Rakontoj el la Praarbaro

En la arbaro de Misiones, giganta testudo savas la homon, kiu ĝin flegis, du junaj koatioj malobeas sian patrinon, flamengo multekoste pagas sian vantecon. Tiuj ok rakontoj donas la parolon al la bestoj de Paranao, kiuj laboras, kverelas kaj lernas je sia kosto. La homoj tie preterpasas, ĉasistoj aŭ vunditoj, kaj la arbaro daŭras sen ili. La kolekto esploras singardemon, reciprokan helpon kaj la leĝojn de naturo, kiu nenion pardonas. Quiroga, kiu verkis por siaj infanoj, kunigas la amuzon de la bestofablo kun la precizeco de tiu, kiu vivis surloke.