مادونای پالتوپوست

کارمندی بی‌فروغ که از سر دلسوزی در شرکتی در آنکارا استخدام شده، با رائف افندی در یک اتاق کار می‌کند؛ مترجمی که هیچ‌کس چیزی درباره‌اش نمی‌داند. وقتی این مرد که پیش از موعد پیر شده بیمار می‌شود، از مرد جوان می‌خواهد دفترچه‌ای سیاه را بسوزاند، سپس اجازه می‌دهد آن را یک شب بخواند. در آن برلینِ دهه‌ی ۱۹۲۰ پدیدار می‌شود و خودنگاره‌ی زنی با پالتوی پوست که رائف هر روز به تماشایش می‌رفت، تا آنکه نقاش، ماریا پودر، خود سر صحبت را با او باز کرد. رمان عشق، کم‌رویی و آنچه یک زندگی از یک دیدار یگانه نگه می‌دارد را می‌کاود. صباح‌الدین علی در زیر زندگی‌ای بی‌رنگ، شوری را با خویشتن‌داری روایت می‌کند.