La crida de Cthulhu

«Τέτοιων μεγάλων δυνάμεων ή όντων μπορεί κάλλιστα να υπάρχει κάποιο κατάλοιπο ...

“Of such great powers or beings there may be conceivably a survival ...

ένα κατάλοιπο μιας απροσμέτρητα μακρινής εποχής, όταν ...

a survival of a hugely remote period when ...

η συνείδηση εκδηλωνόταν,

consciousness was manifested,

ίσως,

perhaps,

σε μορφές και σχήματα που έχουν από καιρό αποσυρθεί εμπρός στο κύμα της προελαύνουσας ανθρωπότητας ...

in shapes and forms long since withdrawn before the tide of advancing humanity ...

μορφές από τις οποίες μόνο η ποίηση και ο μύθος συνέλαβαν μια φευγαλέα ανάμνηση και τις ονόμασαν θεούς,

forms of which poetry and legend alone have caught a flying memory and called them gods,

τέρατα,

monsters,

μυθικά όντα κάθε λογής και είδους....»

mythical beings of all sorts and kinds....”

—Άλτζερνον Μπλάκγουντ.

—Algernon Blackwood.

1.

1.

Ο Τρόμος στον Πηλό.

The Horror in Clay.

Το πιο ελεήμον πράγμα στον κόσμο,

The most merciful thing in the world,

νομίζω,

I think,

είναι η αδυναμία του ανθρώπινου νου να συσχετίσει όλα τα περιεχόμενά του.

is the inability of the human mind to correlate all its contents.

Ζούμε σε ένα γαλήνιο νησί αμάθειας, μέσα σε μαύρες θάλασσες απείρου,

We live on a placid island of ignorance in the midst of black seas of infinity,

και δεν ήταν γραφτό να ταξιδέψουμε μακριά.

and it was not meant that we should voyage far.

Οι επιστήμες,

The sciences,

καθεμιά τεντωμένη προς τη δική της κατεύθυνση,

each straining in its own direction,

ελάχιστα μας έχουν βλάψει ως τώρα·

have hitherto harmed us little;

όμως κάποια μέρα η συναρμολόγηση των αποσπασματικών γνώσεων θα ανοίξει τόσο τρομακτικές προοπτικές της πραγματικότητας,

but some day the piecing together of dissociated knowledge will open up such terrifying vistas of reality,

και της φρικτής μας θέσης μέσα σ’ αυτήν,

and of our frightful position therein,

ώστε είτε θα παραφρονήσουμε από την αποκάλυψη είτε θα φύγουμε από το θανάσιμο φως, στη γαλήνη και την ασφάλεια μιας νέας σκοτεινής εποχής.

that we shall either go mad from the revelation or flee from the deadly light into the peace and safety of a new dark age.

Οι θεοσοφιστές έχουν διαισθανθεί το δεινό μεγαλείο του κοσμικού κύκλου, μέσα στον οποίο ο κόσμος μας και το ανθρώπινο γένος αποτελούν εφήμερα επεισόδια.

Theosophists have guessed at the awesome grandeur of the cosmic cycle wherein our world and human race form transient incidents.

Έχουν υπαινιχθεί παράξενα κατάλοιπα με όρους που θα πάγωναν το αίμα, αν δεν ήταν συγκαλυμμένοι από μια γλυκερή αισιοδοξία.

They have hinted at strange survivals in terms which would freeze the blood if not masked by a bland optimism.

Όμως δεν προήλθε από αυτούς η μοναδική εκείνη ματιά στους απαγορευμένους αιώνες, που με ριγεί όταν τη σκέφτομαι και με τρελαίνει όταν τη βλέπω στον ύπνο μου.

But it is not from them that there came the single glimpse of forbidden eons which chills me when I think of it and maddens me when I dream of it.

Εκείνη η ματιά,

That glimpse,

όπως όλες οι φοβερές ματιές στην αλήθεια,

like all dread glimpses of truth,

άστραψε από την τυχαία συναρμολόγηση χωριστών πραγμάτων —

flashed out from an accidental piecing together of separated things —

στην περίπτωση αυτή, ενός παλιού αποκόμματος εφημερίδας και των σημειώσεων ενός νεκρού καθηγητή.

in this case an old newspaper item and the notes of a dead professor.

Ελπίζω κανείς άλλος να μην ολοκληρώσει ποτέ αυτή τη συναρμολόγηση·

I hope that no one else will accomplish this piecing out;

σίγουρα,

certainly,

αν ζήσω,

if I live,

δεν θα προσφέρω ποτέ εν γνώσει μου έναν κρίκο σε μια τόσο αποτρόπαιη αλυσίδα.

I shall never knowingly supply a link in so hideous a chain.

Νομίζω ότι ο καθηγητής,

I think that the professor,

επίσης,

too,

σκόπευε να κρατήσει σιωπή ως προς το μέρος που γνώριζε,

intended to keep silent regarding the part he knew,

και ότι θα είχε καταστρέψει τις σημειώσεις του, αν δεν τον είχε αρπάξει ο ξαφνικός θάνατος.

and that he would have destroyed his notes had not sudden death seized him.