Brief van een onbekende

Een bekende romanschrijver komt op zijn verjaardag terug van reis en vindt een lange brief van een vrouw van wie hij de naam niet kent. Daarin vertelt zij haar hele leven, vanaf de dag waarop zij als meisje deze buurman in haar Weense huis zag intrekken. Jarenlang heeft zij hem bemind zonder zich bekend te maken, is zij hem tegengekomen zonder dat hij haar herkende, en nu schrijft zij eindelijk om alles te zeggen. Het verhaal verkent de eenzijdige hartstocht, de anonimiteit en het gewicht van een leven dat gericht is op iemand die er niets van weet. Zweig houdt één enkele stem tot het einde vast, in een bekentenis die voortgaat zonder adem te halen.