Slika Dorijana Greja

دیباچه

The Preface

هنرمند آفرینندهٔ چیزهای زیباست.

The artist is the creator of beautiful things.

آشکار کردن هنر و پنهان داشتن هنرمند، غایت هنر است.

To reveal art and conceal the artist is art’s aim.

منتقد کسی است که بتواند برداشت خود را از چیزهای زیبا به شیوه‌ای دیگر یا در ماده‌ای تازه بازگرداند.

The critic is he who can translate into another manner or a new material his impression of beautiful things.

والاترین شکل نقد، همچون پست‌ترین شکل آن، گونه‌ای از شرح‌حال‌نویسی است.

The highest as the lowest form of criticism is a mode of autobiography.

آنان که در چیزهای زیبا معانی زشت می‌یابند، تباه‌اند بی‌آنکه دلربا باشند.

Those who find ugly meanings in beautiful things are corrupt without being charming.

این عیبی است.

This is a fault.

آنان که در چیزهای زیبا معانی زیبا می‌یابند، فرهیختگان‌اند.

Those who find beautiful meanings in beautiful things are the cultivated.

برای اینان امیدی هست.

For these there is hope.

ایشان برگزیدگانی‌اند که چیزهای زیبا برایشان تنها معنای زیبایی دارد.

They are the elect to whom beautiful things mean only beauty.

چیزی به نام کتاب اخلاقی یا غیراخلاقی وجود ندارد.

There is no such thing as a moral or an immoral book.

کتاب‌ها یا خوب نوشته شده‌اند،

Books are well written,

یا بد نوشته شده‌اند.

or badly written.

همین و بس.

That is all.

بیزاری قرن نوزدهم از واقع‌گرایی، خشم کالیبان است از دیدن چهرهٔ خویش در آینه.

The nineteenth century dislike of realism is the rage of Caliban seeing his own face in a glass.

بیزاری قرن نوزدهم از رمانتیسم، خشم کالیبان است از ندیدن چهرهٔ خویش در آینه.

The nineteenth century dislike of romanticism is the rage of Caliban not seeing his own face in a glass.

زندگی اخلاقی انسان بخشی از مصالح کار هنرمند است،

The moral life of man forms part of the subject-matter of the artist,

اما اخلاقِ هنر در کاربرد کامل وسیله‌ای ناکامل نهفته است.

but the morality of art consists in the perfect use of an imperfect medium.

هیچ هنرمندی در پی اثبات چیزی نیست.

No artist desires to prove anything.

حتی چیزهایی که راست‌اند می‌توانند اثبات شوند.

Even things that are true can be proved.

هیچ هنرمندی همدلی اخلاقی ندارد.

No artist has ethical sympathies.

همدلی اخلاقی در هنرمند، تصنعی نابخشودنی در سبک است.

An ethical sympathy in an artist is an unpardonable mannerism of style.

هیچ هنرمندی هرگز بیمارگون نیست.

No artist is ever morbid.

هنرمند می‌تواند همه‌چیز را بیان کند.

The artist can express everything.

اندیشه و زبان برای هنرمند ابزارهای یک هنرند.

Thought and language are to the artist instruments of an art.

رذیلت و فضیلت برای هنرمند مصالح یک هنرند.

Vice and virtue are to the artist materials for an art.

از منظر صورت،

From the point of view of form,

نمونهٔ همهٔ هنرها هنر موسیقی‌دان است.

the type of all the arts is the art of the musician.

از منظر احساس،

From the point of view of feeling,

پیشهٔ بازیگر نمونه است.

the actor’s craft is the type.

هر هنری در آنِ واحد هم سطح است و هم نماد.

All art is at once surface and symbol.

آنان که به زیر سطح می‌روند، به خطر خویش چنین می‌کنند.

Those who go beneath the surface do so at their peril.

آنان که نماد را می‌خوانند، به خطر خویش چنین می‌کنند.

Those who read the symbol do so at their peril.

این تماشاگر است،

It is the spectator,

نه زندگی،

and not life,

که هنر به‌راستی بازتابش می‌دهد.

that art really mirrors.

اختلاف آرا دربارهٔ یک اثر هنری نشان می‌دهد که آن اثر نو است،

Diversity of opinion about a work of art shows that the work is new,

پیچیده است،

complex,

و سرزنده.

and vital.

آنجا که منتقدان اختلاف دارند،

When critics disagree,

هنرمند با خویشتن هماهنگ است.

the artist is in accord with himself.

می‌توانیم آدمی را که چیزی سودمند می‌سازد ببخشیم، تا زمانی که شیفتهٔ آن نباشد.

We can forgive a man for making a useful thing as long as he does not admire it.

تنها عذر ساختن چیزی بی‌فایده آن است که آدمی سخت شیفتهٔ آن باشد.

The only excuse for making a useless thing is that one admires it intensely.