کاتالوگ کامل

یک صبح، گرگور زامزا، فروشنده‌ی دوره‌گرد ساده‌ای، بیدار می‌شود و می‌بیند به حشره‌ای عظیم بدل شده است. او که در اتاقش محبوس است، دیگر نمی‌تواند کار کند، و خانواده‌اش، که به حقوق او وابسته بود، باید یاد بگیرد با او زندگی کند. این داستان کوتاه، تکان‌دهنده و آمیخته به طنز سیاه، نشان می‌دهد وقتی خانواده‌ی کسی دیگر جز باری در او نمی‌بیند، از او چه می‌ماند. کافکا با جمله‌هایی ساده و دقیق می‌نویسد: متنی بسیار مناسب برای نخستین تجربه‌ی خواندن به زبانی که یاد می‌گیرید.

اپیکتتوس، برده‌ی سابقی که فیلسوف شد، از تمایزی ساده آغاز می‌کند. چیزهایی هست که به ما بستگی دارد: داوری‌ها، خواسته‌ها و انتخاب‌هایمان. و چیزهایی هست که به ما بستگی ندارد: تن، پول، نظر دیگران. او با گزین‌گویه‌هایی کوتاه می‌آموزد که چگونه از نگرانی درباره‌ی آنچه از دست ما بیرون است دست برداریم تا بر آنچه در توان ماست اثر بگذاریم. پندهایش کمک می‌کنند در برابر دشواری‌ها آرامش خود را حفظ کنیم و کمتر بازیچه‌ی رویدادها باشیم. بسیاری از خوانندگان در تمام عمر آن را کنار خود نگه می‌دارند. جمله‌های کوتاه و روشنش را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در لندن، اوترسن، که محضردار است، نگران دوست قدیمی‌اش دکتر جکیل، پزشکی محترم، است. جکیل در وصیت‌نامه‌اش همه‌ی دارایی‌اش را به آقای هاید نامی می‌بخشد، مردی خشن که همه از او می‌ترسند. اوترسن تحقیق را آغاز می‌کند تا بفهمد چه چیزی این دو مرد را به هم پیوند می‌دهد. این رمان کوتاه از بخش تاریکی می‌گوید که هر کس در خود دارد، و به یکی از مشهورترین رازگشایی‌های ادبیات می‌رسد. با ضرباهنگ تندش، این اثر کلاسیک برای خواندن به زبانی که یاد می‌گیرید بسیار مناسب است.

سون تزو، سردار و راهبرد‌شناس چینی، در سیزده فصل کوتاه اصول جنگ و پیروزی را شرح می‌دهد. اندیشه‌ی محوری‌اش هنوز غافلگیر می‌کند: بهترین راهبرد‌شناس بی‌نبرد پیروز می‌شود، با شناختن حریف، شناختن خود و برگزیدن لحظه‌ی درست. این اصول بسیار فراتر از میدان نبرد به کار می‌آیند. امروز آن‌ها را در کسب‌وکار، مذاکره، ورزش و زندگی روزمره به کار می‌برند تا بهتر پیش‌بینی کنند، تصمیم بگیرند و قانع کنند. گزین‌گویه‌های کوتاه و روشنش را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در قرن شانزدهم، ماکیاولی، دیپلمات فلورانسی‌ای که از قدرت کنار گذاشته شده، این رساله‌ی کوچک را می‌نویسد تا توضیح دهد شهریار چگونه قدرت را به دست می‌گیرد و، مهم‌تر از آن، چگونه نگهش می‌دارد. او به نمونه‌هایی از دوران باستان و ایتالیای روزگار خودش تکیه می‌کند و بی‌پرده پند می‌دهد: باید مایه‌ی ترس بود یا محبوب، سر قول ماند یا دروغ گفتن را بلد بود؟ در آن می‌فهمیم کسانی که حکومت، رهبری یا مذاکره می‌کنند چگونه می‌اندیشند: درس‌هایش درباره‌ی قدرت دیروز و امروز به یک اندازه به کار می‌آیند. این کتاب چنان روشن‌بین است که واژه‌ای از آن زاده شده: «ماکیاولیستی». با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر کلاسیک بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

مارکوس اورلیوس، امپراتور رم، در میان جنگ‌ها و دغدغه‌های قدرت، فقط برای خودش یادداشت‌هایی می‌نوشت تا آرام و عادل بماند. در آن‌ها آنچه را به‌راستی اهمیت دارد به خود یادآوری می‌کند: انجام وظیفه، پذیرفتن آنچه نمی‌توان تغییرش داد، و آشفته نشدن از دیگران. این اندیشه‌ها کمک می‌کنند در برابر دشواری‌های روزمره فاصله بگیریم و وقتی همه‌چیز پیرامونمان در تلاطم است آرامش خود را حفظ کنیم. کوتاه و روشن‌اند و آن‌ها را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

ویکتور فرانکنشتاین، دانشمند جوان ژنوی و شیفته‌ی علم، موفق می‌شود به موجودی ساخته از ماده‌ی مرده جان ببخشد. او، وحشت‌زده از آنچه آفریده، می‌گریزد، و آفریده‌ی رهاشده باید تنها جهان و انسان‌هایی را کشف کند که طردش می‌کنند. این رمانی است که مشهورترین هیولا را پدید آورد. پرسشی پیش می‌کشد که هنوز هم تازه است: ما در برابر آنچه می‌آفرینیم چه مسئولیتی داریم؟ رمانی بزرگ که می‌توانید به زبانی که یاد می‌گیرید کشفش کنید، با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است.

این کتاب کوچک، که به لائوتسه، فرزانه‌ی چینی، نسبت داده می‌شود، هشتادویک شعر کوتاه درباره‌ی تائو، راهی که همه‌چیز را هدایت می‌کند، گرد آورده است. آب را می‌ستاید، که با نرمی‌اش بر سنگ چیره می‌شود، و تهی بودن را، که به کوزه سودمندی‌اش را می‌بخشد. بیش از دو هزار سال است که خوانندگانش در آن می‌آموزند بی‌آنکه زور بزنند عمل کنند، ساده بمانند و آرامش بیابند. متن‌های بسیار کوتاهش را یکی‌یکی، با سرعت دلخواه خودتان، به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در لندن، یک نقاش تصویر دوریان گری، جوانی با زیبایی استثنایی، را می‌کشد. دوریان در برابر تابلو آرزویی می‌کند: همیشه جوان بماند و به جای او، این تصویر پیر شود. زیر نفوذ لرد هنریِ کلبی‌مسلک، به زندگی لذت‌جویانه‌ای رو می‌آورد و هر گناهش ردی بر بوم می‌گذارد. آن‌وقت دوریان تابلو را از چشم همه پنهان می‌کند. داستانی گیرا درباره‌ی زیبایی، بدی و بهای جوانی جاودان، که سخنان نغز اسکار وایلد در آن می‌درخشد. گفت‌وگوهای پرطنزش خواندن آن را به زبانی که یاد می‌گیرید جذاب می‌کند.

مخترعی انگلیسی برای دوستانش توضیح می‌دهد که زمان بُعدی مثل بُعدهای دیگر است، و سپس با ماشینی که خودش ساخته راهی می‌شود. هنگام بازگشت، خسته و درمانده، آینده‌ای بسیار دور را وصف می‌کند که در آن الوی‌ها، مردمی نحیف و بی‌خیال، میان باغ‌ها زندگی می‌کنند، در حالی که موجوداتی دیگر زیر زمین پنهان شده‌اند. با همین کتاب بود که سفر در زمان به موضوع بزرگی برای رمان بدل شد. اچ. جی. ولز در آن تصور می‌کند اگر شکاف میان ثروتمندان و فقیران هزاران سال عمیق‌تر شود، بشریت به چه سرنوشتی دچار خواهد شد. این رمان کوتاه مثل داستانی در جمع دوستان روایت شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

اسماعیل، ملوان جوانی، در نانتاکت سوار پکوود می‌شود، کشتی شکار نهنگی به فرماندهی ناخدا اهب. اهب در نبرد با نهنگ سفیدی به نام موبی دیک یک پایش را از دست داده و فقط یک فکر دارد: پیدا کردن و کشتن او. این رمان نهنگ سفید را نماد همه‌ی وسواس‌ها کرد، و جمله‌ی نخستش، «مرا اسماعیل صدا کنید»، یکی از مشهورترین جمله‌های ادبیات است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این ماجرای بزرگ دریایی را به زبانی که یاد می‌گیرید از سر بگذرانید.

مارلو، دریانوردی انگلیسی، می‌پذیرد که برای شرکتی که تجارت عاج می‌کند، کشتی بخاری را بر رودی بزرگ در آفریقا براند. در سراسر مسیر رو به بالادست، از کورتز با او حرف می‌زنند، درخشان‌ترین کارگزار شرکت. او که در ژرف‌ترین نقطه‌ی جنگل جا گرفته، به‌تنهایی بیش از همه‌ی دیگران عاج می‌فرستد. اما هیچ‌کس به‌راستی نمی‌داند آنجا چه بر سر او آمده است. این داستان کوتاه خواننده را به سفری گیرا به دل استعمار می‌برد، آنجا که قدرت دیگر مرزی ندارد. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این داستان را به زبانی که یاد می‌گیرید کشف کنید.

در سال ۱۸۰۵، در محفل‌های سن پترزبورگ، همه از ناپلئون حرف می‌زنند. پی‌یر بزوخوف، جوانی دست‌وپاچلفتی که قرار است ثروتی عظیم به ارث ببرد، در جست‌وجوی معنایی برای زندگی‌اش است. دوستش، شاهزاده آندری بالکونسکی، برای گریز از ملال به جنگ می‌رود، و ناتاشا روستوای جوان سرشار از شور زندگی است. از آسترلیتز تا آتش‌سوزی مسکو، تولستوی نبردهای بزرگ و زندگی خانواده‌ها، عشق و جنگ را در هم می‌آمیزد. شخصیت‌هایش را می‌بینیم که بزرگ می‌شوند، عاشق می‌شوند، اشتباه می‌کنند و تغییر می‌کنند، مثل آدم‌هایی که می‌شناسیم. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این رمان بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

ژان والژان، که پس از نوزده سال اعمال شاقه به خاطر دزدیدن یک نان آزاد شده، از همه‌جا رانده می‌شود، تا شبی که اسقفی او را به خانه‌اش راه می‌دهد. او که با نامی جعلی آدم دیگری شده، کوزت کوچک را، که خانواده‌ی تناردیه آزارش می‌دهند، پیش خود می‌آورد و پنهانی بزرگش می‌کند. اما بازرس ژاور باور ندارد که یک محکوم بتواند عوض شود. ویکتور هوگو در پیرامون آن‌ها یک قرن کامل را، تا سنگرهای پاریس، زنده می‌کند. یکی از شخصیت‌هایش حتی به یک واژه بدل شده است: در زبان فرانسه هنوز به پسربچه‌ی گستاخ پاریسی «گاوروش» می‌گویند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

زرتشتِ فرزانه پس از ده سال تنهایی در کوهستان، به میان مردم فرود می‌آید تا خبری به آن‌ها بدهد: «خدا مرده است.» او آن‌ها را فرا می‌خواند که دیگر از ارزش‌هایی که به آن‌ها آموخته‌اند پیروی نکنند و ارزش‌های خودشان را بیافرینند. این کتاب اندیشه‌ی ابرانسان را وارد فرهنگ کرد. بسیاری از خوانندگان هنوز در آن فراخوانی نیرومند می‌یابند برای اینکه به‌تمامی خود شوند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این گفتارها را، که کوتاه و آهنگین‌اند مثل شعر، به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در آتن، آگاتون شاعر پیروزی‌اش را در مسابقه‌ی تراژدی جشن می‌گیرد. مهمانانش، که سقراط هم در میانشان است، تصمیم می‌گیرند شب را به این بگذرانند که هر کدام به نوبت در ستایش عشق سخن بگویند. آریستوفانس، شاعر کمدی‌نویس، می‌گوید انسان‌ها روزگاری دوتایی بودند و چون زئوس آن‌ها را دو نیم کرد، از آن پس در جست‌وجوی نیمه‌ی خود هستند. اصطلاح «عشق افلاطونی» از همین گفت‌وگو می‌آید. پرسش‌هایش هنوز دغدغه‌ی همه است: چرا عاشق می‌شویم، و به‌راستی در دیگری دنبال چه هستیم؟ مثل گفت‌وگویی میان دوستان نوشته شده، و با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این گفت‌وگوی کوتاه را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در سال ۱۸۴۸، در آستانه‌ی انقلاب‌ها، مارکس و انگلس این متن کوتاه را منتشر می‌کنند که با جمله‌ای مشهور آغاز می‌شود: «شبحی در اروپا در گشت و گذار است، شبح کمونیسم.» آن‌ها تاریخ را همچون مبارزه‌ی طبقات روایت می‌کنند، برآمدن بورژوازی را شرح می‌دهند و کارگران را به اتحاد فرا می‌خوانند. چه با اندیشه‌هایش همراه باشیم چه نه، کمتر متنی به این اندازه جهان را دگرگون کرده است. جمله‌ی پایانی‌اش، «کارگران جهان متحد شوید!»، همه‌جا شناخته شده است، و خواندنش به فهم بخش بزرگی از قرن بیستم کمک می‌کند. مثل یک فراخوان نوشته شده، و با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، آن را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

گالیور، پزشک کشتی، پس از یک کشتی‌شکستگی روی ساحلی به هوش می‌آید، در حالی که با بندهایی ریز به زمین بسته شده است: او در سرزمین لیلیپوتی‌هاست، مردمی به بلندی پانزده سانتی‌متر. در سفرهای دیگر، این بار خودش در سرزمین غول‌ها بسیار کوچک خواهد بود، و سپس جزیره‌ای پرنده و سرزمینی را کشف خواهد کرد که اسب‌هایی خردمند بر آن فرمان می‌رانند. زیر ظاهر قصه‌ای پریانه، هجوی پرطنز از آدم‌ها و دعواهایشان است. این کتاب حتی واژه‌ای در فرهنگ لغت به جا گذاشته است: «لیلیپوتی». گالیور سفرهایش را مثل گزارش روزانه‌ی کشتی روایت می‌کند، و این اثر بزرگ کلاسیک را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

کاندید جوان، که در قصری در وستفالی بزرگ شده، از معلمش پانگلوس می‌آموزد که «در بهترین جهان ممکن، همه‌چیز به بهترین وجه است». او را به خاطر بوسه‌ای به کونگوند زیبا بیرون می‌اندازند، و او از جنگ، دادگاه تفتیش عقاید، زلزله‌ی لیسبون و مستعمره‌های آمریکا می‌گذرد. کاندید در هر فاجعه درس استادش را تکرار می‌کند، و ولتر با طنزی گزنده کسانی را که می‌خواهند همه‌چیز را توضیح دهند دست می‌اندازد. جمله‌اش درباره‌ی «بهترین جهان ممکن» در همه‌ی یادها مانده است. فصل‌های بسیار کوتاه و طنز تیزش آن را قصه‌ای می‌کنند که به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید خوانده می‌شود.

اتین لانتیه، بیکار، در شبی از ماه مارس به ورو، معدنی در شمال فرانسه، می‌رسد و در گروه ماهو، معدنچی، به کار گرفته می‌شود. در ته معدن با گرما، خطر و گرسنگی خانواده‌ها آشنا می‌شود، و کاترین، دختر ماهو، دلش را می‌برد. اتین، که سر به شورش برداشته، معدنچیان را به اعتصابی بزرگ علیه شرکت می‌کشاند. نام کتاب یادآور ماهی از بهار است که دانه‌ها در آن جوانه می‌زنند، مثل امید به جهانی عادلانه‌تر. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان بزرگ زولا را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

ایوان ایلیچ قاضی محترمی است که زندگی‌ای راحت، آبرومند و منظم برای خود ساخته است. روزی، پس از زمین خوردنی ساده، دردی عجیب در پهلویش پیدا می‌شود که دیگر رهایش نمی‌کند. کم‌کم می‌فهمد که بیماری‌اش جدی است، و خانواده‌اش ترجیح می‌دهند وانمود کنند چیزی نمی‌بینند. در برابر مرگ، از خود می‌پرسد آیا به‌راستی زندگی کرده است. این داستان کوتاه تولستوی از نیرویش هیچ نکاسته است: پرسشی را پیش می‌کشد که هر کس سرانجام از خود می‌پرسد، اینکه چه چیزی به‌راستی اهمیت دارد. با سبکی ساده و صریح نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

آلبرت اینشتین خودش نسبیت را برای عموم مردم توضیح می‌دهد. برای اینکه حرفش را بفهمند، از نمونه‌های روزمره کمک می‌گیرد: قطاری که در امتداد سکویی حرکت می‌کند، دو آذرخش که در یک لحظه فرود می‌آیند، سنگی که از پنجره‌ی یک واگن رها می‌شود. برای دنبال کردنش، از سرعت نور تا خمیدگی فضا، به ریاضیات پیشرفته نیازی نیست. سرانجام می‌فهمیم چرا زمان و فضا آن چیزی نیستند که گمان می‌کردیم، و این را خود اینشتین توضیح می‌دهد. این کتاب با سبکی روشن و فصل‌هایی کوتاه نوشته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

فیودور کارامازوف، پدری خسیس و هرزه، با پسر بزرگش دیمیتری بر سر پول و بر سر یک زن درگیر است. دو پسر دیگرش راه‌هایی مخالف در پیش گرفته‌اند: ایوان، که وجود شر در جهان آزارش می‌دهد، و آلیوشای مهربان، نوآموزی در یک صومعه. یک شب پیرمرد را می‌کشند و همه‌ی بدگمانی‌ها متوجه دیمیتری می‌شود. هم پرونده‌ای جنایی است و هم رمان بزرگ یک خانواده؛ آخرین کتاب داستایفسکی است و برای بسیاری از خوانندگان، بزرگ‌ترین آن‌ها. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این شاهکار را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در سال ۱۸۵۹، جان استوارت میل، فیلسوف، پرسشی ساده پیش می‌کشد: جامعه تا کجا حق دارد فرد را مهار کند؟ پاسخ او در یک اصل خلاصه می‌شود: هر کس باید بتواند آن‌طور که می‌خواهد بیندیشد، سخن بگوید و زندگی کند، تا وقتی که به دیگران زیان نرساند. میل از آزادی بیان دفاع می‌کند، حتی برای اندیشه‌هایی که تکان‌دهنده‌اند، و نسبت به «استبداد اکثریت» هشدار می‌دهد. در روزگار شبکه‌های اجتماعی، استدلال‌هایش کمک می‌کنند بدانیم چه می‌توان گفت و چه را باید تحمل کرد. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این متن بنیادین را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.