تالاب آبی

در قرن نوزدهم، در اقیانوس آرام، کشتی بادبانی‌ای که دو عموزاده‌ی هشت‌ساله، دیک و امیلین، را به سان‌فرانسیسکو می‌برد، در دل دریا آتش می‌گیرد. بچه‌ها همراه پدی باتن، ملوانی پیر و ایرلندی، با قایقی کوچک می‌گریزند و مه آنان را از قایق‌های دیگر جدا می‌کند. آنان به جزیره‌ای خالی از سکنه می‌رسند که صخره‌ای مرجانی دورش را گرفته و تالابی آبی را در پناه خود دارد. پدی ماهی می‌گیرد، غذا می‌پزد و مراقب آنان است. سال‌ها می‌گذرد: بی‌آنکه مدرسه یا جامعه‌ای جهان را برایشان توضیح دهد، بچه‌ها آزادانه بزرگ می‌شوند و احساسشان به یکدیگر دگرگون می‌شود. رمانی ماجرایی درباره‌ی طبیعت، معصومیت و کشف عشق.