Timo

Irène Wagner vivas en Vieno sennuban burĝan vivon apud edzo advokato kaj du infanoj, kaj de kelkaj monatoj renkontas junan pianiston. Elirante de li, nekonatino alparolas ŝin, diras sin la forlasita amantino de tiu viro kaj postulas monon. La postuloj ripetiĝas, kaj la timo esti malkaŝita ekloĝas en la plej ordinaraj gestoj de la domo. Zweig sekvas la efikon de la ĉantaĝo sur virinon, kiu povas konfidi sin al neniu kaj ekobservas siajn proksimulojn kun nova gardemo. La rakonto esploras kulpon, silenton kaj tion, kion sekreto faras el ordigita vivo.