Napisane w 1807 roku przez Mary Lamb dla młodych czytelników, te historie pełne qui pro quo, przebrań i szczęśliwych zakończeń są bardzo łagodnym wprowadzeniem do świata Szekspira. Każdą opowieść, krótką i jasną, czyta się jednym tchem w języku, którego się uczysz.