کاتالوگ کامل

در کنار رود می‌سی‌سی‌پی، تام سایر، پسری شیطان که خاله پالی بزرگش کرده، ماجراجویی را به مدرسه ترجیح می‌دهد. برای تنبیه، باید نرده‌ی بلندی را سفید رنگ کند، و کاری می‌کند که دوستانش گنج‌هایشان را به او بدهند تا اجازه پیدا کنند به جای او رنگ بزنند. شبی، همراه دوستش هاکلبری فین، پنهانی شاهد قتلی در گورستان می‌شود. فرار به یک جزیره، جست‌وجوی گنج، غاری که در آن گم می‌شوند: این رمان بزرگ کودکیِ آزاد است، خنده‌دار و کمی ترسناک، که فراموش نمی‌شود. این کتاب پر از طنز و گفت‌وگوهای سرزنده است و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

آلیس، دخترک کنجکاوی، به دنبال خرگوش سفیدی که بسیار عجله دارد می‌رود و در لانه‌ای می‌افتد که او را به سرزمینی عجیب می‌برد. آنجا بزرگ می‌شود، کوچک می‌شود و با گربه‌ی چشایر، کلاهدوز دیوانه و ملکه‌ای که می‌خواهد سر همه را ببرد روبه‌رو می‌شود. این قصه، میان رؤیا و پوچی، بی‌وقفه با واژه‌ها و با منطق بازی می‌کند، و در هر سنی با همان لذت خوانده می‌شود. با جمله‌های ساده و گفت‌وگوهای سرزنده‌اش، این اثر گزینه‌ای عالی برای نخستین کلاسیکی است که به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در روستاهای انگلستان، خانم بنت فقط یک فکر دارد: شوهر دادن پنج دخترش. آمدن آقای بینگلی، جوانی ثروتمند، به همسایگی آن‌ها خوشحالش می‌کند، اما دوستش آقای دارسی از همان نخستین مجلس رقص خود را سرد و مغرور نشان می‌دهد. الیزابت، دختر دوم خانواده، که سرزنده و شوخ است، فوراً از او بیزار می‌شود. جمله‌های پرنکته و نگاه شوخ‌طبعانه‌اش به خانواده‌ها و ازدواج‌ها، آن را به یکی از محبوب‌ترین کمدی‌های ادبیات تبدیل کرده است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، سبک ظریف و طنزآمیز جین آستن را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

نجیب‌زاده‌ای از لامانچا آن‌قدر داستان‌های شوالیه‌ای خوانده که عقلش را از دست می‌دهد. او با نام دن کیشوت، سوار بر اسبی پیر و لاغر، راهی جاده‌ها می‌شود و سانچو پانزا، روستایی پرحرف و عاقل، همراهش است؛ دن کیشوت به او وعده‌ی حکومت یک جزیره را داده است. شوالیه مهمان‌خانه‌ها را قلعه می‌بیند و آسیاب‌های بادی را غول. این رمان هم خنده‌دار است و هم تکان‌دهنده، و تصویری به جا گذاشته که همه‌ی دنیا آن را می‌شناسند: جنگیدن با آسیاب‌های بادی. بسیاری آن را نخستین رمان مدرن می‌دانند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

آرسن لوپن، دزد نجیب‌زاده، با ظرافت و طنز جواهرات و تابلوهای ثروتمندترین‌ها را می‌رباید و پلیس را دست می‌اندازد. گاهی حتی پیش از دستبرد به قربانیانش خبر می‌دهد، و همیشه از دست کسانی که در پی‌اش هستند می‌گریزد. نیرنگ‌ها، تغییر چهره‌ها و چرخش‌های غافلگیرکننده: هیچ‌وقت نمی‌دانیم کجا و با چه چهره‌ای پیدا خواهد شد. لحن سرزنده و سبکش، خواندن آن را به زبانی که یاد می‌گیرید لذت‌بخش می‌کند.

در لندن، به سال ۱۸۷۲، فیلیاس فاگ، جنتلمن انگلیسی بسیار منظمی، ثروتی را شرط می‌بندد که در هشتاد روز دور دنیا را بگردد. همان شب همراه پاسپارتو، خدمتکار تازه‌اش، فرانسوی زرنگی، راه می‌افتد. بازرس فیکس، که یقین دارد با یک دزد سروکار دارد، به تعقیبشان می‌پردازد. با کشتی، با قطار و حتی سوار بر فیل، فاگ با زمان مسابقه می‌دهد، و رویدادهای پیش‌بینی‌نشده تا آخرین صفحه پشت سر هم می‌آیند. این رمان پرشتاب و پرطنز است و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

خانواده‌ای آمریکایی قصری قدیمی در انگلستان می‌خرد که سه قرن است شبح سر سایمون در آن رفت‌وآمد دارد. اما تازه‌واردان از هیچ چیز نمی‌ترسند: لکه‌ی خونی را که او هر شب دوباره پدید می‌آورد پاک می‌کنند و برای زنجیرهای پرسروصدایش روغن پیشنهاد می‌دهند. یک داستان ارواح، اما وارونه، که در آن خود شبح است که به وحشت می‌افتد، پر از طنز و کم‌کم پر از مهربانی. این داستان کوتاه اسکار وایلد را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

دو جوان از طبقه‌ی بالای جامعه‌ی لندن، برای گریز از تعهداتشان، با خونسردی تمام دروغ می‌گویند. جک برای خود برادری به نام ارنست می‌سازد، و هر بار که برای خوش‌گذرانی به شهر می‌رود خودش را به این نام معرفی می‌کند. آلجرنون هم برای فرار از شام‌های ملال‌آور برای خود دوستی بیمار می‌سازد. همه‌چیز وقتی به هم می‌ریزد که دو زن جوان اعلام می‌کنند فقط با مردی ازدواج می‌کنند که نامش ارنست باشد. این خنده‌دارترین کمدی اسکار وایلد است، که در آن هر جمله از نکته‌سنجی می‌درخشد. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در روستایی کوچک در دره‌ی هادسن، می‌گویند سواری بی‌سر شب‌ها در جاده‌ها می‌تازد. ایکابود کرین، آموزگاری لاغر و بسیار خرافاتی، به دختر کشاورز ثروتمند روستا اظهار عشق می‌کند، زیر نگاه رقیبی که بسیار تنومندتر از اوست. این داستان کوتاه، هم خنده‌دار و هم هراس‌انگیز، یکی از مشهورترین داستان‌های ارواح آمریکاست و برای یک شب پاییزی بی‌نظیر است. آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

رودیارد کیپلینگ در این مجموعه‌ی دوازده داستان، برای کودکی که او را «عزیزدل» می‌نامد توضیح می‌دهد که نهنگ چطور گلویش را پیدا کرد، شتر کوهانش را، پلنگ خال‌هایش را و فیل خرطومش را. در آن همچنین می‌خوانیم که نخستین نامه و خط چگونه اختراع شدند. این قصه‌های خنده‌دار و شیطنت‌آمیز، پر از بازی با صداها، ترجیع‌بندها و واژه‌های ساختگی، برای بلند خواندن ساخته شده‌اند، هم برای بچه‌ها و هم برای بزرگ‌ترها. کوتاه و آهنگین‌اند و این داستان‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

دکتر سیمائو باکامارته پس از بازگشت از اروپا در ایتاگوائی، شهرکی در برزیل، ساکن می‌شود و آنجا تیمارستانی به نام خانه‌ی سبز باز می‌کند تا دیوانگی را با روشی علمی بررسی کند. نخست چند نفر از ساکنان را که کمی عجیب‌اند در آن حبس می‌کند، سپس آدم‌های محترم را، و سپس آن‌قدر آدم که سرانجام چهار پنجم شهر در تیمارستان جا می‌گیرند. ماشادو د آسیس، بزرگ‌ترین نویسنده‌ی برزیل، با طنزی گزنده پرسشی پیش می‌کشد که هم لبخند می‌آورد و هم به فکر وامی‌دارد: چه کسی تعیین می‌کند چه چیزی عادی است؟ این داستان کوتاه و پرطنز را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

هر یک از این دو داستان سن پترزبورگی کارمند دون‌پایه‌ای را دنبال می‌کند. آکاکی آکاکیویچ، محرری که همکارانش مسخره‌اش می‌کنند، ماه‌ها از همه‌چیز می‌گذرد تا شنل تازه‌ای برایش بدوزند. اما کووالیوف یک صبح بیدار می‌شود و می‌بیند دماغش نیست، و به‌زودی آن را در خیابان می‌بیند، در لباس رسمی و با درجه‌ای بالاتر از خودش. گوگول خنده و ترحم را در شهری که پوچی در آن فرمان می‌راند در هم می‌آمیزد. جمله‌ای مشهور را به داستایفسکی نسبت می‌دهند: «همه‌ی ما از زیر شنل گوگول بیرون آمده‌ایم.» این دو داستان کوتاه را هر کدام یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

کاندید جوان، که در قصری در وستفالی بزرگ شده، از معلمش پانگلوس می‌آموزد که «در بهترین جهان ممکن، همه‌چیز به بهترین وجه است». او را به خاطر بوسه‌ای به کونگوند زیبا بیرون می‌اندازند، و او از جنگ، دادگاه تفتیش عقاید، زلزله‌ی لیسبون و مستعمره‌های آمریکا می‌گذرد. کاندید در هر فاجعه درس استادش را تکرار می‌کند، و ولتر با طنزی گزنده کسانی را که می‌خواهند همه‌چیز را توضیح دهند دست می‌اندازد. جمله‌اش درباره‌ی «بهترین جهان ممکن» در همه‌ی یادها مانده است. فصل‌های بسیار کوتاه و طنز تیزش آن را قصه‌ای می‌کنند که به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید خوانده می‌شود.

در سال ۱۶۲۵، دارتانیان جوان با اسبی مضحک و نامه‌ای برای فرمانده‌ی تفنگداران شاه، گاسکونی را به مقصد پاریس ترک می‌کند. از همان روز نخست، سه تفنگدار، آتوس، پورتوس و آرامیس، را به دوئل فرا می‌خواند که دوستان همیشگی‌اش می‌شوند. آن‌ها با هم از ملکه در برابر کاردینال ریشلیو و میلادیِ خطرناک دفاع می‌کنند. دوئل‌ها، تاخت‌ها و توطئه‌ها: رمان بزرگ شنل و شمشیر، و یکی از زیباترین داستان‌های دوستی در ادبیات. این رمان پر از طنز، کنش و گفت‌وگوهای سرزنده است و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در کرنفورد، شهرکی شهرستانی، تقریباً همه‌ی خانه‌ها را خانم‌هایی اداره می‌کنند که اغلب فقیرند و هیچ‌وقت از پول حرف نمی‌زنند. راوی، مری اسمیت، مدت‌های طولانی آنجا نزد دوشیزه متی می‌ماند، دختر خجالتی و بسیار مهربان کشیش درگذشته. آنجا با گاوی که لباس فلانل پوشیده، عشقی که روزگاری رد شده و ترسی از دزدها که همه‌ی شهر را فرا می‌گیرد روبه‌رو می‌شویم. الیزابت گسکل این زندگی‌های کوچک را با طنزی مهربان روایت می‌کند. کتابی خنده‌دار و تأثیرگذار درباره‌ی نیکی بی‌سروصدا و یاری به یکدیگر. از صحنه‌های کوتاه ساخته شده، مثل دیدارهایی پشت سر هم، و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

هاکلبری فین، برای گریز از پدرش، که میخواره‌ای خشن است، و از بیوه‌زنی که می‌خواهد از او پسری مؤدب بسازد، وانمود می‌کند که مرده است. او همراه جیم، برده‌ای فراری، سوار بر کلکی چوبی از رود می‌سی‌سی‌پی پایین می‌رود. در مسیر رود به کلاهبردارها، خانواده‌هایی که با هم دشمنی دارند و شهرهایی پر از خطر برمی‌خورند. هاک خودش، با زبان بچگانه‌اش، از دوستی‌ای می‌گوید که هرچه به او آموخته‌اند زیر و رو می‌کند. همینگوی می‌گفت همه‌ی ادبیات مدرن آمریکا از این کتاب آمده است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، زبان شیرین هاک و ماجراهایش را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

گالیور، پزشک کشتی، پس از یک کشتی‌شکستگی روی ساحلی به هوش می‌آید، در حالی که با بندهایی ریز به زمین بسته شده است: او در سرزمین لیلیپوتی‌هاست، مردمی به بلندی پانزده سانتی‌متر. در سفرهای دیگر، این بار خودش در سرزمین غول‌ها بسیار کوچک خواهد بود، و سپس جزیره‌ای پرنده و سرزمینی را کشف خواهد کرد که اسب‌هایی خردمند بر آن فرمان می‌رانند. زیر ظاهر قصه‌ای پریانه، هجوی پرطنز از آدم‌ها و دعواهایشان است. این کتاب حتی واژه‌ای در فرهنگ لغت به جا گذاشته است: «لیلیپوتی». گالیور سفرهایش را مثل گزارش روزانه‌ی کشتی روایت می‌کند، و این اثر بزرگ کلاسیک را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

لاسارو کوچک، که در کنار رود تورمس در خانواده‌ای تهیدست به دنیا آمده، عصاکش گدایی نابینا، نخستین اربابش، می‌شود. برای آنکه از گرسنگی نمیرد، دزدیدن از او را یاد می‌گیرد: شرابش را با نی می‌نوشد و سوسیسش را کش می‌رود. سپس در خدمت کشیشی خسیس درمی‌آید، و بعد در خدمت ملازمی ورشکسته که فقرش را پشت لباس‌های زیبایش پنهان می‌کند. این داستان کوتاه، پر از نیرنگ و طنز سیاه، که در سال ۱۵۵۴ بی‌نام نویسنده منتشر و سپس به دست دادگاه تفتیش عقاید ممنوع شد، نخستین رمان پیکارسک است. خود لاسارو ماجراهایش را با شیطنت روایت می‌کند، و فصل‌های کوتاهش را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

هارپاگون، بورژوای ثروتمندی که دلش در گرو صندوقچه‌ی پر از طلایش است، می‌خواهد فرزندانش را به همسرانی پولدار بدهد تا هیچ خرجی نکند، و خودش با ماریان جوان ازدواج کند. اما پسرش کلئانت درست عاشق ماریان است، دخترش الیز عاشق والر است، و پیشخدمتی زیرک جای صندوقچه را پیدا کرده است. این یکی از مشهورترین کمدی‌های مولیر است. قهرمانش در زبان فرانسه به اسمی عام بدل شده است، «یک هارپاگون»، و فریادش «بی‌جهیزیه!» بیش از سه قرن است که مردم را می‌خنداند. این نمایشنامه با گفت‌وگوهای سرزنده نوشته شده و پر از سوءتفاهم است، و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در شبی زمستانی، آلیس از آینه‌ی اتاق نشیمن می‌گذرد و خانه‌ای را می‌یابد که در آن همه‌چیز وارونه است. بیرون، دشت صفحه‌ی شطرنج عظیمی است که آلیس باید خانه به خانه از آن بگذرد تا ملکه شود. در راه با تویدلدام و تویدلدی، هامپتی دامپتی که روی دیوارش نشسته، و ملکه‌ی سرخ که بی‌وقفه می‌دود تا سر جایش بماند روبه‌رو می‌شود. در این دنباله‌ی «آلیس در سرزمین عجایب»، بازی با واژه‌ها و با منطق از آن هم بیشتر است. شعر مشهور «جبرواکی» هم در همین کتاب می‌آید. جمله‌های ساده و گفت‌وگوهای سرزنده‌اش آن را به اثری کلاسیک و ایده‌آل برای خواندن به زبانی که یاد می‌گیرید بدل می‌کنند.

در روستایی در انگلستان، اِما وودهاوس، جوان، زیبا، ثروتمند و از خود مطمئن، سرگرمی‌اش جور کردن ازدواج دیگران است. هریت را، که دختری جوان و بی‌چیز است، زیر بال خود می‌گیرد و تصمیم می‌گیرد به سلیقه‌ی خودش شوهری برایش پیدا کند. اما اِما در خواندن دل‌ها خطا می‌کند، و پیش از همه در خواندن دل خودش. کمدی‌ای پر از سوءتفاهم، که در آن جین آستن با مهربانی قهرمانش را دست می‌اندازد، و ما پیش از آنکه خود را در اشتباه‌های او بازشناسیم به آن‌ها می‌خندیم. گفت‌وگوهای پرنکته‌اش را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در جنگلی که کنار رود پاراناست، جانوران حرف می‌زنند، کار می‌کنند و با هم دعوا می‌کنند. در این هشت قصه، لاک‌پشتی غول‌پیکر مردی را که از او مراقبت کرده بود تا شهر بر پشت می‌برد، فلامینگوها با جوراب‌هایی از پوست مار به مهمانی رقص می‌روند، و تمساح‌ها به جنگ یک کشتی می‌روند. اوراسیو کیروگا این قصه‌ها را برای فرزندانش نوشت، در همان جنگلی که در آن زندگی می‌کرد. خنده‌دارند، گاهی بی‌رحم، و یکی از آن‌ها توضیح می‌دهد چرا پاهای فلامینگوها قرمز است. کوتاه‌اند و با جمله‌های ساده نوشته شده‌اند، و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

کاترین مورلند، هفده‌ساله و دختر یک کشیش، عاشق رمان‌های وحشت است. در سفر به باث، شهر مجلس‌های رقص و آب‌های معدنی، با ایزابلا ثورپِ جذاب و با هنری تیلنی، کشیش جوان و پرطنزی، دوست می‌شود. وقتی پدر هنری او را به صومعه‌ی قدیمی‌اش، نورثنگر ابی، دعوت می‌کند، کاترین خیال می‌کند در یکی از رمان‌هایش به سر می‌برد: شب طوفانی، کاغذهایی پنهان در گنجه‌ای کهنه، مرگ مرموز خانم تیلنی. جین آستن در این کتاب با مهربانی رمان‌های باب روز زمانه‌اش را دست می‌اندازد، و هرچه را که تخیل می‌تواند بسازد. طنز و گفت‌وگوهای سرزنده‌اش، خواندن آن را به زبانی که یاد می‌گیرید شادی‌بخش می‌کند.

سیلویا باید با دورانت، که هرگز او را ندیده، ازدواج کند. برای اینکه بی‌آنکه شناخته شود او را زیر نظر بگیرد، جای خدمتکارش لیزت را می‌گیرد. اما دورانت درست همین فکر را کرده و در لباس یک پیشخدمت از راه می‌رسد. آن‌وقت هر کدام عاشق کسی می‌شود که گمان می‌کند خدمتکار است، و دیگر نمی‌داند با دلش چه کند. این مشهورترین کمدی ماریوو است، بازی بسیار ظریفی از نقاب‌ها و احساس‌ها. نویسنده‌اش حتی واژه‌ای به زبان فرانسه داده است: «ماریوواژ»، برای گفت‌وگوی عاشقانه‌ی ظریف و پرناز. با گفت‌وگوهای کوتاه و پرشور نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.