Nia Sinjorino de Parizo

Parizo, 1482: la ciganino Esmeralda dancas sur la placo dum la urbo festas la feston de la Frenezuloj. La misforma sonorigisto de la katedralo, Kvazimodo, kaj la ĉefdiakono Claude Frollo, kiu lin edukis, ambaŭ estas skuitaj de ŝi. Inter la klostro, la Kortego de Mirakloj kaj la pilorio, la juna knabino fariĝas la celo de deziro, kiu ne konfesas sin. La romano esploras fanatikecon, la perforton de la amasoj, belecon kaj malbelecon, kaj la katedralon kiel ŝtonan memoron de epoko. Hugo faras el la mezepoka Parizo plenrajtan rolulon, rekonstruitan strato post strato.