Dziewiętnastowieczny francuski powieściopisarz i dramaturg, mistrz historycznej powieści przygodowej drukowanej w odcinkach. Napisał „Hrabiego Monte Christo”, „Trzech muszkieterów” i „Dwadzieścia lat później”, czytane dla tempa i postaci.
Alexandre Dumas urodził się w 1802 roku w Villers-Cotterêts, na północny wschód od Paryża. Jego ojciec, generał Thomas-Alexandre Dumas, syn francuskiego markiza i niewolnicy z Saint-Domingue, zmarł, gdy chłopiec miał cztery lata. Po przeprowadzce do Paryża na początku lat dwudziestych XIX wieku Dumas pracował jako kopista u księcia Orleanu, a sławę przyniósł mu teatr: sztuka „Henryk III i jego dwór” (1829) była jednym z pierwszych wielkich sukcesów dramatu romantycznego.
Trwałą sławę zawdzięcza jednak historycznym powieściom przygodowym, drukowanym w odcinkach w gazetach. We współpracy z Auguste'em Maquetem napisał „Trzech muszkieterów” (1844), „Hrabiego Monte Christo” (1844–1846), „Dwadzieścia lat później” (1845) i „Królową Margot” (1845), do dziś lubiane za tempo akcji i bohaterów.
Równie rozrzutny, co pracowity, kazał sobie zbudować zamek Monte-Cristo i popadł w olbrzymie długi. W 1860 roku dołączył do wyprawy Garibaldiego we Włoszech, a zmarł w 1870 roku w Puys, niedaleko Dieppe. W 2002 roku jego prochy przeniesiono do paryskiego Panteonu.
