در آنکارا، کارمند جوانی با رئیف افندی هم‌اتاق است، مترجمی کم‌حرف که هیچ‌کس چیزی از او نمی‌داند. وقتی رئیف بیمار می‌شود، از مرد جوان می‌خواهد دفتری سیاه را بسوزاند، و سپس به او اجازه می‌دهد پیش از آن، در یک شب، آن را بخواند. در آن برلین دهه‌ی ۱۹۲۰ را کشف می‌کنیم، و تصویر زنی با پالتوی پوست را که رئیف هر روز به تماشایش می‌رفت.
این رمان صباح‌الدین علی، که مدت‌ها فراموش شده بود، یکی از پرخواننده‌ترین کتاب‌های ترکیه شده است: داستان مردی خجالتی که همه‌ی زندگی‌اش در یک دیدار خلاصه می‌شود.
این رمان مثل رازگویی روایت شده و آن را با دلی لرزان به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.
