La Socia Kontrakto

Rousseau ekiras de konstato: la homo naskiĝis libera, kaj ĉie li estas en katenoj. Li tiam serĉas formon de asociiĝo, en kiu ĉiu, unuiĝante kun ĉiuj, tamen obeu nur al si mem. El tiu pakto li eltiras la suverenecon de la popolo, la ĝeneralan volon, la leĝon kiel esprimon de ĉiuj, kaj registaron reduktitan al la rango de servanto. La verko esploras la legitimecon de la potenco, la egalecon, la reprezentadon kaj la kondiĉojn, kiuj daŭrigas respublikon. Rousseau fondas per la racio tion, kion la tradicio fondis sur la forto aŭ sur la dia rajto, en firma kaj pruva lingvo.