Over de kortheid van het leven en andere dialogen

Zes dialogen van Seneca, elk aan een naaste gericht, vormen hier een geheel. De eerste betoogt dat het leven niet kort is maar dat men het verspilt, bezig met alles behalve met leven; andere gaan over de gemoedsrust, het gelukkige leven en de studieuze vrije tijd. Verder blijven de standvastigheid van de wijze, die geen belediging bereikt, en de vraag naar het ongeluk dat goede mensen treft. Deze teksten verkennen het gebruik van de tijd, de beheersing van de hartstochten en wat werkelijk van ons afhangt. Seneca schrijft er meer als raadgever dan als theoreticus, met formuleringen die bedoeld zijn om te worden onthouden.