Pełny katalog

Paryż, rok 1482. W czasie Święta Głupców piękna Esmeralda tańczy na placu de Grève. Quasimodo, garbaty dzwonnik katedry, i archidiakon Klaudiusz Frollo, który go wychował, są nią obaj poruszeni do głębi. Od Dworu Cudów po pręgierz dziewczyna staje się przedmiotem niebezpiecznych namiętności. Hugo przywraca do życia średniowieczny Paryż wokół katedry. Powieść uczyniła z Quasimodo jedną z najsłynniejszych postaci literatury i pomogła ocalić katedrę, wówczas mocno zniszczoną. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami możesz czytać tę wielką powieść Victora Hugo w języku, którego się uczysz.

Kartezjusz opowiada, jak rozczarowany wszystkim, czego nauczył się w szkole, postanowił zacząć wszystko od zera. Wyznacza sobie cztery proste zasady dobrego myślenia i wątpi we wszystko, aż znajduje jedyną rzecz, w którą nie może wątpić: „Myślę, więc jestem”. Niewielka książka, która zmieniła sposób rozumowania. Także dziś pomaga myśleć samodzielnie, z metodą i krytycznym spojrzeniem. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami możesz czytać ten fundamentalny tekst w języku, którego się uczysz.

Piętnaście opowiadań o Dublinie około 1900 roku, od dzieciństwa po dorosłość. Uczeń marzy, by pójść na wielki bazar, dziewczyna waha się, czy wszystko rzucić i wyjechać z marynarzem, urzędnik topi gniew w alkoholu, rodzina spotyka się na dorocznym balu w okresie Bożego Narodzenia. Joyce maluje zwykłych ludzi, uwięzionych w rutynie, w chwili, gdy ich życie zaczyna się chwiać. Zbiór kończą „Zmarli”, jedno z najpiękniejszych opowiadań, jakie kiedykolwiek napisano. Opowiadania są krótkie i czyta się je jedno po drugim w języku, którego się uczysz.

W Cranford, małym prowincjonalnym miasteczku, niemal wszystkie domy prowadzą panie, często ubogie, które nigdy nie rozmawiają o pieniądzach. Narratorka, Mary Smith, spędza tam długie tygodnie u panny Matty, nieśmiałej i bardzo dobrej córki zmarłego pastora. Spotykamy tu krowę ubraną we flanelę, dawno odrzuconą miłość i strach przed złodziejami, który ogarnia całe miasteczko. Elizabeth Gaskell opowiada o tych małych życiach z czułym humorem. Zabawna i wzruszająca książka o cichej dobroci i wzajemnej pomocy. Tę książkę, złożoną z krótkich scen niczym z kolejnych wizyt, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Pewnego ranka Józef K., ważny urzędnik banku, zostaje aresztowany w swoim mieszkaniu i nie wie dlaczego. Mimo to może dalej chodzić do pracy. Sąd, który go sądzi, obraduje na podmiejskich strychach zawalonych aktami, i nikt nie potrafi mu powiedzieć, o co jest oskarżony. Kafka prosił przyjaciela, Maxa Broda, by po jego śmierci spalił tę powieść razem z innymi rękopisami. Max Brod odmówił. To w dużej mierze z tej książki pochodzi słowo „kafkowski”, określające każdą absurdalną sytuację, w której gubimy się wśród przepisów i urzędów. Z dziwnymi, czasem niemal komicznymi scenami i z tłumaczeniem zawsze przed oczami powieść czyta się w języku, którego się uczysz.

W Paryżu w Operze straszy upiór: żąda, by trzymano dla niego lożę numer 5, i grozi dyrektorom w listach. Christine Daaé, młoda szwedzka śpiewaczka, potajemnie bierze lekcje u tajemniczego głosu, który nazywa Aniołem Muzyki. Jej przyjaciel z dzieciństwa, wicehrabia Raoul de Chagny, chce odkryć, kto kryje się za tym głosem. Żyrandol, który spada w środku przedstawienia, maska, podziemia pod sceną: Gaston Leroux stworzył postać znaną na całym świecie, budzącą zarazem strach i wzruszenie. Prowadzoną jak śledztwo, pełną napięcia powieść czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Na północy Anglii pan Earnshaw przywozi pewnego dnia do domu dziecko znalezione na ulicach Liverpoolu: Heathcliffa. Chłopiec dorasta w starym domu na Wichrowych Wzgórzach razem z Katarzyną, córką gospodarza, która nie odstępuje go na krok. Ale Katarzyna zwraca się ku Edgarowi Lintonowi, bogatemu sąsiadowi z doliny, a zraniony Heathcliff nie wybacza. Emily Brontë napisała tylko tę jedną powieść i opowiedziała w niej o jednej z najsłynniejszych miłości w literaturze: mrocznej i gwałtownej, silniejszej niż rozum. Historię, opowiadaną w dużej części przez służącą Nelly Dean, jak przy kominku, czyta się z zapartym tchem w języku, którego się uczysz.

W Hamburgu profesor Lidenbrock, porywczy uczony, odczytuje razem z siostrzeńcem Axelem stary pergamin. Pewien islandzki alchemik twierdzi w nim, że zszedł aż do środka Ziemi przez krater wulkanu. Profesor natychmiast wyrusza na Islandię z Axelem, który wcale nie czuje się pewnie, i najmuje tam Hansa, przewodnika równie spokojnego, co silnego. Pod ziemią odkrywają niekończące się korytarze, ogromne morze i stworzenia, które dawno wymarły. Juliusz Verne tak dobrze łączy naukę z wyobraźnią, że wierzymy w każdy etap podróży. Opowiedzianą przez Axela z humorem i napięciem powieść czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

W czasie pierwszej wojny światowej Frederic Henry, młody Amerykanin, prowadzi ambulanse dla armii włoskiej na górskim froncie. Poznaje tam Catherine Barkley, angielską pielęgniarkę. Ranny, trafia do szpitala w Mediolanie, a ich romans zmienia się w wielką miłość. Hemingway sam prowadził ambulanse na tym froncie, został ranny i kochał pielęgniarkę. Opowiada o wojnie bez bohaterstwa i o miłości, która próbuje uciec przed wojną. Krótkie, proste zdania i liczne dialogi sprawiają, że powieść czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

W Irlandii młody Stefan Dedalus dorasta w katolickiej rodzinie, która powoli ubożeje. Jako uczeń jezuitów, przez pewien czas przerażony kazaniem o piekle, dostaje nawet propozycję, by zostać księdzem. Ale czuje, jak rośnie w nim inne powołanie: powołanie do sztuki. Joyce opowiada tu, ledwie to ukrywając, o własnej młodości: o tym, jak wrażliwy chłopiec staje się pisarzem, który chce myśleć samodzielnie. Nazwisko jego bohatera nawiązuje do Dedala, postaci z mitologii greckiej, która zrobiła sobie skrzydła, by uciec. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami możesz odkryć tę wielką powieść Joyce'a w języku, którego się uczysz.

W spokojnym miasteczku na amerykańskim Zachodzie, na początku XX wieku, dwóch przyjaciół z dzieciństwa wpada na pomysł: wmówić wszystkim, że miasto stanie się wielkie. Dopóki ludzie w to wierzą, ceny działek rosną. Kupują ziemię, wytyczają nową dzielnicę i ściągają kolej. Pełna humoru satyra na łatwe pieniądze, przyjaźń i gorączkę spekulacji. Żywy ton i liczne dialogi sprawiają, że powieść czyta się przyjemnie w języku, którego się uczysz.

Aby uciec przed ojcem, brutalnym pijakiem, i przed wdową, która chce zrobić z niego dobrze wychowanego chłopca, Huckleberry Finn sprawia, że wszyscy uważają go za zmarłego. Płynie tratwą w dół Missisipi z Jimem, zbiegłym niewolnikiem. Z biegiem rzeki spotykają oszustów, zwaśnione rodziny i miasta pełne niebezpieczeństw. Huck sam opowiada, swoimi słowami urwisa, o przyjaźni, która wywraca wszystko, czego go nauczono. Hemingway mówił, że cała nowoczesna literatura amerykańska wywodzi się z tej książki. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami soczystą mowę Hucka i jego przygody czyta się z przyjemnością w języku, którego się uczysz.

Na początku XX wieku Emma Goldman, która w wieku szesnastu lat przybyła z Rosji do Stanów Zjednoczonych, przemierza kraj, broniąc anarchizmu, marzenia o społeczeństwie bez panów. W tych esejach atakuje więzienia, patriotyzm, małżeństwo bez miłości i purytańską hipokryzję oraz broni prawa kobiet do decydowania o własnym życiu. Jej teksty, zrodzone z wykładów, są bezpośrednie i celne. Także dziś skłaniają do myślenia o tym, co czyni każdego naprawdę wolnym. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami możesz czytać te zaangażowane teksty w języku, którego się uczysz.

Po katastrofie statku Guliwer, lekarz okrętowy, budzi się na plaży przywiązany do ziemi maleńkimi więzami: jest u Liliputów, ludu wysokiego na piętnaście centymetrów. W czasie kolejnych podróży sam będzie maleńki w krainie olbrzymów, a potem odkryje latającą wyspę i kraj rządzony przez rozumne konie. Pod pozorem baśni kryje się pełna humoru satyra na ludzi i ich spory. Książka zostawiła nawet słowo w słowniku: „liliput”. Guliwer opowiada swoje podróże jak dziennik pokładowy, a ten wielki klasyk czyta się z przyjemnością w języku, którego się uczysz.

Krąży zakazana sztuka teatralna zatytułowana „Król w żółci”. Pierwszy akt wydaje się niewinny, ale kto przeczyta drugi, popada w obłęd. W tym zbiorze opowiadań pewien człowiek wierzy, że ma rządzić Ameryką, rzeźbiarz odkrywa wodę, która zamienia żywe istoty w marmur, a malarza prześladuje stróż pobliskiego kościoła. Poznajemy tu Carcosę i Żółty Znak, tajemnice, które fascynowały H. P. Lovecrafta i wielu autorów po nim. Strach rodzi się z tego, czego nigdy nie mówi się do końca. Opowiadania czyta się jedno po drugim, we własnym tempie, w języku, którego się uczysz.

W Londynie, w deszczowym lutym, dwie kobiety, które się nie znają, czytają to samo krótkie ogłoszenie: mały średniowieczny zamek we Włoszech, nad morzem, wśród glicynii i słońca, jest do wynajęcia na kwiecień. Aby podzielić się kosztami, łączą siły z dwiema nieznajomymi, młodą arystokratką i starszą panią. Z dala od Londynu i swoich przyzwyczajeń każda z nich powoli się zmienia w świetle Włoch. Pełna światła i humoru powieść, po której chce się wyjechać. Tę napisaną lekkim i żywym stylem powieść czyta się z przyjemnością w języku, którego się uczysz.

Po osiemnastu latach w Bastylii doktor Manette wychodzi na wolność i odnajduje córkę Lucie, która uważała go za zmarłego. W Londynie Lucie spotyka dwóch mężczyzn, którzy są do siebie dziwnie podobni: Charlesa Darnaya, francuskiego arystokratę, który wyrzekł się swojego nazwiska, i Sydneya Cartona, błyskotliwego, ale zgorzkniałego adwokata. Wkrótce wybucha rewolucja i wciąga ich wszystkich do Paryża. Jej pierwsze zdanie, „Były to czasy najlepsze, były to czasy najgorsze”, jest jednym z najsłynniejszych w literaturze, a zakończenie wciąż porusza czytelników. Pełną napięcia i zwrotów akcji powieść czyta się z zapartym tchem w języku, którego się uczysz.

Pewnego ranka w Londynie skromny architekt znajduje w swojej wannie ciało nieznajomego, który ma na sobie tylko złote binokle. Tego samego dnia bez śladu znika bogaty finansista. Lord Peter Wimsey, elegancki arystokrata i detektyw amator, podejmuje śledztwo z pomocą Buntera, swojego wiernego kamerdynera. To pierwsze śledztwo lorda Petera, bohatera równie zabawnego, co błyskotliwego, który pod beztroską miną kryje niezawodną intuicję. Dzięki dialogom pełnym humoru powieść czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Paryż, koniec XIX wieku. Georges Duroy, były żołnierz bez grosza, przypadkiem spotyka kolegę, który został dziennikarzem i wprowadza go do swojej gazety. Przystojny, bez talentu i bez skrupułów, Duroy szybko pojmuje, że kobiety mogą mu otworzyć wszystkie drzwi. Maupassant kreśli portret uwodziciela gotowego na wszystko, by odnieść sukces, i bez ogródek pokazuje kulisy prasy, polityki i pieniędzy. Dzięki żywym rozdziałom i jasnemu stylowi powieść czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Iwan Iljicz jest szanowanym sędzią, który zbudował sobie wygodne, przyzwoite i uporządkowane życie. Pewnego dnia, po banalnym upadku, w boku pojawia się dziwny ból, który już go nie opuszcza. Powoli rozumie, że jego choroba jest poważna, a rodzina woli udawać, że nic nie widzi. W obliczu śmierci zastanawia się, czy naprawdę żył. To krótkie opowiadanie Tołstoja nic nie straciło ze swojej siły: stawia pytanie, które każdy w końcu sobie zadaje, o to, co naprawdę się liczy. To opowiadanie, napisane prostym i bezpośrednim stylem, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Albert Einstein sam wyjaśnia teorię względności szerokiej publiczności. Aby go zrozumiano, sięga po codzienne przykłady: pociąg jadący wzdłuż peronu, dwie błyskawice, które uderzają w tej samej chwili, kamień upuszczony z okna wagonu. Nie trzeba zaawansowanej matematyki, by za nim nadążyć, od prędkości światła po zakrzywienie przestrzeni. Wreszcie rozumiemy, dlaczego czas i przestrzeń nie są tym, czym nam się wydawały, a wyjaśnia to sam Einstein. Tę książkę, napisaną jasnym stylem i podzieloną na krótkie rozdziały, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Po latach spędzonych w Paryżu Lubow Raniewska wraca do swojego prowincjonalnego majątku, pogrążonego w długach. Trzeba zdecydować o losie wiśniowego sadu, ogrodu jej dzieciństwa. Wokół niej spotykają się brat, córki, stary lokaj, wieczny student i kupiec, którego ojciec był chłopem pańszczyźnianym u tej rodziny. To ostatnia sztuka Czechowa, którą sam nazywał komedią: łączy śmiech z melancholią w łagodnym pożegnaniu ze znikającym światem. Tę krótką sztukę, napisaną w całości w dialogach, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Urodzony nad rzeką Tormes, w nędznej rodzinie, mały Łazik zostaje przewodnikiem niewidomego żebraka, swojego pierwszego pana. Aby nie umrzeć z głodu, uczy się go okradać: pije jego wino przez słomkę i podkrada mu kiełbasę. Potem służy skąpemu księdzu, a następnie zrujnowanemu giermkowi, który kryje nędzę pod pięknymi strojami. Ta krótka opowieść pełna sprytu i czarnego humoru, wydana bez nazwiska autora w 1554 roku, a potem zakazana przez inkwizycję, jest pierwszą w ogóle powieścią łotrzykowską. Łazik sam z przekorą opowiada swoje przygody, a krótkie rozdziały czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Harpagon, bogaty mieszczanin, który ma obsesję na punkcie swojej szkatuły pełnej złota, chce wyswatać dzieci z majętnymi partiami, żeby nic nie wydać, i sam poślubić młodą Mariannę. Ale jego syn Kleant kocha właśnie Mariannę, córka Eliza kocha Walerego, a sprytny służący wypatrzył szkatułę. To jedna z najsłynniejszych komedii Molière'a. Jej bohater stał się rzeczownikiem pospolitym, „harpagon”, a jego okrzyk „Bez posagu!” bawi od ponad trzech stuleci. Napisaną w żywych dialogach i pełną qui pro quo sztukę czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.