Pełny katalog

W Londynie malarz maluje portret Doriana Graya, młodego mężczyzny o niezwykłej urodzie. Przed obrazem Dorian wypowiada życzenie: chce na zawsze pozostać młody, a starzeć się ma zamiast niego portret. Pod wpływem cynicznego lorda Henryka rzuca się w życie pełne przyjemności, a każdy jego grzech zostawia ślad na płótnie. Dorian ukrywa więc obraz przed wszystkimi. Fascynująca historia o pięknie, złu i cenie wiecznej młodości, w której błyszczy dowcip Oscara Wilde'a. Dialogi pełne humoru sprawiają, że powieść czyta się z zaciekawieniem w języku, którego się uczysz.

W latach 1793-1795 angielska pisarka Mary Wollstonecraft pisze niemal codziennie do Gilberta Imlaya, Amerykanina, którego kocha. Wszystko zaczyna się w Paryżu, w czasie rewolucji: aby uniknąć więzienia, które grozi Anglikom, każe się nazywać „Madame Imlay”. Ale Imlay często wyjeżdża, a ona pisze do niego z Hawru, gdzie rodzi się ich córka Fanny, a potem ze Szwecji i Norwegii. Te intymne listy pokazują autorkę „Wołania o prawa kobiety” taką, jaka była: wolną kobietę, która szczerze mówi, czego oczekuje od miłości. Te czułe, żywe, czasem kpiące listy czyta się jeden po drugim, we własnym tempie, w języku, którego się uczysz.

W Atenach poeta Agaton świętuje zwycięstwo w konkursie tragików. Jego goście, wśród nich Sokrates, postanawiają spędzić wieczór na wygłaszaniu, jeden po drugim, pochwały Erosa. Komediopisarz Arystofanes opowiada, że ludzie byli kiedyś podwójni, a odkąd Zeus przeciął ich na pół, szukają swojej drugiej połowy. To z tego dialogu pochodzi wyrażenie „miłość platoniczna”. Jego pytania wciąż mówią coś każdemu: dlaczego kochamy i czego naprawdę szukamy w drugim człowieku? Napisany jak rozmowa przyjaciół, z tłumaczeniem zawsze przed oczami, ten krótki dialog czyta się w języku, którego się uczysz.

W Wiedniu słynny pisarz wraca do domu w dniu swoich urodzin i znajduje długi list, bez nazwiska i bez adresu. Pewna kobieta opowiada mu swoje życie: kocha go od trzynastego roku życia, od dnia, w którym zamieszkał w mieszkaniu naprzeciwko. Przez lata wiele razy ją mijał, ale nigdy jej nie rozpoznał. Kim jest ta nieznajoma i dlaczego pisze do niego właśnie teraz? To krótkie opowiadanie Stefana Zweiga jest jedną z najpiękniejszych historii miłości bez wzajemności. Napisane jak zwierzenie, jednym głosem, czyta się je jednym tchem w języku, którego się uczysz.

Na północy Anglii pan Earnshaw przywozi pewnego dnia do domu dziecko znalezione na ulicach Liverpoolu: Heathcliffa. Chłopiec dorasta w starym domu na Wichrowych Wzgórzach razem z Katarzyną, córką gospodarza, która nie odstępuje go na krok. Ale Katarzyna zwraca się ku Edgarowi Lintonowi, bogatemu sąsiadowi z doliny, a zraniony Heathcliff nie wybacza. Emily Brontë napisała tylko tę jedną powieść i opowiedziała w niej o jednej z najsłynniejszych miłości w literaturze: mrocznej i gwałtownej, silniejszej niż rozum. Historię, opowiadaną w dużej części przez służącą Nelly Dean, jak przy kominku, czyta się z zapartym tchem w języku, którego się uczysz.

Paryż, koniec XIX wieku. Georges Duroy, były żołnierz bez grosza, przypadkiem spotyka kolegę, który został dziennikarzem i wprowadza go do swojej gazety. Przystojny, bez talentu i bez skrupułów, Duroy szybko pojmuje, że kobiety mogą mu otworzyć wszystkie drzwi. Maupassant kreśli portret uwodziciela gotowego na wszystko, by odnieść sukces, i bez ogródek pokazuje kulisy prasy, polityki i pieniędzy. Dzięki żywym rozdziałom i jasnemu stylowi powieść czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

W Petersburgu Herman, młody oficer, co noc patrzy, jak koledzy grają w karty, ale sam nigdy nie stawia. Dowiaduje się, że pewna stara hrabina zna podobno sekret trzech kart, które wygrywają na pewno. Aby się do niej zbliżyć, zaleca się do Lizawiety, ubogiej dziewczyny mieszkającej u hrabiny, i pewnej nocy zakrada się do domu. To krótkie opowiadanie Puszkina podsyca napięcie do samego końca i zostawia wątpliwość: przypadek, obłęd czy coś nadprzyrodzonego? Czyta się je jednym tchem w języku, którego się uczysz.

Gustaw von Aschenbach, sławny i starzejący się pisarz, wyczerpany pracą, wyjeżdża na odpoczynek do Wenecji. W wielkim hotelu na Lido zachwyca go uroda młodego polskiego chłopca, Tadzia, która wydaje mu się doskonała. Tymczasem w mieście po cichu szerzy się epidemia. Ta krótka powieść mówi o fascynacji pięknem i o człowieku, który zawsze panował nad sobą, a teraz powoli traci kontrolę. To jedna z najsłynniejszych opowieści XX wieku. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami możesz czytać to arcydzieło w języku, którego się uczysz.

W Andaluzji podróżujący uczony spotyka poszukiwanego bandytę, don José, a potem, w Kordobie, Cygankę, która wróży z ręki: Carmen. Kilka miesięcy później odnajduje don José w więzieniu, w przeddzień egzekucji, i słucha opowieści o jego życiu. Młody żołnierz, któremu wróżono awans, don José stracił wszystko w dniu, w którym spotkał Carmen. Wolna i zuchwała, Carmen nikomu nie ulega: stała się jedną z najsłynniejszych bohaterek na świecie, a samo jej imię kojarzy się z namiętnością. To krótkie opowiadanie czyta się jednym tchem w języku, którego się uczysz.

Siedemnastoletni kawaler des Grieux, młodzieniec z dobrej rodziny, spotyka w Amiens piękną Manon Lescaut, którą wiozą do klasztoru. Natychmiast z nią ucieka i dla niej wyrzeka się wszystkiego: rodziny, majątku, honoru. Wśród ucieczek, oszustw w karty i pobytów w więzieniu pójdzie za nią aż do Luizjany. Manon kocha des Grieux, ale kocha też zbytek, i w tym cała jej tajemnica: nigdy nie wiadomo, czy go zdradzi, czy pójdzie za nim. Ta opowieść, wydana w 1731 roku, pozostaje jedną z najpiękniejszych historii namiętności w literaturze. Opowiedzianą przez samego des Grieux historię czyta się jednym tchem w języku, którego się uczysz.

Jonathan Harker, młody notariusz, jedzie do Transylwanii, aby sfinalizować sprzedaż posiadłości pod Londynem hrabiemu Drakuli. W odludnym zamku zauważa, że gospodarz nigdy nie je, nigdy nie pokazuje się za dnia i nie odbija się w lustrze. Wkrótce Jonathan rozumie, że jest więźniem. To powieść, która stworzyła najsłynniejszego z wampirów i na zawsze utrwaliła jego obraz: zamek, noc, kły i czający się strach. Tę powieść, opowiedzianą w dziennikach i listach, czyta się jak thriller w języku, którego się uczysz.

Laura mieszka sama z ojcem w odludnym zamku w Styrii, z dala od sąsiadów. Pewnego wieczoru po wypadku powozu pod ich dachem zostaje młoda nieznajoma, Carmilla, piękna, omdlewająca i pełna czułości dla Laury. Wkrótce w okolicznych wioskach umierają dziewczęta, a sama Laura słabnie, niepokojona dziwnymi snami. Carmilla wstaje późno i nie chce powiedzieć, skąd pochodzi: w tym cała jej tajemnica. Ta krótka powieść, wydana ćwierć wieku przed „Drakulą”, na długo utrwaliła postać kobiety wampira. Opowiedzianą przez Laurę jak zwierzenie powieść czyta się jednym tchem w języku, którego się uczysz.

W Paryżu Thérèse, młoda kobieta z wielkiego świata, wydana za mąż bez miłości, nudzi się w swoim eleganckim salonie. W czasie podróży do Florencji, miasta, którego herbem jest czerwona lilia, zakochuje się w Jacques'u Dechartre, wrażliwym i namiętnym artyście. Ale Jacques jest zazdrosny, a przeszłość Thérèse zaczyna go prześladować. Wielka historia miłości i zazdrości w słońcu Toskanii, spod pióra Anatola France'a, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami możesz czytać tę piękną powieść w języku, którego się uczysz.

Pewnej nocy na statku wracającym z Azji pasażer, który nigdy nie śpi, zaczepia narratora i wyjawia mu swój sekret. Jako lekarz na odludnej placówce w Indiach Holenderskich przyjął wizytę Europejki, pięknej i dumnej, która przyszła prosić go o zakazany zabieg. Odmówił, z dumy w tym samym stopniu co z pożądania, a potem rzucił się w pościg za tą kobietą jak człowiek ogarnięty szaleństwem. Stąd tytuł: amok to ten wściekły szał, który na Malajach pcha człowieka do biegu przed siebie. To krótkie opowiadanie Stefana Zweiga czyta się jednym tchem w języku, którego się uczysz.

W pensjonacie na Riwierze mężatka ucieka z młodym mężczyzną poznanym poprzedniego dnia, a goście są oburzeni. Tylko narrator jej broni. Wkrótce potem stara angielska dama, pani C., powierza mu sekret, który skrywa od ponad dwudziestu lat: jeden dzień ze swojego życia, który zaczął się pewnego wieczoru w kasynie w Monte Carlo, gdy patrzyła na dłonie młodego gracza. Stefan Zweig jest mistrzem zwierzenia i nagłej namiętności: powoli rozumiemy, jak dwadzieścia cztery godziny mogą wywrócić całe życie. To krótkie opowiadanie czyta się jednym tchem w języku, którego się uczysz.

Na Kaukazie lat trzydziestych XIX wieku stary kapitan opowiada podróżnemu historię Peczorina, błyskotliwego, znudzonego życiem młodego rosyjskiego oficera, groźnego dla tych, którzy go kochają. Potem podróżny wchodzi w posiadanie jego dziennika. Czytamy w nim, jak Peczorin uwodzi księżniczkę z czystej nudy i jak z zimną krwią staje do pojedynku, niemal z ciekawości. Lermontow, który sam zginął w pojedynku w wieku dwudziestu sześciu lat, uczynił z Peczorina jedną z najbardziej fascynujących postaci literatury rosyjskiej: bohatera, który bohaterem nie jest. Tę powieść, złożoną z pięciu krótkich opowieści, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.