Μετά από δεκαοκτώ χρόνια φυλακή στη Βαστίλη, ο δόκτωρ Μανέτ αποφυλακίζεται και ξαναβρίσκει την κόρη του τη Λούσι, που τον νόμιζε νεκρό. Στο Λονδίνο, η Λούσι συναντά δύο άντρες που μοιάζουν παράξενα μεταξύ τους: τον Τσαρλς Ντάρνεϊ, έναν Γάλλο αριστοκράτη που απαρνήθηκε το όνομά του, και τον Σίντνεϊ Κάρτον, έναν λαμπρό αλλά απογοητευμένο δικηγόρο. Σύντομα ξεσπά η Επανάσταση και τους παρασύρει όλους στο Παρίσι.
Η πρώτη του φράση, «Ήταν η καλύτερη των εποχών, ήταν η χειρότερη των εποχών», είναι από τις πιο διάσημες της λογοτεχνίας, και το τέλος του συγκλονίζει ακόμη τους αναγνώστες.
Γεμάτο αγωνία και ανατροπές, το μυθιστόρημα διαβάζεται με πάθος στη γλώσσα που μαθαίνετε.
