علاءالدین و یارانش

رمانی آمریکایی که در سال ۱۹۰۴ منتشر شد و راوی آن آلبرت بارسلو است. آلبرت، سیاستمدار جوانی که دوران کاری‌اش تازه به پایان رسیده، همراه همسرش آلیس به لاتیمور، شهرکی آرام در غرب ایالات متحده، می‌رود تا به دوست دوران کودکی‌اش جیم الکینز بپیوندد. نقشهٔ جیم این است که همه را قانع کند این شهرک به‌زودی شهری بزرگ خواهد شد، چون تا وقتی مردم چنین باوری دارند، قیمت زمین بالا می‌رود. دو شریک زمین می‌خرند، محله‌ای تازه طراحی می‌کنند و راه‌آهن را به شهر می‌آورند. هجویه‌ای زنده و خندان دربارهٔ تب سفته‌بازی، که در آن پول آسان به جادوی چراغ علاءالدین می‌ماند.