کاتالوگ کامل

در سن پترزبورگ، راسکولنیکف، دانشجوی سابقی بسیار فقیر، در اتاقکی زیر شیروانی زندگی می‌کند. او به این باور رسیده که برخی انسان‌های استثنایی حق دارند از قانون بگذرند، و پیرزنی رباخوار را با تبر می‌کشد. از آن پس ترس و تب رهایش نمی‌کنند، و بازپرس پورفیری، زیرک و صبور، گویی فکرهایش را می‌خواند. از همان آغاز می‌دانیم قاتل کیست، و با این حال تعلیق هیچ‌وقت کم نمی‌شود: همه‌چیز در وجدان او رخ می‌دهد. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این شاهکار داستایفسکی را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

این جلد چهارم «خاطرات آن سوی گور» سال‌های ۱۸۱۵ تا ۱۸۲۸ را در بر می‌گیرد. شاتوبریان در آن از دوره‌ی صدروزه می‌گوید، که آن را در گنت در کنار لویی هجدهم می‌گذراند، و از نبرد واترلو، که غرشش را از دور می‌شنود. سپس تبعید و مرگ ناپلئون در سنت هلن می‌آید. شاتوبریان از کارنامه‌ی خودش هم می‌گوید: سفیر در برلین و لندن، و سپس وزیر امور خارجه. شاهدی از نزدیک، سقوط ناپلئون و بازگشت پادشاهان را از درون روایت می‌کند و چهره‌ی دوستش مادام رکامیه را ترسیم می‌کند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این خاطرات مشهور را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در لندن اواخر قرن نوزدهم، آدولف ورلاک مغازه‌ی کوچک و مشکوکی در سوهو دارد و با همسرش وینی و استیوی، برادر کوچک وینی که کندذهن است، زندگی می‌کند. او پنهانی برای سفارتخانه‌ای خارجی آنارشیست‌ها را می‌پاید. روزی کارفرمایش از او می‌خواهد که به رصدخانه‌ی گرینویچ حمله کند. این رمان، که از یک سوءقصد نافرجام واقعی الهام گرفته، یکی از نخستین رمان‌های بزرگ درباره‌ی تروریسم است و همچنان به‌طرزی شگفت‌آور امروزی است. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان تیره و طنزآمیز را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در روستاهای انگلستان قرن نوزدهم، لیدی کنستانتین تنها در ملکش زندگی می‌کند، در حالی که شوهرش در آفریقا شیر شکار می‌کند. به او قول داده که تقریباً هیچ‌کس را نبیند، و حوصله‌اش سر رفته است. بالای برجی قدیمی، با سوییتین سنت کلیو آشنا می‌شود، جوانی بیست‌ساله که آسمان را رصد می‌کند و آرزو دارد ستاره‌شناس شود. او در پژوهش‌هایش یاری‌اش می‌کند، و با وجود فاصله‌ی سن و طبقه، عشقی میانشان زاده می‌شود. تامس هاردی این داستان صمیمی را زیر پهنه‌ی بی‌کران آسمان پرستاره روایت می‌کند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این رمان لطیف را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

این مجموعه سه داستان دریایی را گرد آورده است. در «جوانی»، مارلو نخستین سفرش را به عنوان افسر به یاد می‌آورد، روی کشتی باری کهنه و فرسوده‌ای که در راه شرق آتش می‌گیرد. در «تیفون»، ناخدا مک‌ویر، مردی بی‌تخیل، کشتی بخارش را با دویست کارگر چینی در انبار به دل طوفانی هولناک می‌برد. در «همزاد پنهان»، ناخدای جوانی ناشناسی را که نیمه‌شب شناکنان رسیده در کشتی پنهان می‌کند. کنراد، که بیست سال دریانورد بود، دریا را مثل هیچ نویسنده‌ی دیگری ملموس می‌کند: خطر، تنهایی ناخدا، شجاعت آدم‌های معمولی. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید آن‌ها را به زبانی که یاد می‌گیرید کشف کنید.

پدر براون، کشیش کاتولیک کوچک‌اندامی با ظاهری حواس‌پرت، پرونده‌هایی را که پلیس و دانشمندان را سردرگم می‌کنند حل می‌کند، اغلب همراه دوستش فلامبو، دزد سابقی که کارآگاه شده است. دانشمندی که در پاریس به خیانت متهم شده، مسافرانی که راهزنان در کوهستان‌های ایتالیا جلویشان را می‌گیرند، خانواده‌ای قدیمی در کورنوال: هر معما به لطف جزئی‌ای که هیچ‌کس ندیده گشوده می‌شود. دوازده داستان پلیسی پر از طنز و تناقض، که در آن‌ها این کشیش بی‌سروصدا، که دل آدمی را خوب می‌شناسد، پیش از همه حقیقت را حدس می‌زند. هر داستان را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در پاریس، ترز، زن جوانی از طبقه‌ی اشراف که بی‌عشق ازدواج کرده، در سالن شیکش ملول است. در سفری به فلورانس، شهری که زنبق سرخ نشان آن است، عاشق ژاک دوشارتر، هنرمندی حساس و پرشور، می‌شود. اما ژاک حسود است، و فکر گذشته‌ی ترز آزارش می‌دهد. داستان بزرگی از عشق و حسادت زیر آفتاب توسکانی، به قلم آناتول فرانس، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان زیبا را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

دیوگنس لائرتیوس زندگی و اندیشه‌های فیلسوفان یونان باستان را، از تالس تا اپیکور، روایت می‌کند. در آن می‌بینیم که تالس در حال نگاه کردن به ستارگان در گودالی می‌افتد، و دیوگنس کلبی در روز روشن، با فانوسی در دست، در جست‌وجوی انسان است، یا از اسکندر بزرگ می‌خواهد که از جلوی آفتابش کنار برود. این حکایت‌ها، خنده‌دار یا شگفت‌آور، اندیشمندان بزرگ را نزدیک و انسانی می‌کنند. با دیدن اینکه هر کدام چگونه زندگی می‌کرد، می‌فهمیم چه می‌اندیشید: دروازه‌ای زنده به خاستگاه‌های فلسفه. هر زندگی روایتی جداگانه است، و این کتاب را با سرعت دلخواه خودتان به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

چرا این همه گونه‌ی گوناگون وجود دارد، و چرا هر کدام گویی برای محیط خود ساخته شده است؟ چارلز داروین از مشاهده‌هایی ملموس آغاز می‌کند: کبوترهای پرورش‌دهندگان، گیاهان، جانوران جزیره‌های دوردست. از آن‌ها اندیشه‌ای ساده بیرون می‌کشد: در تنازع بقا، موجوداتی که بهتر سازگار شده‌اند زنده می‌مانند و نسلشان ادامه می‌یابد. داروین در همین کتاب نظریه‌ی تکامل از راه انتخاب طبیعی را عرضه می‌کند. این کتاب نگاه ما را به جهان زنده و به جایگاه خودمان در طبیعت برای همیشه دگرگون کرد. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر کلاسیک بزرگ علمی را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

دکتر سیمائو باکامارته پس از بازگشت از اروپا در ایتاگوائی، شهرکی در برزیل، ساکن می‌شود و آنجا تیمارستانی به نام خانه‌ی سبز باز می‌کند تا دیوانگی را با روشی علمی بررسی کند. نخست چند نفر از ساکنان را که کمی عجیب‌اند در آن حبس می‌کند، سپس آدم‌های محترم را، و سپس آن‌قدر آدم که سرانجام چهار پنجم شهر در تیمارستان جا می‌گیرند. ماشادو د آسیس، بزرگ‌ترین نویسنده‌ی برزیل، با طنزی گزنده پرسشی پیش می‌کشد که هم لبخند می‌آورد و هم به فکر وامی‌دارد: چه کسی تعیین می‌کند چه چیزی عادی است؟ این داستان کوتاه و پرطنز را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در وال استریت، حقوقدانی محرری تازه به نام بارتلبی را به کار می‌گیرد، جوانی رنگ‌پریده، کم‌حرف و در آغاز بسیار کوشا. روزی، وقتی کارفرمایش از او می‌خواهد نسخه‌ای را با او بازخوانی کند، بارتلبی فقط پاسخ می‌دهد: «ترجیح می‌دهم نکنم.» سپس همین جمله را در برابر همه‌ی درخواست‌ها تکرار می‌کند، بی‌آنکه هرگز دفتر را ترک کند. این داستان کوتاه، هم خنده‌دار و هم نگران‌کننده، پرسشی پیش می‌کشد که فراموش نمی‌شود: با کسی که مؤدبانه و بی‌خشم همه‌چیز را رد می‌کند چه باید کرد؟ جمله‌اش، «ترجیح می‌دهم نکنم»، در همه‌ی دنیا مشهور شده است. این داستان را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در دولت واحد، که دیواری گرداگردش است، انسان‌ها دیگر نام ندارند، بلکه شماره دارند. همه با یک برنامه‌ی زمانی زندگی می‌کنند، در خانه‌هایی شیشه‌ای که در آن‌ها هر کس همه‌چیز را می‌بیند. د-۵۰۳، مهندس سفینه‌ای که باید این خوشبختی کامل را به سیاره‌های دیگر ببرد، برای ساکنان آن سیاره‌ها دفتر خاطراتی می‌نویسد. سپس با ای-۳۳۰ آشنا می‌شود، زنی که قواعد را رعایت نمی‌کند. این رمان، که در اتحاد شوروی ممنوع بود، یکی از نخستین داستان‌های بزرگ درباره‌ی جامعه‌ای تمامیت‌خواه است، و جورج اورول پیش از نوشتن «۱۹۸۴» آن را خوانده بود. مثل دفتر خاطرات و با یادداشت‌های کوتاه نوشته شده، و با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، آن را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در قرن پنجم پیش از میلاد، آتن و اسپارت، دو شهر بزرگ یونان، نزدیک به سی سال با هم می‌جنگند. توسیدید، سرداری آتنی که خود آن را از سر گذرانده، از نبردها، طاعونی که آتن را فرا می‌گیرد، سخنرانی‌های پریکلس و لشکرکشی فاجعه‌بار به سیسیل می‌گوید. او در پی فهم آن است که چه چیزی انسان‌ها را به جنگ می‌کشاند: ترس، منفعت، افتخار. درس‌هایش هنوز به کار می‌آیند: وقتی قدرتی نوخاسته قدرتی جاافتاده را نگران می‌کند، هنوز از «دام توسیدید» سخن می‌گویند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک تاریخ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

سنکا، فیلسوف و مشاور امپراتور نرون، برای نزدیکانش می‌نویسد تا به آن‌ها کمک کند بهتر زندگی کنند. نخستین گفت‌وگو از این شش گفت‌وگو می‌گوید که زندگی کوتاه نیست، بلکه ما آن را هدر می‌دهیم، سرگرم هر کاری جز زیستن. گفت‌وگوهای دیگر از آرامش جان، از زندگی سعادتمند و از آرامش فرزانه در برابر توهین‌ها سخن می‌گویند. پندهایش درباره‌ی بهره بردن از زمان و مهار خویش هنوز با خواننده‌ی امروز سخن می‌گویند، و بسیاری از جمله‌هایش برای به خاطر سپردن ساخته شده‌اند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این اثر بزرگ کلاسیک را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

یک صبح ماه اوت، قطارهایی پر از بیمار و زائر پاریس را به مقصد لورد ترک می‌کنند. در یکی از آن‌ها، ماری، زن جوانی که دیگر نمی‌تواند راه برود، امید شفا دارد. کنارش آبه پی‌یر فرومان، دوست دوران کودکی‌اش، سفر می‌کند؛ او کشیش شده اما ایمانش را از دست داده است و ماری برای بازگشت ایمان او هم دعا می‌کند. رمان در پنج روز، در میان جمعیت و بیماران، می‌گذرد. زولا امید بی‌کران کسانی را که چشم‌به‌راه معجزه‌اند نشان می‌دهد و پرسشی پیش می‌کشد که برای هر کسی مطرح است: در برابر رنج به چه باید باور داشت؟ با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان بزرگ زولا را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در لندن، به سال ۱۹۰۲، جین هالند، رمان‌نویس جوانی، ناگهان مشهور می‌شود. دوستش جرج تنکری، نویسنده‌ای نابغه که هنوز ناشناخته است، به او هشدار می‌دهد: از نظر او، شهرت آغاز پایان است. جین پنهانی دوستش دارد، اما تنکری، که از مردم می‌گریزد، با رز، خدمتکار جوانی که از او پرستاری کرده، ازدواج می‌کند. این رمان پرسشی پیش می‌کشد که هیچ از نیرویش کم نشده است: آیا می‌شود عاشق شد، ازدواج کرد و همچنان نوشت، و آیا پاسخ برای زن و مرد یکی است؟ با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان ظریف و پرنکته را به زبانی که یاد می‌گیرید کشف کنید.

این مجموعه نخستین داستان‌های لو شون را گرد آورده است که در سال‌های پس از فروپاشی امپراتوری در چین نوشته شده‌اند. مردی یقین پیدا می‌کند که همسایه‌هایش می‌خواهند او را بخورند. ادیبی پیر و فقیر برای نوشیدن شرابش به میخانه‌ای می‌آید که در آن مسخره‌اش می‌کنند. پدری دارویی آغشته به خون می‌خرد تا پسرش را نجات دهد. مشهورترین داستان، آ کیو را دنبال می‌کند، کارگر روزمزد روستایی که هر تحقیری را به پیروزی‌ای خیالی بدل می‌کند. در چین هنوز هم «روحیه‌ی آ کیو» را برای این شیوه به کار می‌برند که آدم به خود دروغ بگوید تا شکست‌هایش را نبیند. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این داستان‌های کوتاه را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در جنگ ۱۸۷۰، ده مسافر از روئن، که در اشغال پروسی‌هاست، با یک دلیجان بیرون می‌روند: چند آدم سرشناس، دو راهبه، یک دموکرات و زنی روسپی که به او لقب «تپلی» داده‌اند. او تنها کسی است که توشه‌اش را با دیگران قسمت می‌کند. اما در یک مهمان‌خانه، افسری پروسی آن‌ها را نگه می‌دارد و شرط‌هایش را پیش می‌گذارد. این همان داستانی است که موپاسان را مشهور کرد: او در آن با طنز نشان می‌دهد که اصول زیبا وقتی هر کس به فکر خودش است چه ارزشی دارند. این کتاب در کنار آن یازده داستان دیگر درباره‌ی پول، ازدواج و سازش‌های کوچک بورژوایی را گرد آورده است. کوتاه و پرشورند و آن‌ها را یکی‌یکی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

در قفقاز دهه‌ی ۱۸۳۰، سروانی پیر برای مسافری سرگذشت پچورین را تعریف می‌کند، افسر جوان روسی‌ای که درخشان، دلزده و برای کسانی که دوستش دارند خطرناک است. سپس مسافر دفتر خاطرات او را به دست می‌آورد. در آن می‌خوانیم که پچورین چگونه فقط از سر ملال شاهزاده‌خانمی را می‌فریبد، و چگونه با خونسردی، تقریباً از سر کنجکاوی، دوئل می‌کند. لرمانتوف، که خودش در بیست‌وشش‌سالگی در دوئل کشته شد، پچورین را به یکی از گیراترین شخصیت‌های ادبیات روس بدل کرده است: قهرمانی که قهرمان نیست. از پنج داستان کوتاه ساخته شده و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

نیچه در اینجا به یقین‌های فیلسوفانی می‌تازد که ادعا می‌کنند بی‌طرفانه در پی حقیقت‌اند. از خود می‌پرسد اندیشه‌های ما درباره‌ی نیک و بد از کجا می‌آیند، و اخلاق سروران را، که نیرو و غرور را می‌ستاید، از اخلاق بردگان، که فروتنی و ترحم را فضیلت می‌شمارد، جدا می‌کند. کتابی جسورانه که آدم را وامی‌دارد از خود بپرسد چرا به آنچه باور دارد باور دارد. جمله‌ای مشهور از آن به یادگار مانده است: «اگر دیری در مغاک بنگری، مغاک نیز در تو می‌نگرد.» به صورت پاره‌نوشته‌هایی، اغلب بسیار کوتاه، نوشته شده و آن را هر بار یک گزین‌گویه و سر فرصت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

چیچیکوف به شهری در ولایات می‌رسد، همه‌ی اعیان شهر را افسون می‌کند و به دیدن زمینداران اطراف می‌رود. معامله‌ای عجیب به آن‌ها پیشنهاد می‌کند: خریدن سرف‌های مرده‌شان. این روستاییان از آخرین سرشماری به بعد مرده‌اند، اما هنوز نامشان در دفترها هست و اربابانشان همچنان برایشان مالیات می‌پردازند. از ملکی به ملک دیگر، خسیس، آدم نتراشیده، بیوه‌زن بدگمان و خیال‌پرداز از برابر چشممان می‌گذرند: گوگول از آن‌ها گنجینه‌ای از چهره‌های بی‌نظیر می‌سازد، و یکی از خنده‌دارترین رمان‌های ادبیات روس. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، این رمان پرطنز را با لذت به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.

رافائل دو والانتن جوان، ورشکسته و مصمم به مردن، وارد مغازه‌ی عتیقه‌فروشی می‌شود که پوست جانوری پوشیده از نشانه‌ها را به او پیشکش می‌کند. این طلسم همه‌ی آرزوهای دارنده‌اش را برآورده می‌کند، اما با هر آرزو کوچک‌تر می‌شود، و زندگی صاحبش همراه با آن کوتاه می‌شود. رافائل، که یک‌شبه ثروتمند شده، باید میان عمر دراز و برآوردن خواسته‌هایش یکی را برگزیند. بالزاک در آن امر فراطبیعی را با تصویر پاریس روزگار خودش در هم می‌آمیزد. این رمان اصطلاحی به جا گذاشته که هنوز در فرانسه به کار می‌رود: «مثل چرم ساغری آب شدن». با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این رمان بزرگ را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

لندن، ۱۸۶۹: رابرت اورنج، نماینده‌ی جوان و کاتولیک پارلمان با اصلیتی فرانسوی و تحت حمایت دیزرائیلی، با بریجیت ازدواج می‌کند، بیوه‌ی جوانی که با عشقی تقریباً مذهبی دوستش دارد. در همان روز عروسی خبر می‌رسد که شوهر نخست بریجیت، که گمان می‌کردند غرق شده، زنده است: پس ازدواجشان معتبر نیست. اورنج، که میان سیاست، ایمانش و نگاه مردم سرگردان است، باید راه خود را برگزیند، در حالی که لیدی سارا دو ترورل جاه‌طلب به او نظر دارد. این رمان از عشق، شرافت و وجدان سخن می‌گوید. با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید آن را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.

در رم قرن سوم، پس از سقوط پالمیرا، لوکیوس مانلیوس پیسو، اشراف‌زاده‌ای رومی، به دوستش فاوستا، که در شرق مانده، نامه می‌نویسد. از ملکه زنوبیا برایش می‌گوید، که شکست خورده و در نزدیکی رم تبعید شده، و از امپراتور اورلیان، جنگاوری هراس‌انگیز که تصمیم می‌گیرد مسیحیان را درهم بکوبد. حال آنکه خود پیسو هم پیرو همین دین تازه است. این رمان رم را در روزگاری که دو دین با هم درگیرند، از درون و از نگاه شاهدی در خطر، زنده می‌کند. دنباله‌ی «زنوبیا» است، اما پیسو در آن برای فاوستا تعریف می‌کند که بر سر ملکه چه آمده است: بی‌دردسر وارد داستان می‌شویم. به صورت نامه نوشته شده و آن را نامه به نامه به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.