Αυτά τα δύο διηγήματα της Αγίας Πετρούπολης ακολουθούν το καθένα έναν μικρό δημόσιο υπάλληλο. Ο Ακάκι Ακάκιεβιτς, ένας αντιγραφέας που τον κοροϊδεύουν οι συνάδελφοί του, στερείται τα πάντα για μήνες για να ράψει ένα καινούργιο παλτό. Ο Κοβαλιόφ, πάλι, ξυπνά ένα πρωί χωρίς τη μύτη του, και σύντομα τη συναντά στον δρόμο, με στολή και με βαθμό ανώτερο από τον δικό του.
Ο Γκόγκολ ανακατεύει το γέλιο με τη λύπηση, σε μια πόλη όπου το παράλογο κάνει κουμάντο. Αποδίδουν στον Ντοστογιέφσκι μια φράση που έμεινε διάσημη: «Όλοι βγήκαμε από το “Παλτό” του Γκόγκολ.»
Αυτές οι δύο σύντομες ιστορίες διαβάζονται η καθεμία μονορούφι στη γλώσσα που μαθαίνετε.
