Pełny katalog

Alicja, ciekawska dziewczynka, idzie za bardzo się spieszącym Białym Królikiem i wpada do nory, która prowadzi ją do dziwnej krainy. Rośnie tam, maleje i spotyka Kota z Cheshire, Szalonego Kapelusznika i królową, która chce wszystkim ścinać głowy. Między snem a absurdem ta baśń bezustannie bawi się słowami i logiką, a czyta się ją z tą samą przyjemnością w każdym wieku. Proste zdania i żywe dialogi sprawiają, że to idealny pierwszy klasyk do czytania w języku, którego się uczysz.

Londyn, rok 1872. Fileas Fogg, bardzo metodyczny angielski dżentelmen, zakłada się o fortunę, że objedzie świat w osiemdziesiąt dni. Wyrusza jeszcze tego samego wieczoru z Obieżyświatem, swoim nowym służącym, zaradnym Francuzem. Inspektor Fix rusza za nimi w pościg, przekonany, że ma do czynienia ze złodziejem. Statkiem, pociągiem, a nawet na grzbiecie słonia Fogg walczy z czasem, a nieprzewidziane zdarzenia następują po sobie aż do ostatniej strony. Pełną rytmu i humoru powieść czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Na angielskiej prowincji pani Bennet myśli tylko o jednym: jak wydać za mąż swoje pięć córek. Przybycie w sąsiedztwo pana Bingleya, bogatego młodego człowieka, napawa ją radością, ale jego przyjaciel, pan Darcy, już na pierwszym balu okazuje się chłodny i wyniosły. Elżbieta, druga z sióstr, bystra i kpiąca, od razu nabiera do niego niechęci. Błyskotliwe riposty i pełne humoru spojrzenie na rodziny i małżeństwa czynią z tej powieści jedną z najbardziej kochanych komedii w literaturze. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami elegancki i ironiczny styl Jane Austen czyta się z przyjemnością w języku, którego się uczysz.

Pewien szlachcic z La Manchy przeczytał tyle romansów rycerskich, że postradał zmysły. Jako Don Kichot wyrusza w drogę na starym, chudym koniu, razem z Sanchem Pansą, gadatliwym chłopem pełnym zdrowego rozsądku, któremu obiecał wyspę. Rycerz bierze karczmy za zamki, a wiatraki za olbrzymów. Ta zabawna i zarazem wzruszająca powieść dała światu obraz znany wszędzie: walkę z wiatrakami. Często uważa się ją za pierwszą nowoczesną powieść. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami możesz czytać ten wielki klasyk w języku, którego się uczysz.

Arsène Lupin, dżentelmen włamywacz, z elegancją i humorem odbiera najbogatszym klejnoty i obrazy, a z policji sobie kpi. Zdarza mu się nawet uprzedzać ofiary przed uderzeniem, a tym, którzy go ścigają, nieustannie się wymyka. Podstępy, przebrania i zwroty akcji: nigdy nie wiadomo, gdzie się pojawi ani pod jaką twarzą. Żywy i lekki ton sprawia, że tę książkę czyta się z prawdziwą radością w języku, którego się uczysz.

Amerykańska rodzina kupuje stary angielski zamek, w którym od trzech stuleci straszy duch sir Simona. Ale nowi mieszkańcy niczego się nie boją: zmywają plamę krwi, którą duch co noc przywraca, i proponują mu oliwę do zbyt hałaśliwych łańcuchów. Opowieść o duchach na opak, w której to upiór jest przerażony, pełna humoru i, z czasem, czułości. To krótkie opowiadanie Oscara Wilde'a czyta się jednym tchem w języku, którego się uczysz.

Nad brzegiem Missisipi Tomek Sawyer, psotny chłopiec wychowywany przez ciotkę Polly, woli przygody od szkoły. Za karę ma pomalować na biało długi płot i tak to urządza, że koledzy oddają mu swoje skarby za prawo malowania zamiast niego. Pewnej nocy razem z przyjacielem Huckiem Finnem potajemnie staje się świadkiem morderstwa na cmentarzu. Ucieczka na wyspę, poszukiwanie skarbu, jaskinia, w której można się zgubić: to wielka powieść o wolnym dzieciństwie, zabawna i trochę straszna, której się nie zapomina. Tę pełną humoru i żywych dialogów powieść czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Aby uciec od obowiązków, dwaj młodzi ludzie z londyńskiego dobrego towarzystwa kłamią z zimną krwią. Jack wymyśla sobie brata o imieniu Ernest i przybiera to imię za każdym razem, gdy jedzie zabawić się w mieście. Algernon z kolei wymyśla chorego przyjaciela, by unikać nudnych kolacji. Wszystko się komplikuje, gdy dwie młode kobiety oświadczają, że poślubią tylko mężczyznę o imieniu Ernest. To najzabawniejsza komedia Oscara Wilde'a, w której każda kwestia iskrzy dowcipem. Tę komedię, napisaną w żywych, krótkich dialogach, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

W małej wiosce w dolinie rzeki Hudson opowiada się, że nocą po drogach galopuje jeździec bez głowy. Ichabod Crane, chudy i bardzo przesądny nauczyciel, zaleca się do córki bogatego miejscowego farmera, pod okiem rywala znacznie od niego silniejszego. To zabawne i zarazem niepokojące krótkie opowiadanie jest jedną z najsłynniejszych amerykańskich historii o duchach, idealną na jesienny wieczór. Czyta się je jednym tchem w języku, którego się uczysz.

W tym zbiorze dwunastu historii Rudyard Kipling wyjaśnia dziecku, które nazywa swoim „Najmilszym”, skąd wieloryb ma swoje gardło, wielbłąd garb, lampart cętki, a słoń trąbę. Dowiadujemy się też, jak wymyślono pierwszy list i pismo. Pełne zabaw dźwiękami, refrenów i wymyślonych słów, te zabawne i figlarne bajki są stworzone do czytania na głos, dzieciom i dorosłym. Krótkie i rytmiczne, te historie czyta się jedną po drugiej w języku, którego się uczysz.

Po powrocie z Europy doktor Simão Bacamarte osiada w Itaguaí, małym miasteczku w Brazylii, i otwiera tam zakład dla obłąkanych, Zielony Dom, aby metodycznie badać szaleństwo. Najpierw zamyka w nim kilku nieco dziwnych mieszkańców, potem szanowanych obywateli, a w końcu tyle osób, że w zakładzie mieszkają cztery piąte miasteczka. Z cierpką ironią Machado de Assis, największy pisarz Brazylii, stawia pytanie, które bawi i skłania do myślenia: kto decyduje o tym, co jest normalne? To krótkie opowiadanie, pełne humoru, czyta się jednym tchem w języku, którego się uczysz.

Bohaterem każdego z tych dwóch petersburskich opowiadań jest drobny urzędnik. Akakiusz Akakiewicz, kopista wyśmiewany przez kolegów, przez całe miesiące odmawia sobie wszystkiego, by uszyć sobie nowy płaszcz. Kowalow natomiast budzi się pewnego ranka bez nosa i wkrótce spotyka go na ulicy, w mundurze i w randze wyższej niż on sam. Gogol łączy śmiech z litością w mieście, w którym rządzi absurd. Dostojewskiemu przypisuje się słynne zdanie: „Wszyscy wyszliśmy z «Płaszcza» Gogola”. Te dwa krótkie opowiadania czyta się każde jednym tchem w języku, którego się uczysz.

Młody Kandyd, wychowany w zamku w Westfalii, uczy się od swojego nauczyciela Panglossa, że „wszystko dzieje się jak najlepiej na tym najlepszym z możliwych światów”. Wypędzony za pocałunek z piękną Kunegundą, przechodzi przez wojnę, inkwizycję, trzęsienie ziemi w Lizbonie i kolonie Ameryki. Przy każdej katastrofie Kandyd powtarza lekcję mistrza, a Wolter z bezlitosnym humorem kpi z tych, którzy chcą wszystko wyjaśnić. Jego formuła o „najlepszym z możliwych światów” zapadła wszystkim w pamięć. Bardzo krótkie rozdziały i cięta ironia sprawiają, że tę powiastkę czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

W 1625 roku młody d'Artagnan opuszcza rodzinną Gaskonię i jedzie do Paryża, na śmiesznym koniu i z listem do kapitana królewskich muszkieterów. Już pierwszego dnia wyzywa na pojedynek trzech muszkieterów, Atosa, Portosa i Aramisa, którzy zostają jego przyjaciółmi na całe życie. Razem bronią królowej przed kardynałem Richelieu i groźną Milady. Pojedynki, galopady i spiski: wielka powieść płaszcza i szpady i jedna z najpiękniejszych historii przyjaźni w literaturze. Pełną humoru, akcji i żywych dialogów powieść czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

W Cranford, małym prowincjonalnym miasteczku, niemal wszystkie domy prowadzą panie, często ubogie, które nigdy nie rozmawiają o pieniądzach. Narratorka, Mary Smith, spędza tam długie tygodnie u panny Matty, nieśmiałej i bardzo dobrej córki zmarłego pastora. Spotykamy tu krowę ubraną we flanelę, dawno odrzuconą miłość i strach przed złodziejami, który ogarnia całe miasteczko. Elizabeth Gaskell opowiada o tych małych życiach z czułym humorem. Zabawna i wzruszająca książka o cichej dobroci i wzajemnej pomocy. Tę książkę, złożoną z krótkich scen niczym z kolejnych wizyt, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Aby uciec przed ojcem, brutalnym pijakiem, i przed wdową, która chce zrobić z niego dobrze wychowanego chłopca, Huckleberry Finn sprawia, że wszyscy uważają go za zmarłego. Płynie tratwą w dół Missisipi z Jimem, zbiegłym niewolnikiem. Z biegiem rzeki spotykają oszustów, zwaśnione rodziny i miasta pełne niebezpieczeństw. Huck sam opowiada, swoimi słowami urwisa, o przyjaźni, która wywraca wszystko, czego go nauczono. Hemingway mówił, że cała nowoczesna literatura amerykańska wywodzi się z tej książki. Z tłumaczeniem zawsze przed oczami soczystą mowę Hucka i jego przygody czyta się z przyjemnością w języku, którego się uczysz.

Po katastrofie statku Guliwer, lekarz okrętowy, budzi się na plaży przywiązany do ziemi maleńkimi więzami: jest u Liliputów, ludu wysokiego na piętnaście centymetrów. W czasie kolejnych podróży sam będzie maleńki w krainie olbrzymów, a potem odkryje latającą wyspę i kraj rządzony przez rozumne konie. Pod pozorem baśni kryje się pełna humoru satyra na ludzi i ich spory. Książka zostawiła nawet słowo w słowniku: „liliput”. Guliwer opowiada swoje podróże jak dziennik pokładowy, a ten wielki klasyk czyta się z przyjemnością w języku, którego się uczysz.

Urodzony nad rzeką Tormes, w nędznej rodzinie, mały Łazik zostaje przewodnikiem niewidomego żebraka, swojego pierwszego pana. Aby nie umrzeć z głodu, uczy się go okradać: pije jego wino przez słomkę i podkrada mu kiełbasę. Potem służy skąpemu księdzu, a następnie zrujnowanemu giermkowi, który kryje nędzę pod pięknymi strojami. Ta krótka opowieść pełna sprytu i czarnego humoru, wydana bez nazwiska autora w 1554 roku, a potem zakazana przez inkwizycję, jest pierwszą w ogóle powieścią łotrzykowską. Łazik sam z przekorą opowiada swoje przygody, a krótkie rozdziały czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Harpagon, bogaty mieszczanin, który ma obsesję na punkcie swojej szkatuły pełnej złota, chce wyswatać dzieci z majętnymi partiami, żeby nic nie wydać, i sam poślubić młodą Mariannę. Ale jego syn Kleant kocha właśnie Mariannę, córka Eliza kocha Walerego, a sprytny służący wypatrzył szkatułę. To jedna z najsłynniejszych komedii Molière'a. Jej bohater stał się rzeczownikiem pospolitym, „harpagon”, a jego okrzyk „Bez posagu!” bawi od ponad trzech stuleci. Napisaną w żywych dialogach i pełną qui pro quo sztukę czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.

Pewnego zimowego wieczoru Alicja przechodzi przez lustro w salonie i odkrywa dom, w którym wszystko jest odwrócone. Na zewnątrz okolica tworzy ogromną szachownicę, przez którą Alicja musi przejść pole po polu, aby zostać królową. Po drodze spotyka Tweedledum i Tweedledee, Humpty Dumpty siedzącego na murze i Czerwoną Królową, która biegnie bez przerwy, by zostać w miejscu. W tej kontynuacji „Alicji w Krainie Czarów” zabaw słowami i logiką jest jeszcze więcej. To tutaj pojawia się słynny wiersz „Dżabbersmok”. Proste zdania i żywe dialogi sprawiają, że to idealny klasyk do czytania w języku, którego się uczysz.

W angielskiej wiosce Emma Woodhouse, młoda, piękna, bogata i pewna siebie, bawi się w swatanie innych. Bierze pod swoje skrzydła Harriet, dziewczynę bez majątku, i postanawia znaleźć jej męża po swojemu. Ale Emma źle czyta w sercach, począwszy od własnego. Komedia pełna nieporozumień, w której Jane Austen czule kpi ze swojej bohaterki, a my śmiejemy się z jej błędów, zanim się w nich rozpoznamy. Jej błyskotliwe dialogi czyta się z przyjemnością w języku, którego się uczysz.

W puszczy nad rzeką Parana zwierzęta mówią, pracują i kłócą się. W tych ośmiu opowiadaniach olbrzymi żółw niesie aż do miasta człowieka, który go kiedyś wyleczył, flamingi idą na bal w pończochach z wężowej skóry, a krokodyle ruszają na wojnę ze statkiem. Horacio Quiroga napisał te historie dla swoich dzieci, w puszczy, w której mieszkał. Są zabawne, czasem okrutne, a jedna z nich wyjaśnia, dlaczego flamingi mają czerwone nogi. Krótkie i napisane prostymi zdaniami, te opowiadania czyta się jedno po drugim w języku, którego się uczysz.

Siedemnastoletnia Katarzyna Morland, córka pastora, uwielbia powieści grozy. W Bath, mieście balów i wód, zaprzyjaźnia się z uroczą Izabelą Thorpe i z Henrym Tilneyem, młodym pastorem pełnym humoru. Gdy ojciec Henry'ego zaprasza ją do swojego starego opactwa Northanger, Katarzyna myśli, że przeżywa jedną ze swoich powieści: burzliwa noc, papiery ukryte w starym meblu, tajemnicza śmierć pani Tilney. Jane Austen dobrodusznie kpi tu z modnych powieści swoich czasów i ze wszystkiego, co potrafi wymyślić wyobraźnia. Humor i żywe dialogi sprawiają, że powieść czyta się z prawdziwą radością w języku, którego się uczysz.

Sylwia ma poślubić Doranta, którego nigdy nie widziała. Aby mu się przyjrzeć, nie będąc rozpoznaną, zamienia się miejscami ze swoją służącą Lizetą. Ale Dorant wpadł dokładnie na ten sam pomysł i przybywa przebrany za lokaja. Każde z nich zakochuje się więc w kimś, kogo bierze za służącego, i nie wie, co zrobić ze swoim sercem. To najsłynniejsza komedia Marivaux, bardzo subtelna gra masek i uczuć. Jej autor dał nawet językowi francuskiemu słowo: marivaudage, czyli wytworne, zalotne przekomarzanie się. Tę komedię, napisaną w żywych, krótkich dialogach, czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.