Letero de Nekonatino

Konata romanverkisto revenas de vojaĝo en la tago de sia naskiĝtago kaj trovas longan leteron de virino, kies nomon li ne konas. Ŝi tie rakontas sian tutan vivon, ekde la tago, kiam, adoleskantino, ŝi vidis tiun najbaron enloĝiĝi en ŝian vienan domon. Dum jaroj ŝi amis lin sen konigi sin, renkontis lin sen ke li ŝin rekonu, kaj fine skribas por diri ĉion. La rakonto esploras unudirektan pasion, anonimecon kaj la pezon de vivo turnita al iu, kiu ĝin ignoras. Zweig tenas unu solan voĉon ĝis la fino, en konfeso, kiu antaŭeniras sen repreni spiron.