Ĉe la Montoj de Frenezeco

Grupo de sciencaj esploristoj vojaĝas al Antarkto kaj malkovras antikvajn restaĵojn enterigitajn sub la glacio. Dum ili progresas, ili konstatas, ke ĉi tiuj strukturoj atestas pri forgesita civilizo multe pli malnova ol la homaro. La ekspedicio tiam falas en maltrankvilon fronte al nekompreneblaj fortoj. La rakontanto, atestanto de la eventoj, provas rekonstrui la veron samtempe avertante kontraŭ estontaj esploroj. Ĉi tiu rakonto starigas subpreman kaj misteran etoson, esplorante la timon pri la nekonato kaj la limojn de la homa scio. La aŭtoro kreas laŭgradan hororon, bazitan sur malkovro kaj sugesto.