Ο Γιάννης Αγιάννης βγαίνει από το κάτεργο ύστερα από δεκαεννιά χρόνια, επειδή είχε κλέψει ένα ψωμί, και όλοι τον διώχνουν, ώσπου ένα βράδυ ένας επίσκοπος τον δέχεται στο σπίτι του. Γίνεται άλλος άνθρωπος με ψεύτικο όνομα, παίρνει κοντά του τη μικρή Κοζέτα, που την κακομεταχειρίζονται οι Θεναρδιέροι, και τη μεγαλώνει κρυμμένος. Ο επιθεωρητής Ιαβέρης όμως δεν πιστεύει ότι ένας κατάδικος μπορεί να αλλάξει.
Γύρω τους, ο Βίκτωρ Ουγκώ ζωντανεύει έναν ολόκληρο αιώνα, ως τα οδοφράγματα του Παρισιού. Ένας από τους ήρωές του έγινε μάλιστα λέξη: «γαβριά» λέμε ακόμα ένα θρασύ πιτσιρίκι του δρόμου.
Με τη μετάφραση πάντα μπροστά στα μάτια σας, μπορείτε να διαβάσετε αυτό το μεγάλο κλασικό έργο στη γλώσσα που μαθαίνετε.
