Post jaroj pasigitaj en Parizo, Ljubov Ranevskaja revenas al sia provinca bieno, plena de ŝuldoj. Oni devas decidi pri la sorto de la ĉerizĝardeno, la ĝardeno de ŝia infanaĝo. Ĉirkaŭ ŝi kunvenas ŝia frato, ŝiaj filinoj, la maljuna servisto, eterna studento kaj komercisto, kies patro estis servutulo de la familio.
Ĝi estas la lasta teatraĵo de Ĉeĥov, kiun li mem nomis komedio: ĝi miksas ridojn kaj melankolion en milda adiaŭo al mondo, kiu malaperas.
Skribita tute per dialogoj, ĉi tiu mallonga teatraĵo legiĝas facile en la lingvo, kiun vi lernas.
