درود بر کاتالونیا

در دسامبر ۱۹۳۶، اورول برای جنگیدن با فرانکو به بارسلون می‌رسد و در جبهه‌ی آراگون به یکی از میلیشیای پوم (حزب کارگری اتحاد مارکسیستی) می‌پیوندد. او سرما، شپش، ملال سنگرها و برابری عجیب یک ارتش انقلابی را توصیف می‌کند. با بازگشت به بارسلون، شاهد درگیری‌های خیابانی ماه مه ۱۹۳۷ و پاک‌سازی‌ای می‌شود که هم‌جبهه‌ای‌های خودش را به یاغی بدل می‌کند. با زخمی‌شدن گلویش، اسپانیا را در حالی ترک می‌کند که پلیسِ همان دولتی که برای دفاع از آن آمده بود، تعقیبش می‌کند. روایتی دست‌اول از جنگی در دل جنگ — و از این‌که چگونه حقیقت آن پیش از پایان‌یافتنش بازنویسی شد.